Chapter Title : അയേഷയുടെ കുടുംബം [മാനി കുമാർ]

കനത്ത മുലയോട് മുഖം ചേർത്ത് സുഖമായി ഉറങ്ങി. ഫാത്തിമ അമ്മയുടെ മറ്റൊരു മുലയോട് ചേർന്ന് ചെറിയ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:

“അമ്മയുടെ ശരീരം വളരെ ചൂടുള്ളതാണ്… സുഖമായി ഉറങ്ങാം.”

ആയേഷ മൃദുവായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഫാത്തിമയുടെ തലയിൽ ചുംബിച്ചു.

“അമ്മയോടൊപ്പം ഉറങ്ങാൻ എന്താ ഇത്ര സുഖം അമ്മേ?” അഹമ്മദ് മന്ത്രിച്ചു.

ആയേഷ അഹമ്മദിന്റെ പുറം തഴുകി:

“കാരണം അമ്മ നിന്നെയും ഫാത്തിമയെയും വളരെ സ്നേഹിക്കുന്നു മോനേ. അമ്മയുടെ ചൂട് നിനക്ക് സുരക്ഷയും സ്നേഹവും തരുന്നു.”

മോണിഷയും മൃദുവായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഫാത്തിമയുടെ മുടി തഴുകി:

“ഞാനും നിന്നോടൊപ്പം ഉറങ്ങാൻ വളരെ ഇഷ്ടമാണ് ഫാത്തിമ.”

ഫാത്തിമ മോണിഷയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു:

“മോണിഷ ചേച്ചി അമ്മയെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുന്നു. നിന്നോടൊപ്പം ഉറങ്ങുമ്പോൾ എനിക്ക് വളരെ സുഖമാണ്.”

അഹമ്മദ് അമ്മയുടെ മുലയോട് കൂടുതൽ ചേർന്ന് പറഞ്ഞു:

“അമ്മയുടെ മുലകൾ വളരെ മൃദുവാണ്… ഞാൻ ഇവിടെ കിടന്നാൽ നല്ല ഉറക്കം വരും.”

ആയേഷയുടെ മനസ്സിൽ ലജ്ജയും സ്നേഹവും കലർന്നു. അവൾ മക്കളെ കൂടുതൽ ബലമായി ആലിംഗനം ചെയ്തു.

“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അമ്മയുടെ ജീവനാണ്,” ആയേഷ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.

മോണിഷ ആയേഷയുടെ പുറകിൽ നിന്ന് അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ മൃദുവായി കൈവച്ചു. മക്കൾക്ക് മുന്നിൽ അത് സാധാരണ സ്നേഹത്തിന്റെ ആലിംഗനമായി മാത്രം തോന്നി.

ആയേഷ മക്കളുടെ തലയിൽ ചുംബിച്ചു, അവരെ മൃദുവായി തഴുകി.

മോണിഷ ആയേഷയുടെ കഴുത്തിൽ മൃദുവായി ചുംബിച്ചു, പക്ഷേ മക്കൾക്ക് മുന്നിൽ അത് സ്നേഹത്തിന്റെ ചുംബനമായി മാത്രം കാണിച്ചു.

മുറി മുഴുവൻ സ്നേഹത്തിന്റെയും ചൂടിന്റെയും മൃദു ശ്വാസങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞു. ആയേഷയുടെ ഒരു കൈ അഹമ്മദിന്റെ പുറത്തും മറ്റൊരു