Chapter Title : അവിഹിതത്തിന്റെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ 2 [Nancy]

വീണ്ടും പിണക്കം കാണിച്ചുകൊണ്ട് ബെഡിന്റെ അടുത്ത് നിന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടപ്പോൾ അവൻ എന്നെ ബലമായി പിടിച്ച് ബെഡിലേക്ക് അവന്റെ ദേഹത്തേക്ക് വലിച്ചിട്ടു.

മനു: ഇങ്ങ വാ ടീച്ചറെ പിണങ്ങാതെ.. പിണക്കം മാറാൻ ഞാൻ ഒന്നുകൂടെ കളിക്കാണോ നിന്നെ..

ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ട് പേർക്ക് കൂടെ കിടക്കാനുള്ള സ്ഥലം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഞാൻ: മനു.. നിന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ നീ എന്നെ കാണാൻ വരുമോ.

മനു: വരാൻ പറ്റില്ലേ..

ഞാൻ: ഇടയ്ക്ക് എനിക്ക് കാണാൻ തോന്നുമ്പോൾ ഞാൻ വിളിക്കും വരണം കേട്ടോ..

മനു: ടീച്ചർ, എപ്പോ വിളിച്ചാലും ഞാൻ എന്റെ ഭാര്യ മറന്ന് കൂടെ വരും പോരെ..

ഞാൻ: ഹഹഹ.. അതെന്താടാ അത്ര ഉറപ്പ്

നേരെ കിടന്ന മനുവിന്റെ മുകളിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും ഞാൻ കയറി കിടന്നു. അവനായിരുന്നു എന്റെ ബെഡ്. അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം കുത്തി കിടന്നാണ് ഞാൻ ചോദിച്ചത്.

മനു: നിന്നെപ്പോലത്തെ ഒരു ഹൈക്ലാസ് ചരക്കിനെ വേറെ എവിടെ കിട്ടും.. ഈ 40 അടുപ്പിച്ചുള്ള പ്രായത്തിലും നീ ഇതുപോലെത്തെ ഒരുപിടിയാണെങ്കിൽ ഒരു പത്തുകൊല്ലം കൂടെ കഴിഞ്ഞാലും നാൻസി ടീച്ചർ വളരെ ഹോട് ആയിരിക്കും..

ഞാൻ: ഹഹ.. അപ്പോൾ അതുവരെ എന്നെ കളിക്കാൻ ആണോ..

മനു: അല്ലാതെ ഇടയ്ക്ക് വെച്ച് നമുക്ക് നിർത്താൻ പറ്റുമോ…

ഞാൻ: ഇല്ല.. നമ്മൾ എന്നെങ്കിലും പിരിയുമോ മനു..

മനു: നീ പറ…

ഞാൻ: എന്നെക്കൊണ്ട് പിരിയാൻ സാധിക്കില്ല.. അത്രയ്ക്ക് അത്രയ്ക്ക് എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു പോയി..

അവന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ അല്പം മുമ്പിലേക്ക് നിരങ്ങി ഞാൻ അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ചുംബിച്ചു. രണ്ട് കൈകൊണ്ടും എന്നെ അവനോട് കൂടുതൽ ചേർത്ത് കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.

മനു: നമ്മൾ ഒരിക്കലും പിരിയില്ല നാൻസി.. ഇത് വെറും ഒരു അവിഹിതം അല്ല.. യഥാർത്ഥ ഒരു പ്രണയമാണ്. അതും മുൻജന്മങ്ങളിലുള്ള ബന്ധം.. അതാണ് നമ്മളിങ്ങനെ കണ്ടുമുട്ടാനും ഇത്ര അടുക്കാനും ഒക്കെ കാരണമായത്..

ഞാൻ വീണ്ടും അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഗാഢമായി ചുംബിച്ചു. എന്നിട്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ച് കണ്ണുകൾ അടച്ച് കിടന്നു. ഇപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഇച്ചായനെ വഞ്ചിക്കുന്നതിനുള്ള യാതൊരു കുറ്റബോധവും