Chapter Title : അഴകിന്‍റെ ദേവതമാര്‍ [Kambi Novel]

തന്നു. ഞാൻ കൈ കുടഞ്ഞവളെ നോക്കിയപ്പോൾ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ച് ചിരിച്ച് നടന്ന് പോയി. പിന്നീടോർത്തപ്പോൾ സന്തോഷം തോന്നി , അവൾക്കെന്തോ ഒരിഷ്ടമുണ്ടെന്നുറപ്പായി. അത് പുറത്ത് കാണിക്കാനൊരവസരം കിട്ടുന്നില്ല, അതാണ് കാര്യം! ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും, അവളുടെ ഭാവപ്രകടനങ്ങളിലുള്ള അടുപ്പം കൂടി വന്നു, ഇടക്കൊക്കെ ഇറങ്ങി പോകുമ്പോൾ ബാഗ് വെച്ച് തള്ളുകയും മുട്ടുകയുമൊക്കെ ചെയ്ത് കൊണ്ടിരുന്നു. കണ്ണ് കൊണ്ട് കഥ പറഞ്ഞ് ദിവസങ്ങൾ തീർത്തു. അതിനിടെ ഒരു നാൾ ഉച്ചക്ക് ബസ്സിലധികം തിരക്കില്ലായിരുന്നു. വഴിയിൽ നിന്ന് ഭാക്ഷായണി ചേച്ചി കേറി. അവരാണെങ്കിൽ കൂടുതൽ കൊഞ്ചിക്കുഴഞ്ഞ് പഞ്ചാര വർത്തമാനവും ചിരിയുമൊക്കെ തുടങ്ങി. കണ്ടിരിന്ന സഞ്ചനക്കത് ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് അവളുടെ മുഖ ഭാവം വിളിച്ചോതി. അവളെന്നെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ച് അടക്കത്തിൽ ചോദിച്ചു: ഏതാ ആ സാധനം? അതവിടെ അടുത്തുള്ളതാl എന്തിനാ അവരോടിത്ര അടുപ്പം കാണിക്കണെ? അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല, അടുത്തുള്ളതായോണ്ട്, കാണും, പരിചയമുണ്ട്. അതേ ഉള്ളൂ. അവൾക്കത്ര തൃപ്തിയായില്ലെങ്കിലും പിന്നെ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. അടുത്ത ദിവസം ഉച്ചയായപ്പോൾ ഏതോ ബസ്സിലെ കണ്ടക്ടറെ കോളേജ് പിള്ളേര് തല്ലിയതിൽ പ്രധിഷേധിച്ച് ജീവനക്കാർ സമരം പ്രഖ്യാപിച്ചു. എല്ലാ വണ്ടിക്കാരും കാലിയടിച്ച് തിരികെ പോകുമ്പോൾ ഞങ്ങളും ടൗണിലെത്തിയപ്പോൾ ഓട്ടം നിർത്തി തിരികെ പോകാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. അളിയാ ദേ നോക്കിക്കേ, പാവം നിന്റെ കിളി . . . വേണെങ്കിൽ വിളിച്ച് കേറ്റിക്കോ! പ്രസു വണ്ടി ചവിട്ടി നിർത്തി, ഞാൻ തല പുറത്തേക്കിട്ട് നോക്കിക്കൊണ്ട് കൈ കാട്ടി വിളിച്ചു.  അത് കണ്ട് അവളും ഒപ്പം വേറെ ആളുകളും ഓടി വന്നു. ഹേയ്, നിങ്ങള് മാറിക്കേ, ഈ വണ്ടി എങ്ങും പോണതല്ല, ആ കൂട്ടി ഈ വണ്ടീരെ ഓണറുടെ മോളാ, സഞ്ചന വേഗം കേറ്! അവൾ കേറിയതും ഡോറടച്ച് ഞാനും പുറകെ കേറി, വണ്ടി നീങ്ങി. അവൾ ക്രൈഡ്രവറുടെ നേരെ പിന്നിലുള്ള സീറ്റിൽ ചെന്നിരുന്ന് പറഞ്ഞു: ഞാനെന്ത് ചെയ്യുമെന്നോർത്ത് പേടിച്ചിരിക്കായിരുന്നു. ഇപ്പോ പേടി മാറിയോ? ഇനിയെന്ത് പേടിക്കാൻ? ടാ നീയാ ഷട്ടറിട്ടോ. ആളുകളല്ലെങ്കിൽ . . . ശല്യാവും. ഞാൻ ഷട്ടറെല്ലാം താഴ്ത്തിയിട്ടു. പ്രസു എന്നെ കൈ കാണിച്ച് വിളിച്ചു. ഞാനെണീറ്റ് ചെന്നു. ദേ ഇതുപോലൊരു