Chapter Title : അഴകുള്ള സെലീന 5 [Nima Mohan]

അവൻ ചോദിച്ചു.

"അകത്തുണ്ട്... ഡ്രസ് ഇടുവാ.."

"നീ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിക്കോ.. ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം.."

ശൗരി അകത്തേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു. ആൽബർട്ടിന് കാര്യം മനസിലായി. കളി തന്നെ ലക്ഷ്യം.

ശൗരി ചെല്ലുമ്പോൾ റാണി സാരി ഉടുക്കുകയാണ്.

"എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു.."

ശൗരി തിരക്കി.

"അവൻ മഹാ വൃത്തികെട്ടവനാണ് കേട്ടോ.. ഞാൻ അവൻ്റെ മമ്മിയായിട്ട് അഭിനയിക്കണം പോലും.."

"എന്നിട്ട്.."

"എന്നിട്ടെന്താ ഞാൻ സമ്മതിച്ചു കൊടുത്തു.. വള തന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം.. ഇനിയില്ല ഞാൻ.."

റാണി കട്ടായം പറഞ്ഞു.

"ഇപ്പത്തെ പിള്ളേരൊക്കെ ഇങ്ങനെയൊക്കെയാ ആൻ്റീ.."

അവൻ പറഞ്ഞു.

"ഞാൻ ചെല്ലട്ടെ.. ആൻ്റിക്ക് വിഷമം ആയെങ്കിൽ സോറി ട്ടോ.."

"നീ ചെല്ല്.. പോയിട്ട് വേറൊരു ദിവസം വാ.."

റാണി പറഞ്ഞു. അവളുടെ മൂഡ് പോയെന്ന് ശൗരിക്കു മനസിലായി. യാത്ര പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ആൽബർട്ട് വീടിൻ്റെ പുറത്ത് നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

"എനിക്ക് തരാമെന്ന് പറഞ്ഞ വള എവിടെ.."

വഴിയിൽ വെച്ച് ശൗരി തിരക്കി..

"ദാ.."

അവൻ പോക്കറ്റിൽ കിടന്ന വള ശൗരിക്ക് കൊടുത്തു.

"ഇതേ ഒള്ളൂ"

ശൗരി ചോദിച്ചു.

"വള എടുത്തതോക്കെ തീർന്നു ചേട്ടാ.."

ആൽബർട്ട് പറഞ്ഞു.

"നിനക്ക് ഇനിയും കളിക്കണോ.. ഞാൻ വേറെ സെറ്റ് ആക്കിത്തരാം..പക്ഷെ എനിക്കൊരു പത്ത് വള വേണം.. തരുമോ.."

"പത്തെണ്ണമോ.. അത്രയും ഒക്കെ എടുത്താൽ മമ്മി അറിയും.."

"എങ്കിൽ ഞാനൊരു വഴി പറയാം.. ഞാനൊരു പത്ത് വള തരാം.. സെയിം വള..കണ്ടാൽ ഒറിജിനൽ പോലിരിക്കും..അത് അവിടെ വെച്ചിട്ട് മറ്റേത് എനിക്ക് തന്നാൽ മതി.. നിൻ്റെ മമ്മി കണ്ടാൽ അറിയാനെ പോകുന്നില്ല.."

"സ്വർണ്ണ വളയാണോ.."

"പിന്നല്ലാതെ.. സ്വർണ്ണം തന്നെ.. ഇത്തിരി അളവിൽ കുറവാണെന്നേ ഒള്ളൂ.."

ശൗരി പറഞ്ഞു. ആൽബർട്ട് തലയാട്ടി.

"സോന ചേച്ചി കൊണ്ടുപോയ വള എന്തു ചെയ്യും.."

ആൽബർട്ട് ചോദിച്ചു

"അത് ഞാൻ വാങ്ങിത്തരാം.. നീ പേടിക്കണ്ട.. പറ്റിക്കത്തൊന്നുമില്ല സോനേച്ചി.."

വഴിയെ വന്ന ഓട്ടോ കൈ കാണിച്ച് നിർത്തി ഇരുവരും അതിൽ കയറി. ആൽബർട്ടിനെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുചെന്നാക്കിയിട്ട് ശൗരി വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ സമയം പത്തു മണിയായിരുന്നു.

"എന്താടാ ഇത്രയും താമസിച്ചത്."

സുധ തിരക്കിയപ്പോൾ പതിവ് പോലെ ഒരു കള്ളം പറഞ്ഞ് അവൻ