Chapter Title : അഴകുള്ള സെലീന [Nima Mohan]

മുഖത്തേക്ക് ചെഞ്ചോരത്തുടിപ്പ് ഇരച്ചു കയറി.. നാസികത്തുമ്പില്‍ നനുത്ത വിയര്‍പ്പ് കണങ്ങള്‍ പൊടിഞ്ഞു.. നാണവും അങ്കലാപ്പും എല്ലാം കൂടിക്കുഴഞ്ഞ ഭാവത്തിലേക്ക് ലൗലി ആസ്ഥുപോയി. നിമിഷനേരം കൊണ്ട് നാണം മറച്ച് അവള്‍ കപടഗൗരവത്തിന്‍റെ മൂടുപടമണിഞ്ഞു..
ചീ.. വഷളത്തരം മാത്രേ പറയൂ വന്നുവന്ന്..
അവള്‍ കൈചുരുട്ടി അവന്‍റെ വയറില്‍ സാമാന്യം നല്ലൊരിടി കൊടുത്തു..
ഹൗവ്..
ശൗരി വയര്‍ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു..
നല്ല വേദനയാട്ടോ..
കണക്കായിപ്പോയി..
അവള്‍ മന്ദഹാസത്തിനിടയില്‍ പറഞ്ഞു..
കുസൃതി കൂടിക്കൂടി വരുന്നുണ്ട് ചെക്കനു..
താന്‍ പറഞ്ഞതു ലൗലിയാന്‍റിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടന്ന് അവനു മനസ്സിലായി..
അപ്പോളേക്കും വേഷം മാറി സെലീന എത്തി..
എന്താ മമ്മീ..
അവള്‍ തിരക്കി..
ഒന്നുമില്ലെടീ.. ദാ.. നിനക്കുള്ള അടയിരിക്കുന്നു..
ഉം..
അവള്‍ ചെന്ന് പ്ലേറ്റെടുത്തു..
അപ്പോ ഞാന്‍ പോയേക്കുവാ ആന്‍റീ....
പ്ലേറ്റില്‍ മിച്ചമിരുന്ന ഓട്ടട തിന്നിട്ട് അവനെണീറ്റു. അവള്‍ തലകുലുക്കി..
വാഷ്ബേസിനില്‍ കൈ കഴുകിയിട്ട് അവന്‍ പുറത്തേക്കിറങ്ങി... ലൗലി അവനെ അനുഗമിച്ചു..
എന്നാ പോയേക്കുവാ..
കസേരയിലിരുന്ന ബാഗെടുത്ത് തോളില്‍ തൂക്കുന്നതിനിടയില്‍ അവന്‍ പറഞ്ഞു
ശരി നാളത്തെ കാര്യം മറക്കസ്ഥാട്ടോ.. ഉച്ചയോടെ ഇങ്ങു പോന്നേക്കണം..
അതു പിന്നെ മറക്കാന്‍ പറ്റുമോ ആന്‍റീ..
ലൗലി ചിരിച്ചു. അവന്‍ ഗേറ്റ് തുറന്നിറങ്ങിപ്പോയി.. ലൗലിയുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി മാഞ്ഞിരുന്നില്ല.. അവള്‍ അകത്തേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.
ബെഡ്റൂമിലെ നിലക്കണ്ണാടിയുടെ മുന്‍പില്‍ നിന്നു കൊണ്ട് അവള്‍ സാരിയും അടിപ്പാവാടയും ബ്ലൗസുമഴിച്ച് മാറ്റി.. ശൗരി പറഞ്ഞത് നേരാണന്ന് അവള്‍ക്കു തോന്നി.. ബ്രേസിയറിനും ബ്ലൗസിനുമെല്ലാം പതിവില്ലാത്ത ഇറുക്കം തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.. നിലക്കണ്ണാടിയില്‍ കാണുന്ന തന്‍റെ അര്‍ദ്ധനഗ്ന സൗന്ദര്യം കണ്ടപ്പോള്‍ അവള്‍ക്കു തന്നോടു തന്നെയൊരു മതിപ്പു തോന്നിപ്പോയി.. ലൗലിയുടെ ചൊടികളിലേക്ക് ഒരു മൂളിപ്പാട്ടിന്‍റെ ഈണം