Chapter Title : അയേഷയുടെ കുടുംബം [മാനി കുമാർ]

വേണ്ടത് നിന്റെ ഹൃദയമാണ്.”

ആയേഷയുടെ വലിയ കണ്ണുകൾ നനവോടെ തിളങ്ങി. അവൾ മോണിഷയെ കൂടുതൽ ബലമായി ആലിംഗനം ചെയ്തു, അവളുടെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത്.

“മോണിഷ… ഞാൻ വളരെ ലജ്ജിക്കുന്നു,” ആയേഷയുടെ ശബ്ദം പൊട്ടിപ്പോയി. “ഞാൻ സുധാകരനെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ് സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. അവൻ എന്റെ എല്ലാമായിരുന്നു. പക്ഷേ നീ എനിക്ക് തന്ന ഈ സുഖം… ഇത് എനിക്ക് പുതിയൊരു ലോകമാണ്. ഞാൻ വഞ്ചിച്ചതുപോലെ തോന്നുന്നു… പക്ഷേ അതേസമയം ഞാൻ വീണ്ടും ജീവനോടെയിരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നുന്നു.”

മോണിഷ ആയേഷയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, അവളുടെ കണ്ണീരൊഴുകുന്ന കവിളുകളിൽ ചുംബിച്ചു.

“നീ വഞ്ചിച്ചില്ല അക്ക. നീ ഒരു സ്ത്രീയാണ്. നിനക്ക് സ്നേഹവും ആശ്ലേഷവും സ്പർശവും ആവശ്യമാണ്. സുധാകരൻ നിന്നെ യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്നേഹിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, നിന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ടുപോകാൻ അവൻ ആഗ്രഹിക്കില്ല. ഞാൻ നിന്നെ പരിപാലിക്കും. നിന്നെ ആരാധിക്കും. നിന്റെ ശരീരവും ഹൃദയവും എല്ലാം ഞാൻ സ്വന്തമാക്കും.”

ആയേഷ മോണിഷയുടെ മുടി തഴുകി, അവളെ കൂടുതൽ ബലമായി ആലിംഗനം ചെയ്തു. അവരുടെ നഗ്ന ശരീരങ്ങൾ പരസ്പരം ചേർന്ന്, മുലകൾ അമർന്ന്, തുടകൾ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞ് കിടന്നു.

“നിന്നോടൊപ്പം ഞാൻ സുരക്ഷിതയായി തോന്നുന്നു മോണിഷ,” ആയേഷ മന്ത്രിച്ചു. “നിന്റെ സ്പർശം… നിന്റെ ചൂട്… നിന്റെ സ്നേഹം… എല്ലാം എനിക്ക് വേണം. ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടുകൊടുക്കില്ല.”

മോണിഷ ആയേഷയുടെ മുലയുടെ മുകളിൽ തല വച്ച് കിടന്നു. അവളുടെ ഒരു കൈ ആയേഷയുടെ മറ്റൊരു മുലയെ മൃദുവായി തഴുകി.

“നീ എന്റേതാണ് അക്ക. ഇന്ന് മുതൽ എന്നും. നിന്റെ ശരീരം, നിന്റെ സുഖം, നിന്റെ ദുഃഖം — എല്ലാം എന്റേതാണ്.”

അവർ