Chapter Title : അഴകുള്ള സെലീന 3 [Nima Mohan]

ജീപ്പ് ആറരയ്ക്കാ.."
ശൗരി സമ്മതിച്ചു.
"എങ്കിൽ ഞാനിറങ്ങുവാ.. നാളേക്കാണാം.."
മേദിനി അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
ശൗരി അവളോട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി.
വീട്ടിലെത്തിയതും ശൗരി നേരെ പോയത് കുളിമുറിയിലേക്കാണ്. മേദിനിയുടെ പരിരംഭണത്തിൻ്റെ ചൂട് ഇതുവരെ മേലിൽ നിന്ന് പോയിട്ടില്ല.. അതിൻ്റെ ഓർമ്മയിൽ തന്നെ അരയിലെ കടവരാൽ വെട്ടിപ്പുളയുന്നു.. ഒന്ന് തഴുകിയപ്പോഴേക്കും അവൻ പൂർണ്ണവലിപ്പത്തിൽ ഉദ്ധരിച്ചുയർന്നു.. ശൗരി മെല്ലെ അവനെ കടഞ്ഞു കൊടുത്തു.
***** ***** *****
വൈകുന്നേരം.. സമയം അഞ്ചര കഴിഞ്ഞു. സെലീനയ്ക്ക് ട്യൂഷൻ ഇല്ലാഞ്ഞതിനാൽ ഗ്രൗണ്ടിൽ ക്രിക്കറ്റ് കളിയും കഴിഞ്ഞ് ശൗരി വന്നിട്ട് കുറച്ചു സമയമേ ആയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.. മുറിയിലിരുന്ന് കാപ്പി കുടിയായിരുന്നു അവനപ്പോൾ.
"ഡാ ശൗരി.. നിന്നെ ദേ വടക്കേലെ സോന വിളിക്കുന്നു.."
സുധ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
രണ്ട് ദിവസം മുന്നേ കണ്ടപ്പോൾ എന്തോ സഹായം വേണമെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞത് അവനോർമ്മ വന്നു.
ശൗരി ഇറങ്ങിച്ചെന്നു..
"എന്താ സോനേച്ചി.."
രാവിലെ കണ്ട അതേ വേഷത്തിലാണ് സോനയുടെ നിൽപ്പ്..
"ഒന്നിങ്ങു വീട് വരെ വാടാ..ഒരത്യാവശ്യ കാര്യമുണ്ട്.."
അവൾ വേഗം പറഞ്ഞു.
"അമ്മേ ഞാനിപ്പോ വരാം ട്ടോ.."
സുധയോട് പറഞ്ഞിട്ട് ശൗരി അവളുടെയൊപ്പം ചെന്നു.
"എന്താ ചേച്ചീ.. എന്ത് പറ്റി.."
അവൻ തിരക്കി.
"ഡാ ഞാൻ ജോലി കഴിഞ്ഞ് വന്നിട്ട് ഡ്രസ്സ് മാറാൻ വേണ്ടി മുറിയിൽ കയറിയതായിരുന്നു. സാരി അഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും എന്തോ ഒച്ച കേട്ട് സംശയം തോന്നി ഞാൻ കട്ടിലിൻ്റെ കീഴെ നോക്കിയപ്പോൾ ദാ ഇരിക്കുന്നു നിൻ്റെ കൂട്ടുകാരൻ ആൽബർട്ട്.."
"ങ്ങേ.."
ശൗരി ഞെട്ടിപ്പോയി.
"ആൽബർട്ടോ.. ഈശ്വരാ.."
"എന്നെ കണ്ടതും അവൻ ഇറങ്ങിയോടാൻ നോക്കി. ഞാൻ ഒരെണ്ണം പൊട്ടിച്ചിട്ട് മുറിയിലിട്ടു പൂട്ടി. നിന്നെ വിളിച്ചു കാണിക്കാമെന്ന് കരുതി.."
ശൗരി തലയിൽ കൈ വെച്ചു.
"ഇനി എന്താ ചെയ്യുക ചേച്ചീ.. നാട്ടുകാരെ വിളിച്ചു കൂട്ടണോ.."
"അതൊന്നും വേണ്ട.. കൊച്ചു പയ്യനല്ലെ.. ഒന്ന് ക്ഷമിച്ചേക്കാം.. നീയൊന്ന് ഉപദേശിച്ചു വിട്.."
ശൗരിയുടെ മനസ്സിൽ മറ്റൊരു ചിന്ത പൊങ്ങി വന്നു.
വീട്ടിലെത്തിയതും സോന ചെന്നു മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു.
കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി ആൽബർട്ട് മുറിയുടെ മൂലയിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
"വിളിച്ചോണ്ട് പോ ശൗരി