Chapter Title : അവിഹിതസരോവരം [ആദി]

യാത്രാ ക്ഷീണം പോലും മാറാതെ, ഞാൻ എങ്ങനാ ഏട്ടാ?”

“അത് സാരില്ല കണ്ണേട്ടാ, ഇപ്പൊ കിടന്നാൽ, രാത്രി ആകുമ്പോഴേക്കും ആ ക്ഷീണം അങ്ങ് മാറിക്കിട്ടും, പിന്നെ കുളിച്ച് ഒരുങ്ങി പോയാൽ പോരേ??” അമ്മ കുറുക്കേ കയറി പറഞ്ഞു.

“മ്..അവൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാ, നീ ഈ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് പോയി കിടക്ക്, രാത്രി പോകാൻ സമയമാകുമ്പോൾ ഞാൻ വിളിക്കാം..” വല്യച്ഛൻ പറഞ്ഞു.

“അല്ല ഏട്ടാ, എന്തിനാ പോകുന്നതാണെന്ന് പറഞ്ഞില്ല..”

“എൻ്റെ ചങ്ങാതി അല്ലമീനിൻ്റെ കൈയിൽനിന്ന് രണ്ടുമൂന്ന് ഡോക്യുമെന്റ് വാങ്ങാൻ..”

“ഓ..” അവസാനത്തെ ഇഡലികഷണവും വായിലാക്കി, അച്ഛൻ വെള്ളം കുടിച്ചു.

“ഹ..നിനക്ക് ഇന്ന് സ്കൂൾ ഇല്ലേടാ..” താഴേക്ക് ഇറങ്ങി വരുന്ന ഷിനുവിനെ കണ്ട് വല്യച്ഛൻ ചോദിച്ചു.

“അയ്യേ..ഇന്ന് സാറ്റർഡേ ആണ് വല്യച്ഛാ, സ്കൂൾ അവധിയാ..”

“എന്തായാലും നീ ഇങ്ങോട്ട് വാ, ഞാൻ നിനക്ക് ഒരു സൂത്രം വെച്ചിട്ടുണ്ട്..”

“എന്ത് സൂത്രം?” അവൻ വല്യച്ഛൻ്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്തി.

“ഇന്നാ, നീ ചോദിച്ച ഫോറിൻ ചോക്ലേറ്റസ്സ്.” ആ പൊതി മുഴുവൻ അവൻ്റെ കൈയ്യിൽ കൊടുത്തിട്ട്, അതിൽനിന്ന് രണ്ടു മൂന്ന് എണ്ണം മാത്രം വല്യച്ഛൻ എൻ്റെ കൈയിലേക്ക് വെച്ചുതന്നു. എന്നേക്കാൾ കൂടുതൽ ഷിനുവിനോട് സ്നേഹം കാട്ടുന്നതിൻ്റെ കാരണം ഞാൻ ഇപ്പോഴല്ലേ മനസിലാക്കിയത്!

ശേഷം കോളേജിൽ പോയി ഞാൻ തിരിച്ചുവന്നു. രാത്രി അത്താഴത്തിന് പിന്നാലെ ഞാനും അനിയനും കിടക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ്, അച്ഛനുള്ള ട്രെയിനിന് നേരായത്.

“സൂക്ഷിച്ചു പോയിവാ കണ്ണേട്ടാ..” നെറ്റിയിൽ ആത്മാർത്ഥമല്ലാത്ത ഒരു ഉമ്മയും പകർന്ന് അച്ഛനെ യാത്രയാക്കിയിട്ട്, അമ്മ വല്യച്ഛനെയും കൂട്ടി തിടുക്കത്തിൽ മുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ, ഇന്നലത്തേപോലെ കതക് അടക്കാൻ അവർ വീണ്ടും മറന്നു.