Chapter Title : ബാലൻ മാഷും അംബിക ടീച്ചറും [ലോഹിതൻ]

കൂടി..

ടീച്ചറിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ എബിയുടെ കണ്ണിൽ ഉണ്ടായ തിളക്കം ബാലൻ മാഷ് ശ്രദ്ധിച്ചു...

ഒരു പാടു പേർക്ക് ട്യുഷൻ കൊടുക്കുന്ന രീതിയിലേക്ക് പോകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല.. പിന്നെ നിങ്ങൾ ഒന്നോ രണ്ടോ പേർക്ക് ആലോചിക്കാം..

മാഷേ ഇവനെയും കൂടി പരിഗണിക്കണം ഇവൻ എന്റെ ചങ്കാ..

നിഖിലിന്റെ തോളിൽ കൈ ഇട്ടുകൊണ്ടാണ് എബി അതു പറഞ്ഞത്...

അറിയാം അറിയാം.. നിഖിൽ വലിയ കൊഴപ്പം ഇല്ലാത്ത കുട്ടിയായിരുന്നു.. നിന്റെ ചങ്ക് ആയതിൽ പിന്നെ അവനും പോക്കായി...

ബാലൻ മാഷ് പറഞ്ഞത് എബിക്കും നിഖിലിനും അത്ഭുതമായി തോന്നി..

തങ്ങളിലും പഠനത്തിൽ മികവുള്ള എത്രയോ കുട്ടികൾ ക്ലാസ്സിൽ ഉണ്ട്.. എന്നിട്ടും അവർക്ക് രണ്ടു പേർക്കും ട്യു ഷൻ കൊടുക്കാം എന്ന് മാഷ് പറഞ്ഞതിൽ അവർ സന്തോഷിച്ചു...

അന്ന് വൈകിട്ടാണ് മാഷ് ഈ കാര്യം അംബിക ടീച്ചറിന്റെ അടുത്ത് അവതരിപ്പിച്ചത്...

ടീച്ചർ ആദ്യം സമ്മതിച്ചില്ല... എങ്കിലും മാഷ് വിടാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല..

നീ കരുതുന്നപോലെ അല്ല ടീച്ചറെ.. അവർ നല്ല ബുദ്ധിയും കഴിവുമുള്ള കുട്ടികളാണ്.. അവർ പഠിച്ചു കൊള്ളും..

വലികുന്നേരം ഒന്നോ ഒന്നരയോ മണിക്കൂർ അല്ലേ വേണ്ടൂ.. നമ്മൾ രണ്ടും തനിച്ചല്ലേ.. നമുക്കും ഒരു നേരം പോക്കാകും...

മാഷ് കരുതുംപോലെ ആ എബിയൊക്കെ തീരെ ചെറിയ കുട്ടിയൊന്നും അല്ല.. പല സ്കൂളുകൾ മാറി മാറി നമ്മുടെ സ്കൂളിൽ വന്നതാണ്.. അതേ ക്‌ളാസിലെ മറ്റ് കുട്ടികളെക്കായിലും രണ്ടു മൂന്നു വയസെങ്കിലും മൂത്തതാ അവൻ...

അവന്റെ വയസൊന്നും നമ്മുടെ വിഷയമല്ലല്ലൊ ടീച്ചറെ...

എന്റെ മാഷേ അവൻ കൈവെയ്ക്കാത്ത പെൺകുട്ടികൾ കുറവാ.. ടീച്ചർമാരെ പോലും എന്തു നോട്ടമാണ് അവൻ നോക്കുന്നത് എന്നറിയാമോ...

നിന്നെ നോക്കാറുണ്ടോ..

ങ്ങും.. ക്ലാസ് എടുക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്ത നോട്ടമാ..

അതു നീ അത്രക്ക് സുന്ദരി ആയതു കൊണ്ടല്ലേ.. കൊച്ചു പയ്യന്മാർക്കുപോലും നിന്നോട് മോഹം തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ അഭിമാനിക്കൂ ടീച്ചറെ...

ങ്ങും.. മതി മതി സോപ്പ് ഇട്ടത്... ഏതായാലും മാഷ് അവരോട് പറഞ്ഞു പോയില്ലേ.. ഇനി ഞാനായിട്ട് അത് മുടക്കുന്നില്ല.. രണ്ടുപേർ മാത്രം മതി കെട്ടോ.. ഈ വിവരം മറ്റു കുട്ടികളോട് പറയേണ്ട എന്നും അവരോട് പറഞ്ഞേര്.. അല്ലങ്കിൽ എല്ലാരും