Chapter Title : അയൽപ്പക്കത്തെ ലീല ആന്റി 4 [MIghty രാജു.🔥] [Climax]

ഓർമ്മയും, അവളുടെ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ സന്തോഷവുമായിരുന്നു. ഇത് തിരികെ നൽകുമ്പോൾ, അവളുടെ മുഖത്തുണ്ടാകാൻ പോകുന്ന ആ ചിരി സങ്കൽപ്പിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ ഹൃദയം സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.

അതൊരു വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരമായിരുന്നു. കോളേജിൽ നിന്ന് വന്നതിന് ശേഷം, അവൻ വരാന്തയിലിരുന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കുകയായിരുന്നു. ജോയിച്ചേട്ടൻ ഹാളിലിരുന്ന് ടിവി കാണുന്നതിന്റെ ശബ്ദം നേർത്തതായി കേൾക്കാം. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ലീലച്ചേച്ചി മുറ്റത്തിന്റെ പുറകുവശത്തുള്ള ചെടികൾക്ക് വെള്ളമൊഴിക്കാനായി ഇറങ്ങിവന്നു.

ഇതാണ് ശരിയായ നിമിഷമെന്ന് മനുവിന് തോന്നി.

അവന്റെ ഹൃദയം ശക്തിയായി ഇടിച്ചു. പോക്കറ്റിൽ ഭദ്രമായി സൂക്ഷിച്ച ആ ചെറിയ തുണിപ്പൊതിയിൽ അവൻ വിരലുകളമർത്തി. അവൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അവരുടെ വീടിന്റെ പുറകുവശത്തുള്ള, രണ്ടു പറമ്പുകളെയും വേർതിരിക്കുന്ന ആ ചെറിയ വേലിക്കടുത്തേക്ക് വന്നു.

"ചേച്ചീ..." അവൻ പതിയെ വിളിച്ചു.

അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു. "മനു? എന്താ? ചേട്ടൻ ഹാളിലുണ്ട്," അവൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി, പരിഭ്രമത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"എനിക്കൊരു കാര്യം തരാനുണ്ടായിരുന്നു," അവന്റെ ശബ്ദം ഗൗരവമുള്ളതായിരുന്നു. അവൻ ആ പൊടിപിടിച്ച തുണിപ്പൊതിയെടുത്ത് വേലിക്കു ഇടയിലൂടെ അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.

"ഇതെന്താ?" അവൾ സംശയത്തോടെ അത് വാങ്ങി.

അവൾ ആ തുണിപ്പൊതിയുടെ കെട്ടഴിച്ചു. ഉള്ളിലെ വസ്തു കണ്ടതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു, ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി. വൈകുന്നേരത്തെ വെളിച്ചത്തിൽ, അവളുടെ കൈവെള്ളയിലിരുന്ന് ആ സ്വർണ്ണ പാദസരം തിളങ്ങി. അവളുടെ അച്ഛന്റെ ഓർമ്മ. ജോയിച്ചേട്ടൻ ചൂതുകളിച്ച് കളഞ്ഞ അവളുടെ അവസാനത്തെ പ്രതീക്ഷ.

അവളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. "മനു... ഇത്... ഇതെങ്ങനെ?" അവളുടെ ശബ്ദം ഒരു തേങ്ങലായി പുറത്തുവന്നു.

"ഞാൻ അന്ന്... ചേച്ചി