Chapter Title : അവിഹിതസരോവരം [ആദി]

കോണ്ടം ഇരിപ്പുണ്ടേൽ എടുക്ക്..”

“ഉണ്ട്, പക്ഷെ ഞാൻ തരില്ല..”

“ഹേ..അതെന്തേ?”

“രവിയേട്ടൻ ഇങ്ങ് വന്നേ..”

കാലിനിടയിൽനിന്നും വല്യച്ഛനേ അമ്മ തൻ്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന്, ആ നെറ്റിമേൽ ഒരു ഉമ്മ വെച്ചു. ശേഷം, ഒരു ചെറു നാണത്തോടെ, സ്വരം താഴ്ത്തി അമ്മ അത് മൂളി.

“എനിക്ക് ഇനിയും ഒരു കുഞ്ഞിനെ വേണം..”

ഇനിയും ഒരു കുഞ്ഞോ? ഞാൻ ശരിക്കും ഞെട്ടി!! അപ്പൊ വല്യച്ഛനിൽ അമ്മക്ക് മുൻപും കുഞ്ഞ് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ? ഞാനും അനിയനും, അപ്പൊ വല്യച്ഛൻ്റെത് ആണോ?? അങ്ങനെ പല ചോദ്യങ്ങളും എൻ്റെ മനസിലേക്ക് ഓടിയെത്തുമ്പോൾ, വല്യച്ഛൻ തുടർന്നു,

“നിനക്ക് ഞാൻ ഒന്നിനെ തന്നതല്ലേ ദേവു, ഇനി വേണ്ട..”

“പ്ലീസ്, എനിക്ക് ഒന്നൂടെ വേണം, രവിയേട്ടാ..”

“വേണ്ട ദേവു, നിനക്ക് ഞാൻ ഷിനുവിനെ തന്ന മാസത്തില്, കണ്ണന് ഒന്ന് സംശയം അടിച്ചതാ! പിന്നെ, നിന്നെ അത്രക്കും സ്നേഹിക്കുന്നകൊണ്ടാ അവൻ ആ സംശയം വളർത്താൻ തുടരാതിരുന്നത്..”

അപ്പൊ എൻ്റെ അനിയൻ ഷിനു വല്യച്ഛന്റേത് ആയിരുന്നോ? ചുമ്മാതല്ല, അവന് വല്യച്ഛൻ്റെ അതേ മുഖ സാദൃശ്യവും, ആ ഇരുണ്ട നിറവും! ഇടക്ക് ഞാൻ അത് ഒന്ന് സൂചിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അമ്മ എന്നോട് മിണ്ടാതിരിക്കാൻ പറയുന്നതിൻ്റെ സാരം ഇപ്പോഴാണ് എനിക്ക് മനസിലായത്.

വല്യച്ഛൻ തുടർന്നു, “ഇനിയും നമ്മൾ റിസ്ക്ക് എടുത്താ, പെടും! ഉറപ്പാ..”

“പെടാതെ ഞാൻ നോക്കിയാൽ പോരേ?.”

“എന്നാലും വേണ്ട ദേവു..”

“വേണം..”

“വേണ്ട ദേവു..”

“എന്നെ ഒന്ന് നോക്കിയേ രവിയേട്ടാ.” തലയുടെ പിന്നിൽ കൈവെച്ച് അമ്മ വല്യച്ഛനെ തൻ്റെ മുഖത്തിനടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. വല്യച്ഛൻ ശരിക്കും അമ്മയെ ഒന്നു നോക്കി. 38-ആം വയസ്സിൻ്റെ വശ്യമായ മുഖ-സൗന്ദര്യവും,