Chapter Title : അയൽക്കാരി വൈഷ്ണവി [Mi]

മുഖം കുനിച്ചു നിന്നു.

'ഇനി പറയുന്ന കാര്യത്തിൽ ജംഷിക്ക് മാത്രമേ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ പറ്റുള്ളൂ...'

ഞാൻ സംശയ ഭാവത്തിൽ ചേട്ടനെ നോക്കി. ചേട്ടൻ തുടർന്നു: 'ഞങ്ങളുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് രണ്ടു വർഷം ആവുന്നു. ഇപ്പോൾ അടുത്താണ് ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞത്... എനിക്ക് കുട്ടികൾ ഉണ്ടാകില്ല എന്നത്. എന്തെങ്കിലും വഴി ഉണ്ടോ എന്ന് അന്വേഷിച്ചു നോക്കി... ഇത് ജനിതകമായിട്ടുള്ള പ്രശ്നമാണ്.'

ഞാൻ ഞെട്ടലോടെ ചേട്ടനെ നോക്കി.

'ജംഷിക്ക് അറിയാമല്ലോ... വീട്ടുകാരെ വെറുപ്പിച്ചാണ് ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങിയത്. ഒരു കുഞ്ഞ് ആയാൽ കുറെയൊക്കെ പ്രശ്നങ്ങൾ തീരുമെന്നാണ് കരുതിയത്. പക്ഷെ, ഇങ്ങനെയൊരു കാര്യം ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല...' അതും പറഞ്ഞു ചേട്ടൻ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി.

'ഏയ്... ചേട്ടാ... എന്തായിത്... കരയല്ലേ...' ഞാൻ ചുമലിൽ തട്ടി അശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

'സഹിക്കാൻ വയ്യ ജംഷീ... ഒരു ഭർത്താവും ലോകത്തു ആഗ്രഹിക്കാത്ത ഒരു കാര്യമാ ഞാൻ ഇപ്പൊ നിന്നോട് ചോദിയ്ക്കാൻ പോകുന്നേ... ഞങ്ങൾക്ക് വേറെ വഴി ഇല്ല. ഇതാകുമ്പോൾ ഞാനും അവളും നീയും അല്ലാതെ മറ്റൊരാളും അറിയാൻ പോകുന്നില്ല... ഒത്തിരി ആലോചിച്ചു വൈഷ്ണവി തന്നെയാണ് ഈ തീരുമാനം പറഞ്ഞത്... നീ... അവളെ... അമ്മയാക്കുമോ...?'

ഒരു നിമിഷം ഷോക്കേറ്റ പോലെ ആയെങ്കിലും എനിക്ക് ഒരു അടിപൊളി പാട്ട് വച്ചു ഡാൻസ് ചെയ്യാനാണ് തോന്നിയത്.

ഞാൻ കിഷോർ ചേട്ടനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു: 'ഇതാണോ ചേട്ടാ... ഇനി ചേട്ടൻ ഒന്നും ടെൻഷൻ അടിക്കണ്ട. ഞാൻ ഏറ്റു... ചേട്ടനും ചേച്ചിക്കും എത്ര കുട്ടികളെയാ വേണ്ടത്... ഞാൻ ഏറ്റു ചേട്ടാ... ആരും അറിയില്ല...' ഞാൻ പറഞ്ഞു.

'ഡാ... നീ കരുതുന്നുണ്ടാകില്ലേ ഞാൻ എന്തു ഭർത്താവാണെന്ന്. അവൾ ഒരു പാവമാ... എന്നെ വഞ്ചിക്കാൻ പറ്റില്ല അവൾക്ക്. അവൾ തന്നെയാ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് ഇതൊക്കെ താങ്ങാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ മതി... പിന്നെ അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ തന്നെ, ഞാൻ തന്നെ അവളെ നിനക്ക് കൈ പിടിച്ചു ഏല്പിക്കണമെന്ന്...'

'ശോ... എന്റെ ചേട്ടാ... ഇത്രയും കാലം ചേച്ചിയോട് മാത്രമായിരുന്നു ഇഷ്ടം... ഇപ്പൊ ചേട്ടനെയും എനിക്ക് പെരുത്തു ഇഷ്ടമാ... ലവ് യൂ ചേട്ടാ... സോ സ്വീറ്റ്...'

എന്റെ സന്തോഷങ്ങൾക്ക് അതിരില്ലായിരുന്നു. ചേട്ടൻ ബീവറേജിലേക്ക് വണ്ടി വിട്ടു. മദ്യവും ബിയറും