Chapter Title : Ayalathe chechi kambikatha

ആരോടെന്കിലുമോ പറഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ എന്റെ അന്ത്യം ആയിരിക്കും… ഇതെല്ലം ഓര്ത്ത്ത ഞാന്‍ വിരണ്ടു. ലോകം എനിക്ക് ചുറ്റും കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി. ഞാന്‍ പെട്ടന്ന് തന്നെ ചേച്ചിയുടെ കാലു പിടിച്ചു. പ്ലീസ് ചേച്ചി…. ഞാന്‍ അറിയാതെ ചെയ്തു പോയതാ… ഇനി ഇങ്ങിനെ ഉണ്ടാകില്ല… ദയവു ചെയ്തു ആരോടും പറയല്ലേ.. പ്ലീസ്…. അപ്പോഴേക്കും ചേച്ചി പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ മനുവിനെ പറ്റി ഇങ്ങിനെ ഒന്നും അല്ല വിചരിചിരുന്നെ. മനുവിനെ ഞാന്‍ സ്വൊന്തം അനിയനെ പോലെയാണ് ഞാന്‍ കണ്ടിരുന്നത്. എന്നിട്ടും മനു ഇങ്ങിനെ ചെയ്തല്ലേ? മനുവിന്റെ അമ്മയെ കാണട്ടെ… ഞാന്‍ പറയാം….. അയ്യോ ചേച്ചി… പ്ലീസ്‌ ഞാന്‍ ഇനി ഇത് ആവര്ത്തി ക്കില്ല… ഇത് ആരോടും പറയല്ലേ പ്ലീസ്… ഞാന്‍ വീണ്ടും കെഞ്ചി. അപ്പോള്‍ ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ള ചിരി മിന്നി മായുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു. എന്നിട്ട് ചേച്ചി ചോദിച്ചു ഈ പരിപാടി എത്ര കാലമായി തുടങ്ങിയിട്ട് ? സത്യം പറയണം. ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. അപ്പൊ ചേച്ചി പറഞ്ഞു. എല്ലാം കാണിച്ചു കൂട്ടിയിട്ട് മിണ്ടാതെ നില്ക്കു ന്ന കണ്ടില്ലേ? കള്ളന്‍… ഇതും പറഞ്ഞു ചേച്ചി ചിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി… അപ്പോഴാണ് എന്റെ ശ്വാസം നേരെ വീണത്‌. ഞാനും ചിരിച്ചു. ചേച്ചി എന്നെ പിടിച്ചു സോഫയില്‍ ഇരുത്തി. എന്നിട്ട ചോദിച്ചു. മനുവിന് എന്നെ ഇഷ്ടമാണോ? എന്റെ ദൈവമേ ചേച്ചിയെ പോലെ ഒരു കിണ്ണന്‍ ചരക്കിനെ ഞാന്‍ ഇതിനു മുന്പ്ണ കണ്ടിട്ടില്ല… ഇത് കേട്ടതും ചേച്ചി നാണിച്ചു മുഖം താഴ്ത്തി. അവളുടെ കവിളുകള്‍ ചുവന്നു. എന്നിട്ട് പതിയെ ചോദിച്ചു, എന്റെ എന്താ മനുവിനു