Chapter Title : ബാംഗ്ലൂര് നഗരം തന്ന സൗഭാഗ്യം 3 [Abhi]

കാലുപിടിച്ചെങ്കിലും കാര്യം നടത്തണമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ഇന്ന് കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഒരിക്കലും അത് നടക്കില്ലന്നും എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. മാമിക്ക് എന്റെ ആവശ്യം നല്ലതുപോലെ അറിയാം അതുകൊണ്ട് ഒരു നാണക്കേടിന്റെയും ആവശ്യമില്ല കുറച്ച് മുൻകൈ എടുത്ത് തന്നെ കാര്യം സാധിക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്റെ ജെട്ടിയൂരി അവിടെതന്നെ ഇട്ടു. എന്നിട്ട് പുറത്തിറങ്ങി ഞാൻ ആന്റിയെ നോക്കി ആന്റി എന്നെയും. നിനക്കു മറ്റേ ബാത്‌റൂമിൽ പോയാൽ മതിയ്യയിരുന്നില്ലേ?
ഞാൻ: അതിനു അവൾ അവിടെ കിടക്കുന്നിലെ?
ആന്റി: അവൾ അവിടെ ഇല്ല ഇന്ന് ഏതോ ഫ്രണ്ടിന്റെ വീട്ടിൽ സ്റ്റേ ചെയാണ് എന്നു മെസ്സേജ് ആയിച്ചിരുന്നു.
മനസിൽ വീണ്ടും ഉറപ്പിച്ചു ഇതു തന്നെ ആ അവസരം.
ഞാൻ ആന്റിയോട് സങ്കടത്തോടെന്നപോലെ പറഞ്ഞു
ഒരു പ്രാവശ്യത്തേക്ക് മാത്രം മതി പിന്നെ ഞാൻ ചോദിക്കൂല. അത്രമാത്രം ആഗ്രഹം തോന്നീയതുകൊണ്ടല്ലേ.
നീ പോയിക്കിടന്നുറങ്ങാൻ നോക്ക് അതൊന്നും ശരിയല്ല എന്നായിരുന്നു മാമിയുടെ മറുപടി.
പ്ലീസ്.. പ്ലീസ്.. പ്ലീസ്.. എന്ന് പറഞ്ഞ്കൊണ്ട് ഞാൻ ആന്റിയുടെ അടുത്ത് കട്ടിലിൽ വന്നിരുന്നു.
ആന്റി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
ഞാൻ : എന്റെ മനസ് എന്റെ കൺട്രോളിൽ അല്ല. എനിക്ക് പലപ്പോഴും എന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാറില്ല. ആന്റിയോട് അത്രയും സ്നേഹവും വിശ്വാസവും ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ.
അതാ അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തത്.
ആന്റി എന്നെ നോക്കിയതല്ലാതെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഈ ഒരു തവണത്തേക്ക് മാത്രം മതി അത് എന്താണെന്ന് അറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷകൊണ്ടാണ്. ആന്റി അല്ലതെ വേറെ ആരോടും എനിക്ക് ഇത് തോന്നിയിട്ടില്ല.
ആന്റി : അത് നീ വിചാരിക്കുപ്പോലെ അത്ര വലിയ സംഭവം ഒന്നും അല്ല.
നീയൊരു കല്ല്യാണം