Chapter Title : അഴകുള്ള സെലീന 4 [Nima Mohan]

ആക്രാന്തം മൂത്ത് നിൽക്കുവാണെന്നു അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. അവൻ്റെ വിരലുകൾ വയർ മടക്കുകളിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയതും സോന അവൻ്റെ കൈ പിടിച്ചു മാറ്റി.

"വല്ലോരും കാണും ട്ടോ.."

ആൽബർട്ട് ഇഛാഭംഗത്തോടെയിരുന്നു. ബസ് വരുന്നത് കണ്ടതും സോന പോകാനെണീറ്റു. പതിവിലും നേരത്തെ വന്ന ബസ്സിനെ ആൽബർട്ട് പ്രാകി.

****
വൈകിട്ട് അഞ്ച് മണി സമയം.. പനിയൊന്നു കുറഞ്ഞപ്പോൾ ആഴ്ചപതിപ്പിലെ നോവലും വായിച്ച് കൊണ്ട് കട്ടിലിൽ ചാരി കിടക്കുകയായിരുന്നു ശൗരി. ജനാലയിലൂടെ അവൻ പുറത്തേക്ക് വെറുതെ നോക്കിയതും വഴിയെ നടന്നു വരുന്ന ആൽബർട്ട്. ശൗരിയുടെ ഉള്ളൊന്ന് തുടിച്ചു. അവൻ തനിക്കുള്ള മോതിരവുമായിട്ടുള്ള വരവാണെന്ന് ശൗരിക്ക് തോന്നി. ശൗരി വേഗം പുറത്തേക്കിറങ്ങി ചെന്നു.

"ചേട്ടാ.. ചേട്ടൻ പറഞ്ഞ പോലെ തന്നെ സോനേച്ചി മഞ്ഞസാരിയിലാ വന്നത്"
അവനെ കണ്ടയുടനെ ആൽബർട്ട് പറഞ്ഞു.

"ഇത്ര പെട്ടന്ന് ചേച്ചി ഓക്കേ ആകുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല കേട്ടോ.."
അവൻ്റെ സന്തോഷത്തോടെയുള്ള വർത്തമാനം കേട്ട് ശൗരി ചിരിച്ചു.
"എന്നിട്ടെവിടെ എനിക്ക് തരാമെന്ന് പറഞ്ഞ മോതിരം.."

അവനു തിടുക്കമായി.
”മോതിരമില്ല.. വള തന്നെ തന്നേക്കാം.."
ആൽബർട്ട് പോക്കറ്റിൽ കയ്യിട്ടു..

"ദാ ഒന്നല്ല രണ്ട് വളയുണ്ട്.. ചേട്ടനേടുത്തോ.."
ആൽബർട്ട് പോക്കറ്റിൽ നിന്നും വള എടുത്തു കൊടുത്തു. ശൗരിയുടെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞു. ഇത് വരെ ഈ പേരിൽ നാല് വളയായി.. ഒരണ്ണം സോനയ്ക്ക് കൊടുത്തു..തനിക്ക് മൂന്നും.
"ഞാൻ കരുതിയത് സോനേച്ചി വരില്ലെന്ന.. പക്ഷെ മഞ്ഞ സാരിയോക്കെ ഉടുത്തു വരുന്ന കണ്ടപ്പോ ഞാൻ ഭയങ്കര ഹാപ്പിയായി..."

ആൽബർട്ട് പറഞ്ഞു. വള കിട്ടിയപ്പൊ ശൗരിക്ക് ഉൽസാഹമായി.
"പിന്നേ.. എനിക്കൊരു കാര്യം കൂടി ചെയ്തു തരാമോ.."
ആൽബർട്ട് തിരക്കി.

"എന്താ.."
"സോന ചേച്ചിയെ എൻ്റെ വീട്ടിലേക്ക് ഒന്ന് കൊണ്ടു വരാമോ ഒരു ദിവസം.."
ആൽബർട്ട് ഭവ്യമായ ശബ്ദത്തിൽ തിരക്കി.

"വീട്ടിലോട്ട് വരാനോ.. അതൊന്നും ഇത്ര പെട്ടന്ന് നടക്കില്ല.. ആദ്യം നിങ്ങള് തമ്മിൽ ഒരു കമ്പനിയാക് എന്നിട്ടാവാം.. അല്ലാതെ ചുമ്മാ ചെന്ന് വിളിച്ചാൽ അടി കിട്ടും പറഞ്ഞേക്കാം.."
"അതൊന്നും പറഞ്ഞാല് പറ്റില്ല.. എനിക്ക് പെട്ടന്ന് വേണം.. ചേട്ടൻ വിചാരിച്ചാൽ നടക്കും."
ആൽബർട്ട് നിർബന്ധം പിടിച്ചു..

"ശെടാ തല വേദനയായല്ലോ.. വീട്ടിൽ വന്നിട്ട്