Chapter Title : ബൈസൺവാലിയിലെ എസ്റ്റേറ്റ് 4 [കുട്ടപ്പായി]

താമര പോലെ ജാൻസി തളർന്നു കിടക്കുകയാണ്..
എടി ജാൻസി എണിക്കടി.. എന്താ ഉണ്ടായേ..
ജൻസി എഴുനേൽറ്റു.. എന്താ ഉണ്ടായെന്നോ..?
ദെ മനുഷ്യാ മേലാൽ ഇത് പോലെ കള്ളും വലിച്ചു കെറ്റി എന്റെ മെക്കിട്ട് കേറിയേൽക്കല്ല്.. എന്റെ മേല് മുഴുവനും വേദനയാ...
റോയി : അതിനു..അതിനു ഞാൻ നിന്നെ എന്ത് ചെയ്തുന്ന...
ജാൻസി : എന്നെകൊണ്ട് കൂടുതൽ ഒന്നും പറയിപ്പിക്കല്ല്..ചെ അതും ആന്റോ ഇവിടെ ഉള്ളപ്പോ. ആ ചെക്കൻ വല്ല ശബ്ദവും കേട്ടൊന്നാ...
റോയി :. ചുറ്റും നോക്കി. എന്നിട്ട് ജാൻസിയെ അടിമുടി നോക്കി..കാര്യം മനസ്സിലായി...എന്നാലും ഞാൻ..
എടി എനിക്ക് ഒന്നും ഓർമ്മ വരുന്നില്ല. ഇവിടെ വന്നു കയറിയത് ഓർമ്മ ഉണ്ട്..പിന്നെ ഒന്നും ഓർക്കുന്നില്ല..
ജാൻസി : 4 കാലിലാ ഇന്നലെ വന്നത് തന്നെ. കേറിയപാട് ഒരെണ്ണം കൂടെ എന്നെ തെറി പറഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ ഒഴിച്ച് തന്നു. എന്നിട്ട് ആ ചെക്കനോട് "ഞാൻ ഭയങ്കര സ്നേഹം ഉള്ളവളാണ് ഇവൾ എന്റെ മുത്താണ് തങ്കം ആണ്‌ എന്നും പറഞ്ഞു ഒളിച്ചോടിയ മുതൽ ഉള്ള കഥകൾ പറഞ്ഞില്ലേ. എന്നിട്ട് ഞാൻ അവിടന്ന് പിടിച്ചു ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നു കിടത്തി. പിന്നെ എന്നെ വിട്ടോ. കെട്ടി പിടിക്കുന്നു ഉമ്മ വെക്കുന്നു.. ആ കതക് അടക്കാൻ പോലും സമയം ഇല്ലായിരുന്നു...

ചെ മോശം ആയി പോയി.. റോയി സ്വയം ചിന്തിച്ചു.. ആന്റോ വല്ലോം കണ്ടു കാണുമോ?
ഇനി എങ്ങനെ അവന്റെ മുഖത്തു നോക്കും..
താൻ പറഞ്ഞത് ഏതാണ്ട് മുഴുവനായും റോയി വിശ്വസിച്ചു എന്ന് ജിൻസിക്ക് മനസ്സിലായി....

റോയി കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു മുണ്ട് ഒക്കെ നേരെ ആക്കി ടോയ്ലറ്റ് ൽ പോയി മുഖം കഴുകി വന്നു..

ജാൻസിയെ നോക്കി.

എടി അത്‌ പറ്റി പോയതാ.. ബോധം ഇല്ലാതെ ചെയ്തതല്ലേ നീ ക്ഷമിക്ക്...

ജാൻസി ഒന്ന് തല ഉയർത്തി റോയിയെ നോക്കിയിട്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു..

മുറിക്ക്‌ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയ റോയി അന്റോയെ നോക്കി നടന്നു.. ആന്റോ എണീറ്റിട്ടുണ്ട് കട്ടിലിൽ കാണാൻ ഇല്ല..
ജാൻസി ഇട്ട കാപ്പി മേശയിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്. റോയി കാപ്പി എടുത്തു..
അപ്പോളേക്കും ആന്റോ പുറത്തേക്ക്