Chapter Title : അയൽപ്പക്കത്തെ ലീല ആന്റി 3 [MIghty രാജു.🔥]

വന്നുപൊതിഞ്ഞു.

അവൻ വേഗം ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു. അവളുടെ ചാറ്റ് വിൻഡോ തുറന്നു. പക്ഷെ, ഒരു മെസ്സേജ് അയക്കാൻ അവന്റെ വിരലുകൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. എന്ത് പറയും? പഴയതുപോലെ ഒരു തമാശയോ കുസൃതിയോ പറയാൻ പറ്റിയ സാഹചര്യമല്ല ഇത്. ആശുപത്രിവാസവും, ക്ഷീണിച്ച ഭർത്താവും, അവളുടെ മടുപ്പും എല്ലാം ചേർന്ന യാഥാർത്ഥ്യം ഇപ്പോൾ അവനും അറിയാം. ആഗ്രഹങ്ങൾക്കപ്പുറം, അവൾക്ക് ഒരു ആശ്വാസമാകണം എന്ന് അവന്റെ മനസ്സ് ആദ്യമായി പറഞ്ഞു.

കുറച്ചുനേരത്തെ ആലോചനയ്ക്ക് ശേഷം, അവൻ വളരെ ലളിതമായ ഒരു സന്ദേശം ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

Manu: ചേച്ചി എത്തിയല്ലേ... ചേട്ടന് എങ്ങനെയുണ്ട്?

അവൻ അയച്ച സന്ദേശം അവൾ കണ്ടുവെന്ന് ഫോണിലെ നീല ടിക്കുകൾ കാണിച്ചു, പക്ഷെ മറുപടിയൊന്നും വന്നില്ല. മണിക്കൂറുകൾ കടന്നുപോയി. മനു ടിവി ഓഫ് ചെയ്ത് മുറിയിലെ ലൈറ്റണച്ച് കട്ടിലിൽ വന്ന് കിടന്നു. എങ്കിലും അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിലായിരുന്നു. അവൾ തിരക്കിലായിരിക്കുമോ? അതോ, താൻ അയച്ചത് ശരിയായില്ലേ? അവന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും സംശയങ്ങൾ മുളപൊട്ടി.

സമയം രാത്രി ഒൻപതര കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇനി അവൾ മറുപടി അയക്കാൻ സാധ്യതയില്ലെന്ന് കരുതി അവൻ ഫോൺ മാറ്റിവെക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് സ്ക്രീൻ തെളിഞ്ഞത്.

Leela Joy: ആഹ് എത്തി. ആകെ ടയേർഡ് ആയി മനു.

ആ സന്ദേശം കണ്ടപ്പോൾ മനുവിന് സമാധാനമായി. അവളുടെ വാക്കുകളിലെ ക്ഷീണം അവൻ വായിച്ചെടുത്തു.

Manu: ആഹ് രണ്ടു ദിവസം ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നല്ലേ, അതിന്റെയാകും...

Leela Joy: നീ ഫുഡ് കഴിച്ചോ?

ആ ചോദ്യം മനുവിനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. ഇത്രയും ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും, അവൾ തന്നേക്കുറിച്ചാണ് ചോദിക്കുന്നത്. ആ കരുതൽ അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തൊട്ടു.

Manu: ആഹ് കഴിച്ചു. ചേച്ചിയോ?

Leela Joy: മ്മ്...

ആ ഒറ്റമൂളലിൽ അവളുടെ ക്ഷീണം മുഴുവനുണ്ടായിരുന്നു. കൂടുതൽ സംസാരിക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് വയ്യെന്ന് അവനു തോന്നി. "എന്താ കഴിച്ചേ?" എന്ന് ചോദിക്കാൻ അവന്റെ വിരലുകൾ ഉയർന്നതാണ്. പക്ഷെ അവൻ സ്വയം തടഞ്ഞു. വേണ്ട. കൂടുതൽ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ച് അവളെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കണ്ട. അവൾക്ക് വേണ്ടത് വിശ്രമമാണ്. തനിക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും നല്ല കാര്യം അതായിരിക്കും.

Manu: ഓക്കേ ചേച്ചീ, എങ്കിൽ റെസ്റ്റ് എടുത്തോ. എന്ത് ആവശ്യം ഉണ്ടെങ്കിലും പറയണം കേട്ടോ.

Leela Joy: ആടാ. ഗുഡ് നൈറ്റ് മോനേ.

ആ മറുപടി കണ്ടപ്പോൾ മനുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. "മോനേ"... ആ വിളിയിൽ സ്നേഹവും അടുപ്പവും വാത്സല്യവും എല്ലാം കലർന്നിരുന്നു. അത്