Chapter Title : അവിഹിതത്തിന്റെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ 2 [Nancy]

ഇപ്പോൾ ഇച്ചായനും

അവൻ എസി കൂട്ടിവയ്ക്കുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ ചിരിച്ചു.

മനു: പിന്നെ എന്താ നിനക്ക് അരഞ്ഞാണം ഇല്ലാത്തത്..

ഞാൻ: ആരാ പറഞ്ഞേ എനിക്ക് ഇല്ലെന്ന്.. ഞാൻ ഇടാറില്ല. മിക്കപ്പോഴും ഞാൻ സാരി അല്ലേ കൊടുക്കുന്നത് അപ്പോൾ അരഞ്ഞാണം ചിലപ്പോൾ പുറത്ത് ചാടും. അതുകൊണ്ട് ഊരി വച്ചിരിക്കുകയാണ്. നേഹക്ക് പിന്നെ അങ്ങനെ ഒരു പ്രശ്നമില്ലല്ലോ.

മനു: ഇപ്പോൾ അവൾ എവിടെ എത്തി കാണും..

ഞാൻ: സമയം അഞ്ചു മണി ആകാറായില്ലേ.. ആ വീട്ടിൽ വന്നിട്ടുണ്ടാവും അല്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ ബസ്റ്റാൻഡിൽ ആവും.

മനു: നീ അവളെ ഒന്ന് ഫോൺ വിളിച്ചേ..

ഞാൻ: അത് വേണോ

മനു: വേണം, വിളിച്ച് ചോദിക്ക്..

ഞാൻ: ശരി, ഇച്ചായൻ ഇടയ്ക്ക് മിണ്ടുകയോ തൊടുകയോ ഒന്നും ചെയ്യരുത്.

ഇല്ലെന്ന് അവൻ തലയാട്ടി ഞാൻ ബാഗിൽ നിന്ന് ഫോണെടുത്ത് മോളെ വിളിച്ചു.

നേഹ: ഹലോ, മമ്മി

ഞാൻ: ആ മോളെ, എവിടെ എത്തി

നേഹ: ബസ്സിലാണ് മമ്മി, സ്റ്റാൻഡിൽ നിന്ന് ബസ്സിൽ കയറിയതേയുള്ളൂ.

ഞാൻ: ആ നീ കവലയിൽ ഇറങ്ങി അവിടെനിന്ന് ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ച് പൊക്കോ..

നേഹ: മമ്മി ബസ്സിൽ തിരക്ക് ആണ്, സീറ്റില്ല. ഞാൻ പപ്പയുടെ കൂടെ പോയാൽ മതിയോ.

ഞാൻ: ഒരുപാട് സമയമൊന്നും വേണ്ടല്ലോ 15 മിനിറ്റ് അല്ലേ ഉള്ളൂ. പപ്പയുടെ കൂടെ വരാൻ നിന്നാൽ നല്ലതുപോലെ ലേറ്റ് ആവും.

നേഹ: ശരി, മമ്മി എവിടെ എത്തി..

ഞാൻ: ഞാൻ റാന്നി കഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ, റോഡിലെ ബ്ലോക്ക് ആണ്.

നേഹ: ശരി മമ്മി എന്നാൽ എത്തിയിട്ട് വിളിക്കാം..

ഞാൻ: ശരി..

ഞാൻ കാൾ കട്ട് ചെയ്ത് അവനെ നോക്കി.

മനു: ഡി, ഇപ്പോൾ അവള് ഉള്ള ആ ബസ്സിലെ ഒരുപാട് ആണുങ്ങൾ അവളുടെ വടിവ്ഒത്ത ശരീരം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടാവില്ലേ…

ഞാൻ: ഉണ്ടാവും… (അത് നോർമൽ അല്ലേ എന്ന ഭാവത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞ)

മനു: അവരെ ആരെങ്കിലും ഓർക്കുന്നുണ്ടാവുമോ അവരുടെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന ആ സുന്ദരിക്കുട്ടിയുടെ മനോഹരമായ അരക്കെട്ടിൽ മൂന്നര പവന്റെ ഒരു പൊന്നരഞ്ഞാണം കെട്ടിപിണഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട് എന്നുള്ള കാര്യം..

ഞാൻ: ഹഹഹ, അവർക്കല്ല… എന്നും അവളെ