Chapter Title : അയൽപ്പക്കത്തെ ലീല ആന്റി 2 [MIghty രാജു.🔥]

ഒരു സ്വപ്നം പോലെ അവന്റെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു. ലീലച്ചേച്ചിയുടെ ആ നോട്ടം, സംസാരം, വിരലുകൾ തമ്മിൽ തട്ടിയപ്പോഴുണ്ടായ ആ ചെറിയ കുളിര്... എല്ലാറ്റിനുമുപരി, പോരാൻ നേരം ആ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ... "ഇനി തീപ്പെട്ടി ഇല്ലെങ്കിലും ചോദിച്ച് വരാൻ മടിക്കണ്ട."

അവനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഒരു കപ്പ് ചായയുമായി വീണ്ടും ജനലിന്റെ അരികിലെ കസേരയിൽ വന്നിരുന്നു. ഇന്നത്തെ ഈ ഇരിപ്പിനൊരു പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു. അതൊരു ഒളിഞ്ഞുനോട്ടമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു കാത്തിരിപ്പായിരുന്നു.

സൂര്യരശ്മി മുറ്റത്തെ നനഞ്ഞ ഇലകളിൽ തട്ടി വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അധികം വൈകാതെ എതിർവശത്തെ വീടിന്റെ മുൻവാതിൽ തുറന്നു. ലീലച്ചേച്ചി പുറത്തേക്ക് വന്നു. ഒരു ഇളം നീല നിറത്തിലുള്ള കോട്ടൺ സാരിയായിരുന്നു വേഷം. തലേന്ന് രാത്രിയിലെ മാക്സിയുടെ രൂപമായിരുന്നില്ല അവർക്കിപ്പോൾ. സാരിയിൽ അവർ കൂടുതൽ പ്രൗഢയും അതേസമയം കൊതിപ്പിക്കുന്നവളുമായി കാണപ്പെട്ടു.

സാരി അല്പം താഴ്ത്തി ഉടുത്തിരുന്നതുകൊണ്ട് അവരുടെ വെളുത്തുതുടുത്ത വയറിന്റെ ഒരു ഭാഗം വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. ആഴമുള്ള പൊക്കിൾച്ചുഴി സാരിക്കിടയിലൂടെ ഒളിഞ്ഞുനോക്കുന്നത് പോലെ അവനു തോന്നി. ഇളം നീല ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ അവരുടെ വലിയ മുലകൾ വീർപ്പുമുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സാരിയുടെ മുന്താണി ഒരു വശത്തേക്ക് ഒതുക്കി കുത്തിയിരുന്നതുകൊണ്ട്, ആ മാർവ്വിടത്തിന്റെ വലുപ്പവും ഉയർച്ചതാഴ്ചകളും ഒറ്റനോട്ടത്തിൽത്തന്നെ വ്യക്തമായിരുന്നു. നനഞ്ഞ മുടി ഒരു തോർത്തുപയോഗിച്ച് വലിച്ചു കെട്ടിവെച്ചിരുന്നു. മുഖത്ത് രാവിലത്തെ കുളിയുടെ കുളിരും ഭംഗിയും നിറഞ്ഞു നിന്നു.

അവരുടെ കയ്യിലൊരു ചൂലുണ്ടായിരുന്നു. മുറ്റം തൂക്കാനായി ഇറങ്ങിയതാണ്. അവർ കുനിഞ്ഞുനിന്നു മുറ്റം തൂക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മനുവിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി. ഓരോ തവണ ചൂലെടുത്ത് നിലമടിക്കാൻ വളയുമ്പോഴും അവരുടെ വടിവൊത്ത ഇടുപ്പ് വശങ്ങളിലേക്ക് ആടുന്നത് അവൻ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കിയിരുന്നു. ബ്ലൗസിനും സാരിക്കുമിടയിൽ വെളിവായ വെളുത്ത വയറിലെ നേർത്ത മടക്കുകൾ അവന്റെ സിരകളിൽ തീ പടർത്തി. മുന്താണി ഒതുക്കി കുത്തിയതുകൊണ്ട്, സാരി അവരുടെ തടിച്ച തുടകളോടും നിതംബത്തോടും ചേർന്ന് കിടന്നു, ഓരോ ചലനത്തിലും ലീലയുടെ ഭംഗി എടുത്തു കാണിച്ചു. മനു ചായ കുടിക്കുന്നതുപോലും മറന്ന്, ആ കാഴ്ചയിൽ ലയിച്ചിരുന്നു.

മുറ്റമടിച്ചു മുന്നോട്ട് വരുന്നതിനിടയിൽ, അവർ പെട്ടെന്ന് തലയുയർത്തി. നേരെ അവന്റെ ജനലിലേക്ക്. ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിലെ നോട്ടമായിരുന്നില്ല അത്. ഈ പുലർവെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ കണ്ണുകൾക്ക് കൂടുതൽ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. തന്നെത്തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന മനുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവരുടെ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരി വിടർന്നു.

ഇത്തവണ മനു പതറിയില്ല. അവൻ ആ പുഞ്ചിരിക്ക് അതേപോലെ ഒരു പുഞ്ചിരി തിരികെ നൽകി.

അവർ ചുറ്റുമൊന്ന് നോക്കി, മറ്റാരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി. എന്നിട്ട്