Chapter Title : അയലത്തെ മാദകറാണി [മസ്താനി]

ഈ അയല്പക്കത്തുള്ള ബാക്കി എല്ലാവരും ഇതറിയും. ജിഷ്ണു മനസ്സിൽ ഓർത്തു ഊറി ചിരിച്ചു.

ബ്രേക്ഫാസ്റ് കഴിച്ച് ബാഗ് എടുത്ത് ഒന്ന് കൂടെ ഒന്ന് മുടി ചീകുന്നതിന് ഇടയിൽ അവന്റെ വീടിന്റെ കാളിങ് ബെൽ ശബ്ദിച്ചു. ഈ രാവിലെ ഇതാരാണ് എന്ന് ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ ജനലിലൂടെ നോക്കി.

മെറിൻ... തന്റെ വരാന്തയിൽ ടെൻഷനോടെ നഖം കടിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ നില്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. എന്താവും ഇവളുടെ ഉദ്ദേശ്യം... അവൻ ചിന്തിച്ചു.

അവൻ വാതിൽ തുറന്ന് അവളെ നോക്കി ഒരു പുച്ഛച്ചിരി ചിരിച്ചു. അവൾ ആദ്യം കണ്ട അന്ന് തനിക്ക് നൽകിയ അതേ പുച്ഛം. അവൾ തല താഴ്ത്തി. അഹങ്കാരം അല്ലാതെ മറ്റു ഭാവങ്ങളും ഈ പൂറിയുടെ മുഖത്ത് വരും... അവൻ ചിന്തിച്ചു.

"എന്ത് വേണം? നിന്റെ കടി മാറാത്തത് കൊണ്ട് ആളെ തേടി ഇറങ്ങിയത് ആണോ?" അവൻ ചോദിച്ചു. അവൻ ആരോടും ഇങ്ങനെയൊന്നും സംസാരിച്ചു ശീലമില്ല. എന്നാൽ ഇവൾ അത് അർഹിക്കുന്നുണ്ട്, അവൻ ഓർത്തു. അവൾ ഒരു വേശ്യയാണ് എന്നത് അവന് പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല. മാന്യമായി തന്നോട് പെരുമാറിയിരുന്നെങ്കിൽ അവളുടെ തൊഴിൽ ഇതായിരുന്നെന്ന് അറിഞ്ഞാലും അവൻ കണ്ടില്ല എന്ന് വെച്ചേനെ... എന്നാൽ ഇവൾ... ഇവളെ വെറുതെ വിടാൻ പറ്റില്ല. ജിഷ്ണു ചിന്തിച്ചു.

"ജിഷ്ണു, പ്ലീസ്... കണ്ടതൊന്നും ആരോടും പറയരുത്... എന്റെ ജീവിതം ഇല്ലാതാവും..." അവൾ പറഞ്ഞു.

" ഓ... എന്റെ പേരൊക്കെ അറിയാം... അന്ന് നീ എന്നെ വേറെന്തോ ആയിരുന്നല്ലോ വിളിച്ചേ... ആ.. ഫക്കിങ് ഇഡിയറ്റ് എന്ന്... ആരാ ഫക്കിങ് ഇഡിയറ്റ് ഇന്നലെ എന്ന് കണ്ടു. പിന്നെ നിനക്ക്