Chapter Title : അഴകുള്ള സെലീന 4 [Nima Mohan]

നടക്കില്ല. ഇനി വന്നാല് ആട്ടി ഇറക്കി വിടണം അവനെ. ഒരു കോളും വേണ്ട അവൻ്റെയൊക്കെ. പക്ഷേ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും അവൻ നൽകിയ സുഖം ജീവിതത്തിലെ ആദ്യാനുഭവം ആയിരുന്നു. സ്വർഗ്ഗം എത്ര തവണ കണ്ടു എന്നുപോലും അറിയില്ല. അവൻ തന്ന സ്നേഹത്തിനു മുന്നിൽ വീർപ്പുമുട്ടി നിന്നുപോയി താൻ.

മേദിനി ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു.

അകിട് വലിച്ചു കുടിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന പശുക്കിടാവിനെ ശക്തിയോടെ പിടിച്ച് വലിച്ച് മാറ്റി കെട്ടിയിട്ട് അവള് ചെന്ന് കറക്കാനുള്ള പാൽ പാത്രമെടുത്തതും പിന്നിലാരോ നിൽക്കുന്ന പോലെ മേദിനിക്ക് തോന്നി. ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് മേദിനിക്ക് പിന്നിൽ നിന്ന ആളെ ഗന്ധം കൊണ്ട് മനസിലായി..

അവൾ തിരിയാൻ ശ്രമിച്ചതും ശൗരി അവളുടെ നിതംബത്തിൽ തൻ്റെ അരക്കെട്ട് അമർത്തി ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും അവളുടെ വയറിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. കഴുത്തിന് പിറകിലായി മൃദുവായ ഒരു ചുംബനം. മേദിനിക്ക് ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് വികാരമൂർഛയുണ്ടായി.. അവളവൻ്റെ കൈവലയത്തിൽ നിന്ന് കുതറി മാറി.

"എന്തായി കാണിക്കുന്നത്.."

അവൾ തെല്ല് ദേഷ്യത്തോടെയാണ് ചോദിച്ചത്..
ശൗരി മന്ദഹസിച്ചു..
"എവിടെയായിരുന്നു രണ്ട് ദിവസം.."

പ്രത്യേകിച്ച് ഭാവ വ്യത്യാസമൊന്നും വരുത്താതെ അവള് തിരക്കി..
"എനിക്ക് പനിയായിരുന്നു ചേച്ചീ.. സ്കൂളിലും പോയില്ല രണ്ട് ദിവസം.. നല്ല മേല് വേദനയായിരുന്നു.."

അത് കേട്ടതും മേദിനിക്ക് അലിവും കുറ്റബോധവും ഒരുമിച്ച് തോന്നിപ്പോയി. ഇവനെ വെറുതെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു പോയല്ലോ ഈശ്വരാ
"എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ എങ്ങനെയുണ്ട്.."

അവളുടെ ദേഷ്യം അലിഞ്ഞില്ലാതായിരുന്നു.. അവളവൻെറ അരികിലേക്ക് ചെന്ന് സ്നേഹവായ്പോടെ തിരക്കി.
"ഇപ്പൊ കുറവുണ്ട്.."

ശൗരി അവളെ വീണ്ടും കരവലയത്തിൽ നിർത്തി.
മേദിനി അവനോട് ചേർന്ന് നിന്നു.

"രണ്ട് ദിവസം എന്നെ കാണാഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ പറ്റിച്ചിട്ട് പോയെന്ന് ചേച്ചി കരുതിയല്ലേ.."
അവളുടെ മനസ്സ് വായിച്ചെടുത്തു ശൗരി. അത് കേട്ടതും അവള് മുഖം കുനിച്ചു. ശൗരി അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചുയർത്തി. മേദിനിയുടെ കൂവളമിഴികൾ ചെറുതായി നിറഞ്ഞിരുന്നു.

ശൗരി അവളുടെ കവിളിൽ അമർത്തിയൊരുമ്മ നൽകി.
"അങ്ങനെ ഞാനെൻ്റെ പൊന്നേച്ചിയെ ഇട്ടേച്ച് പോകുമോ.."

അവൾ ചെറുമന്ദഹാസത്തോടെ മിഴികൾ തുടച്ചു.
"ഇന്ന് നീ ഇവിടിരുന്നാൽ മതി.. ഞാൻ കറന്നോളാം."

ശൗരി തല കുലുക്കി. മേദിനി പലകയിട്ട് അതിലേക്കിരുന്നു കൊണ്ട്