Chapter Title : അവിഹിതത്തിന്റെ മുല്ലമൊട്ടുകൾ 6 [Nancy] [Climax]
അപ്പോൾ പന്ത്രണ്ടര ആവുമ്പോൾ തന്നെ കോട്ടയം എത്തും അല്ലേ..
മനു: ആഹാ എത്തും…
ഞാൻ അവന്റെ മുൻപിൽ തിരിഞ്ഞു നിന്നു,
ഞാൻ: ഡാ ആ ബ്രായുടെ ഹൂക് ഒന്ന് എടുക്കുമോ
അവൻ അത് എടുത്തു, ഞാൻ ബ്രാ ഊരി അവന്റെ തോളിലിട്ടു… ഷർട്ടും അവന്റെ തോളിൽ തന്നെയായിരുന്നു.. അവന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് ഞാൻ ആ കവർ വാങ്ങി സിങ്കിന്റെ അരികിൽ വെച്ചു… എന്നിട്ട് അവന്റെ തോളിൽ എന്റെ രണ്ട് കൈയും വെച്ചു.
ഞാൻ: ഡാ… എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു മൂന്നു ദിവസം..
തോളിൽ കിടന്ന് എന്റെ ഷർട്ടും ബ്രായും അവൻ സിങ്കിന്റെ സൈഡിൽ വച്ചു. എന്നിട്ട് അവൻ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു…
മനു: മനോഹരമായിരുന്നു നാൻസി…
എന്റെ മുഖം കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു
മനു: നിന്റെ ഈ മുഖം പോലെ മനോഹരം…
ഞാൻ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയില്ല. എനിക്ക് നോക്കാൻ പറ്റിയില്ല…
ഞാൻ: താങ്ക് യു… ഒരിക്കൽ കൂടെ… ഇനി… ഇനി….
അത്രയും നേരം അടിച്ചുപൊളിച്ച് നടന്ന എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ ആയി.
ഞാൻ: ഇനി… ഇനി…. എപ്പോഴാടാ ഒന്ന് കാണാൻ പറ്റുക.
അല്പം അതിശയത്തോടും സംശയത്തോടും അവൻ ചോദിച്ചു.
മനു: ഇനി… നമ്മൾ ഇനിയും കാണുന്നുണ്ടോ..??
അത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്കെന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയി.. എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു..
ഞാൻ: എന്താടാ നിനക്ക് എന്നെ ഇനിയും കാണാൻ തോന്നുന്നില്ലേ.. ഇല്ലെടാ..? മനു സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക്.. എനിക്ക് നിന്റെ അടുത്തുനിന്ന് പോകാൻ തോന്നുന്നില്ല.. ഒരിക്കൽ മാത്രം എന്ന് പറഞ്ഞാണ് തുടങ്ങിയതെങ്കിലും..
അവൻ എന്നെ കുറച്ചുകൂടെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
മനു: നാൻസി, എങ്കിൽ നീ എന്റെ കൂടെ വരുന്നോ ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം.
അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തൂത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ: അതൊന്നും പറ്റില്ല മനു… കുടുംബം, മോള്, അവളുടെ ഭാവി… അതൊന്നും ഇട്ടിറിഞ്ഞ് നിന്റെ കൂടെ വരാൻ പറ്റില്ല… പക്ഷേ നിന്നെ ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല.
മനു: എനിക്കും നിന്നെ മറക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല… നാൻസി
ഞാൻ: നീ എന്നെ കാണാൻ വരുമോ… പക്ഷേ എന്താടാ, എവിടെവച്ച്… എന്നെ അയാള് എങ്ങും വിട്ടില്ല…
💬 Comments
View all comments