Chapter Title : ബാഹൂന്റെ ബലി

പോരാഞ്ഞിട്ടാണോ മറ്റേതെടുത്തു ബാഹൂന്റെ വായില്‍ കൊടുത്തത്. ആ ജീവിതത്തിലാദ്യത്തെ ചിയര്‍സ് ആ ചേറ്റേടെ കൂടെ ആയല്ലോ ഭൈരവാ...!

ഇന്നേരം മറ്റൊരിടത്ത്

"ബാഹൂ.. അമ്മക്കു ദേഷ്യായി കാണുംട്ടാ.. ഇങ്ങനെ വായീതോന്നീതു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു അവിടെന്ന് ഇറങ്ങി പോരണ്ടാര്‍ന്നു. പുറത്തു നമ്മടെ പ്രജ ഉണ്ടാര്‍ന്നില്ലെങ്കി നാണം കെട്ട് കുന്തളദേശത്തേക്ക് വണ്ടി കേറേണ്ടി വന്നേനെ."

"നീയിത് എന്താ പറയണെ എന്റെ ദേവൂട്ട്യെ. അല്ലാണ്ട് പിന്നെ ഞാനെന്തൂട്ട് മൈരാ ചെയ്യേണ്ടെ. നിന്നെ ആ ഭല്ലാലന് ഇട്ടു കൊടുത്തിട്ട് രാജാവായി ഇരിക്കാനാ. പൊന്നു മോളെ നീ ഒന്നു മിണ്ടാതിരിക്ക്, ഇനീപ്പൊ നടന്നതിനെ പറ്റി ചിന്തിച്ചിരിന്നിട്ട് എന്തൂട്ടാ കാര്യം. എന്തായാലും ഇനീപ്പൊ രാത്രി ആയില്ലെ.. നമ്മുക്കിപ്പൊ കെടുന്നിട്ട് നാളെ ആലോച്ചിക്കാം ഇനി."

"ബാഹു എന്നോടു ദേഷ്യം തോന്നുണ്ടോ?"

"അയ്യെ ഈ പെണ്ണിന്റെ ഒരു കാര്യം. എവടെ പോയി വീരശൂര പരാക്രമി ദേവസേന. ദേ.. നാളെ ഞാനും കട്ടപ്പനും കൂടി ഒരു സ്ഥലം വരെ പോവും. മറ്റന്ന കാലത്തെ വരത്തുള്ളൂ. ദേ ഇവടത്തെ ആ ചേട്ടനും ചേച്ചീം ഒക്കെ നല്ലാള്‍ക്കാരാ. ഞാനെപ്പൊ പുറത്തേക്കു വന്നാലും ഇവരു നാലു പേരും ഫുള്‍ടൈം ബാഹുബലി ജയ്ഹോ ബാഹുബലി ജയ്ഹോ വിളിച്ചു നിക്കണ കാണാം, എന്തോ അവര്‍ക്കു വേറെ പണിയില്ലാന്ന് തോന്നുന്നു."

"അല്ല നാളെ ഞാനിവിടെ ഇരിന്നു ബോറടിച്ചു ചാവാനാ... കുന്തളദേശത്താണെങ്കി എന്തു രസാമായേനെ. പൂറ്... ആ ബോട്ടീക്കു കേറുമ്പൊ തന്നെ വീഴാന്‍ പോയത് ഒരു പൊട്ട ശകുനാര്‍ന്നു. അതെ നാളെ ഞാന്‍ ഒറ്റക്കൊന്നു അമ്മേനെ പോയി കണ്ടാലോ.?"

"ഊവ്വാ.. നിനക്കു തോന്നിണ്ടാ ശിവകാമിദേവി വെല്ല വിട്ടുവീഴ്ച്ചക്കു തയ്യാറാവൂന്ന്.?"

"ഒാഹ് ഒന്നു