Chapter Title : അയൽപ്പക്കത്തെ ലീല ആന്റി 3 [MIghty രാജു.🔥]

പുറത്തുനിന്ന് ജോയിച്ചേട്ടന്റെ ചുമ കേട്ടു.

അവൾ ചിന്തകളിൽ നിന്നുണർന്നു. മാഗസിൻ മടക്കിവെച്ച് അവൾ വരാന്തയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ, മുറ്റത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നുകൊണ്ട് ജോയിച്ചേട്ടൻ ഒരു സിഗരറ്റിന് തീ കൊളുത്തുന്നു.

ആ കാഴ്ച കണ്ടതും അവളുടെ മുഖം മാറി. "ചേട്ടാ..." അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ സ്നേഹത്തോടെയുള്ള ഒരു ശാസനയുണ്ടായിരുന്നു. "ഈ പുകവലി ഡോക്ടർ വിലക്കിയതല്ലേ? ഇപ്പോഴല്ലേ അല്പം ആശ്വാസം കണ്ടുതുടങ്ങിയത്."

അയാൾ അവളെ തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ, ആകാശത്തേക്ക് പുകയൂതിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ആഹ്... ഒരെണ്ണം വലിച്ചെന്ന് വെച്ച് ചത്തൊന്നും പോകില്ല . നീ പോയി നിന്റെ പണി നോക്ക്."

ആ മറുപടി ഒരു മുള്ളുപോലെ അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ തറച്ചു. അവൾ കൂടുതൽ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരുതരം അമർഷം പുകഞ്ഞു.

'ഒരല്പം ആരോഗ്യം തിരികെ കിട്ടിയപ്പോൾ പഴയ സ്വഭാവം തുടങ്ങി.' അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. 'രണ്ടാഴ്ച മുൻപ് ഒന്നെഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും എന്റെ സഹായം വേണ്ടിയിരുന്ന ആളാണ്. അന്ന് രാത്രികളിൽ വേദനകൊണ്ട് പുളയുമ്പോൾ അരികിലിരുന്ന് ഉറക്കമിളച്ചത് മുഴുവൻ മറന്നോ?' ഞാൻ ഇതൊക്കെ ആർക്കുവേണ്ടിയ ചെയ്യുന്നേ ?

അവളുടെ മനസ്സിൽ ജോയിച്ചേട്ടന്റെ പരുഷമായ വാക്കുകളും, മനുവിന്റെ കരുതലുള്ള പെരുമാറ്റവും തമ്മിൽ ഒരു താരതമ്യം നടന്നു. ഒരാൾ തന്റെ കരുതലിനെ ഒരു ശല്യമായി കാണുമ്പോൾ, മറ്റൊരാൾ താൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ എന്ന് പോലും സ്നേഹത്തോടെ അന്വേഷിക്കുന്നു.

അവൾ നിലത്തുവെച്ച മനോരമ ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലേക്കു കണ്ണ് നട്ടു. അതിലെ പ്രണയകഥയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരു യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ മുഖമുണ്ടായിരുന്നു.

സിഗരറ്റിന്റെ രൂക്ഷഗന്ധം ഹാളിലേക്ക് പടർന്നപ്പോൾ ലീലയ്ക്ക് അവിടെ നിൽക്കാൻ തോന്നിയില്ല. ആ ഗന്ധം അവൾക്ക് എന്നും വെറുപ്പായിരുന്നു. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്റെ കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

മുറിയിലെത്തിയതും അവൾ വാതിലടച്ചു. അതവളുടെ ലോകമായിരുന്നു. അവിടെ ജോയിച്ചേട്ടന്റെ അസുഖത്തിന്റെ മണമില്ല, സിഗരറ്റിന്റെ പുകയില്ല. അവൾ അലമാര തുറന്ന്, അതുവരെയിട്ടിരുന്ന ചന്ദനനിറത്തിലുള്ള നൈറ്റി അഴിച്ചുമാറ്റി. ഒരു നിമിഷം അവൾ കണ്ണാടിയിൽ തെളിഞ്ഞ തന്റെ പ്രതിബിംബത്തെ നോക്കി. പകൽ മുഴുവൻ വീട്ടുജോലികൾക്കിടയിൽ അവൾ മറന്നുപോകുന്ന അവളുടെ സ്വന്തം ശരീരം.

അവൾ നേർത്ത പിങ്ക് നിറത്തിലുള്ള ഒരു മാക്സി എടുത്ത് ധരിച്ചു. ആ തണുത്ത തുണി ശരീരത്തിൽ തഴുകിയപ്പോൾ