Chapter Title : അയേഷയുടെ കുടുംബം [മാനി കുമാർ]

കൂടുതൽ അമർത്തി. അവളുടെ വിരലുകൾ മോണിഷയുടെ യോനിയിലേക്ക് അല്പം ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങി.

കുറച്ചു നേരം അവർ അങ്ങനെ കിടന്ന് പരസ്പരം സുഖിപ്പിച്ചു. മൃദു മൂളലുകളും ചൂടുള്ള ശ്വാസങ്ങളും മുറിയിൽ നിറഞ്ഞു.

ഒടുവിൽ മോണിഷ മൃദുവായി എഴുന്നേറ്റു. അവൾ ആയേഷയുടെ മുലയിൽ ഒരു അവസാന ചുംബനം നൽകി.

“മക്കൾ ഉണരാൻ പോകുന്നു അക്ക. നമുക്ക് എഴുന്നേൽക്കാം.”

രണ്ടുപേരും എഴുന്നേറ്റു. അവർ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു — ആയേഷ ഒരു നേർത്ത പട്ടു ഗൗണും, മോണിഷ ഒരു ലഘു മഞ്ഞ ഗൗണും. അടിയിൽ ഒന്നും ധരിച്ചില്ല. അവരുടെ നഗ്നമായ യോനികളും മുലകളും വസ്ത്രത്തിനടിയിൽ സ്വതന്ത്രമായി കിടന്നു. നടക്കുമ്പോൾ മുലകൾ മൃദുവായി ആടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവർ പരസ്പരം നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. മോണിഷ ആയേഷയുടെ കൈ പിടിച്ചു.

“നമുക്ക് മക്കളുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാം അക്ക.”

രണ്ടുപേരും കൈകോർത്ത് മുകളിലെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവരുടെ ഗൗണുകൾക്കുള്ളിൽ നനവ് ഇപ്പോഴും ശേഷിച്ചിരുന്നു. ശരീരങ്ങൾ രാത്രിയിലെ ആവേശത്തിന്റെ ഓർമ്മകളോടെ ചൂടോടെ തുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

രണ്ടുപേരും കൈകോർത്ത് മുകളിലെ മക്കളുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവരുടെ ഗൗണുകൾക്കുള്ളിൽ ഇപ്പോഴും രാത്രിയിലെ ആവേശത്തിന്റെ ചൂടും നനവും ശേഷിച്ചിരുന്നു. നടക്കുമ്പോൾ അവരുടെ മുലകൾ മൃദുവായി ആടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മുറിയിലെത്തിയപ്പോൾ അഹമ്മദും ഫാത്തിമയും ഉണർന്ന് കിടക്കയിൽ ഇരുന്ന് അമ്മയെ വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

“അമ്മേ… അമ്മേ…” ഫാത്തിമ ചെറിയ ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു.

ആയേഷ മൃദുവായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അകത്ത് കയറി. അവൾ മക്കളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ഇരുന്നു.

“നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നോ മോളേ, മോനേ?” ആയേഷ അഹമ്മദിന്റെയും ഫാത്തിമയുടെയും തലയിൽ കൈവച്ച് തഴുകി.

മോണിഷയും പിന്നാലെ അകത്ത് വന്നു. അവൾ ഫാത്തിമയെ എടുത്ത് മടിയിൽ ഇരുത്തി.