Chapter Title : അവിഹിതത്തിന്റെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ 1 [Nancy]
പിന്നെ.. നിന്നെ കാണാൻ കൊതി ആയതുകൊണ്ടല്ലേ.. എത്രയെന്ന് പറഞ്ഞാൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്..
അവൻ എന്റെ കവിളിൽ മെല്ലെ തൊടാൻ വന്നു. അവന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ: അടങ്ങിയിരി ചെറുക്കാ, ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ അതോടെ തീർന്നു എല്ലാം.. നീ ആ സീറ്റ് കുറച്ച് പിന്നിലേക്ക് ഇറക്കി അതിൽ കുനിഞ്ഞ് ഇരിക്ക്.
മനു: നീ എന്താ ഒരു സ്നേഹവും ഇല്ലാതെ സംസാരിക്കുന്നത്..?
ഞാൻ: പിന്നെ റോഡിൽ വച്ച് സ്നേഹിക്കാൻ നീ എന്റെ കെട്ടിയോൻ ആണല്ലോ.. പറഞ്ഞത് ചെയ്യ്..
എനിക്ക് നല്ല പേടിയുണ്ടെന്ന് അവനും മനസ്സിലായി, അവസാനം അവൻ ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ കേട്ടു. എന്റെ ഭാഗ്യത്തിന് ആ സമയം ആ വഴിയിൽ വേറെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മൊത്തത്തിൽ ഒരു ഗ്രാമപ്രദേശം ആയതുകൊണ്ട് വഴി മിക്കപ്പോഴും വിജനമായിരിക്കും എന്നാലും കഷ്ടകാലത്തിന് ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ അതോടെ എല്ലാം കഴിഞ്ഞു. ആകപ്പാടെ ഒരു ആശ്വാസം പെരുന്നാൾ ആയതു കൊണ്ട് ഇച്ചായൻ അതിന്റെ പുറകെ ഓടിക്കോളും. അവനെ അങ്ങനെ കൊണ്ട് ഞാൻ വണ്ടി എടുത്തു.
മനു: നാൻസി, നീ കാർ ഓടിക്കുമ്പോൾ ഇതുപോലെ താഴെ നിന്ന് നിന്നെ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയാണ് കേട്ടോ..
അവന്റെ സീറ്റിൽ കുനിഞ്ഞ് ഇരുന്നുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ അല്പം ചിരി തോന്നിയെങ്കിലും ഞാൻ ചിരിച്ചില്ല. എത്രയും വേഗം ഇവനെയും കൊണ്ട് വീട്ടിൽ എത്തണം എന്നത് മാത്രമേ എന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അല്ലെങ്കിൽ മനുവിനെ ഇപ്പോൾ തന്നെ പറഞ്ഞു വിടണം അതിന് എനിക്ക് ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ലായിരുന്നു. സാരി വിടവിലൂടെ പുറത്ത് കണ്ട എന്റെ ഇടുപ്പിൽ അവൻ ചെറുതായി ഒന്ന് തൊട്ടു.
ഞാൻ: ദേ അടങ്ങിയിരിക്കാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞു കേട്ടോ
മനു: ഹോ.. നിന്നെ ഈ സാരിയിൽ കണ്ടിട്ട് ഒട്ടും സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല പെണ്ണേ..
ഒരു കടും നീല നിറമുള്ള സാരിയും അതിന്റെ ബോർഡറിൽ കറുപ്പ് കളറും ആയിരുന്നു.. ബ്ലൗസിന്റെ നിറവും കറുപ്പായിരുന്നു.
മനു: നീ എന്നെ എങ്ങോട്ടാ കൊണ്ടുപോകുന്നത്..
ഞാൻ: നിന്നെ തിരിച്ചുകൊണ്ടു വിടാൻ…
ഉള്ളിൽ ചിരി അടക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
💬 Comments
View all comments