Chapter Title : അവിഹിതത്തിന്റെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ 2 [Nancy]
അല്ലെ.. അതും ഇത്ര ഒതുങ്ങിയ സ്ഥലത്ത് ആരും കാണില്ല.
വീണ്ടും ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു..
ഞാൻ: മ്മ് നാൻസി നിന്റെയാ..
മനു: അപ്പോൾ എന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് വേണ്ടേ നീ നടക്കാൻ..
ഞാൻ: ഹാ, എന്താ അങ്ങനെയല്ലേ ഞാൻ നടക്കുന്നത്.
മനു: ഹോ.. എന്തൊരു മുഖവും ചുണ്ടും ഒക്കെയാ ടീച്ചറേ ഇത്..
എന്റെ ചുണ്ടിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു, എനിക്ക് അല്പം നൊന്തു.
ഞാൻ: അഹ്, എന്താടാ ഇത്.. നീ എന്നെ വെച്ചുകൊണ്ടിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് എത്ര മാസമായി.. എന്നിട്ടും എന്തിനാ ഈ ആക്രാന്തം കാണിക്കുന്നത്.
മനു: ഇഷ്ടം കൊണ്ട് അല്ലേടി ടീച്ചറേ..
ഞാൻ: പിന്നെ, ഇങ്ങനെയല്ലേ ഇഷ്ടം കാണിക്കുന്നത്..
മനു: അതേ, എന്റെ പെണ്ണ് ഇങ്ങനെ മുഴുവനും പൊതിഞ്ഞു വെച്ച സാരിയുടുത്ത് നടക്കുന്നു എന്നും എനിക്കിഷ്ടമല്ല..
ഞാൻ: അത് കൊണ്ട്
മനു: അത് കൊണ്ട്, ടീച്ചർ ഈ സാരി ഒന്ന് അഴിച്ചു ഉടുത്തേ..
ഞാൻ: അയ്യടാ, അന്ന് മംഗലാപുരത്ത് വച്ച് റോഡിൽ കൊണ്ടുപോയി നിർത്തിയത് പോലെ സാരി ഉടുക്കണമായിരിക്കും.. പോടാ ചെക്കാ..
സാരിക്ക് മുകളിലൂടെ എന്റെ അരക്കെട്ട് അമർത്തിപ്പിടിച്ച്, എന്റെ മുഖം കൈ കൊണ്ട് പൊത്തിപിടിച്ചു അവൻ പറഞ്ഞു.
മനു: അങ്ങനെ സാരി ഉടുത്തു എന്റെ കൂടെ വരണം…
പെട്ടെന്ന് അവന്റെ ഭാവം മാറി, അധികാരം വീണ്ടെടുത്തവനെ പോലെ ആയിരുന്നു അവന്റെ സംസാരം.
ഞാൻ: ഡാ അത്.. ഇവിടെ..
മനു: നാൻസിക്ക് ഞാൻ പറയുന്നത് ധിക്കരിക്കാൻ സാധിക്കില്ല.. അല്ലെ.. സാധിക്കുമോ.. ?
സാരി മാറ്റി ബ്ലൗസിന് മുകളിലൂടെ എന്റെ മുലയിൽ ഞെക്കിക്കൊണ്ട് മനു ചോദിച്ചു.
ഞാൻ: ആഹ്.. ഇല്ല..
മനു: എന്നാലും നീ ധിക്കരിച്ചാലോ..
ഞാൻ: എന്നെ അത് അനുസരിപ്പിക്കാനുള്ള അധികാരം മനുവിനുണ്ട്..
മനു: ഉഫ് നാൻസി..
അവൻ എന്റെ മുഖം അടുത്തേക്ക് പിടിച്ച് എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഉമ്മ വച്ചു.
മനു: നീ എന്റെ അടിമ ആണോ നാൻസി.. പറ
ഞാൻ: ഞാൻ ആണ്..
വീണ്ടും ഞങ്ങൾ അധിരങ്ങൾ തുറന്ന ഗാഢമായ ചുംബനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു. നടുറോട്ടിൽ അതും പട്ടാപ്പകൽ മനുവുമായി ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രണയസല്ലാപത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ
💬 Comments
View all comments