Chapter Title : അയൽപ്പക്കത്തെ ലീല ആന്റി [MIghty രാജു.🔥] [slow buildup]

ഒരു നേരോം കാലോം ഇല്ല... എവിടെ നിന്റെ മെഴുകുതിരി?" ശബ്ദത്തിൽ ദേഷ്യവും ക്ഷീണവും കലർന്നിരുന്നു.

"ഞാൻ നോക്കുവാ ജോയിച്ചേട്ടാ... ഇവിടെ എവിടെയോ വെച്ചതാ. ഈ ഇരുട്ടത്ത് ഒന്നും കാണുന്നില്ല." അത് ലീലച്ചേച്ചിയുടെ ശബ്ദമായിരുന്നു. പരിഭ്രമം നിറഞ്ഞ, എന്നാൽ ശാന്തമായ ശബ്ദം.

ഇതാണ് ശരിയായ സമയം. മനു ധൈര്യം സംഭരിച്ച് പുറത്തുനിന്ന് വിളിച്ചു. അവന്റെ ശബ്ദം ചെറുതായി വിറച്ചിരുന്നു.

"ലീലച്ചേച്ചീ..."

അകത്തെ സംസാരം പെട്ടെന്ന് നിന്നു. ഒരു നിമിഷത്തെ നിശബ്ദത. പിന്നെ, ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു രൂപം വാതിലിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങുന്നത് അവൻ കണ്ടു. ലീലച്ചേച്ചിയായിരുന്നു അത്. അവരുടെ കയ്യിലൊരു തീപ്പെട്ടി കൊള്ളിയുരസുന്നതിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു, പിന്നാലെ നേരിയ വെളിച്ചം പരന്നു. ആ വെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു.

"ആരാ... മനുവോ?" അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ അത്ഭുതം. "നീയെന്താ ഈ നേരത്ത്? ഈ മഴയത്ത്?"

തീപ്പെട്ടിക്കൊള്ളിയുടെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ മുഖം വല്ലാത്തൊരു ഭംഗിയുള്ളതായി അവനു തോന്നി. നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞിരുന്നു.

അവൻ ഒരുവിധം വാക്കുകൾ അടുക്കിവെച്ചു. "ചേച്ചീ... ഇവിടെ കറണ്ടില്ല, വീട്ടിൽ മെഴുകുതിരിയാണെങ്കിൽ ഒരെണ്ണം തീർന്നുപോയി. ഇവിടെ ഒരെണ്ണം കിട്ടുമോന്ന് ചോദിക്കാൻ വന്നതാ." അവൻ പറഞ്ഞുനിർത്തി. അതൊരു നല്ല കാരണമാണെന്ന് അവനു തോന്നി.

അവന്റെ മറുപടി കേട്ട് ലീലച്ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് വീണ്ടും ആ കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞോ എന്നവന് സംശയം തോന്നി.

"അയ്യോ, ഞാനും അത് തപ്പുകയായിരുന്നു മോനെ. ഭാഗ്യത്തിന് ഒരെണ്ണം കയ്യിൽ കിട്ടി." അവർ കയ്യിലിരുന്ന മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചു. മുറിയിൽ മഞ്ഞ വെളിച്ചം പരന്നു. "നീ അകത്തേക്ക് വാ."

അവനൊന്നും മറുപടി പറയാൻ നിന്നില്ല. ചെരുപ്പില്ലാത്ത കാലിലെ ചെളി പുറത്ത്