Chapter Title : ബംഗാളി ഉഴുതുമറിച്ച പെണ്ണ് [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

ചെക്കന്റെ വീട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി നിൽക്കുമ്പോഴും, അവരോടു സംവദിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സിൽ അത് തന്നെയായിരുന്നു,

(വിവാഹം ഉറപ്പിക്കലിന്റെ അന്ന് ശില്പ )

അവരെല്ലാം പോയി കഴിഞ്ഞിട്ടും ശിൽപ്പയുടെ മനസ് കുറച്ച് ആസ്വസ്ഥമായി, കഴിഞ്ഞ ജീവിതത്തിലെ ഒരേട് ശരണിനോട് പറയണമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി , തനിക്കും തന്റെ ആത്മാർത്ഥ കൂട്ടുകാരിക്കും മാത്രമറിയുന്ന തന്റെ ലൈഫിലെ ഒരു ബ്ലാക്ക് മാർക്... അന്ന് അവളോട്‌ അഭിപ്രായം ചോദിച്ച പോലെ ഇപ്പോഴും അത് ശരണിനോട് പറയുന്നതിനെ കുറിച് ചോദിക്കണം എന്നവൾക് തോന്നി, പിറ്റേന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവൾ തസ്നിയുടെ ഉപദേശം തേടി

" എടി ഇപ്പൊ നീ അത് പറയാൻ നിൽക്കേണ്ട, പക്ഷെ വിവാഹം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് നിങ്ങൾ മനസും ശരീരവും പങ്ക് വെച്ച് കഴിയുമ്പോൾ, എല്ലാം ഓക്കേ ആണെന്ന് തോന്നുമ്പോൾ ഒരു തമാശ പോലെയങ്ങു പറ,
നീ പറഞ്ഞത് വെച്ചു നോക്കിയാൽ ശരൺ കുറച്ച് മോഡേൺ ചിന്താഗതി ആണ്, പിന്നെ പാസ്റ്റ് ഒന്നും അറിയേണ്ടന്നും പറഞ്ഞു നമ്മൾ രണ്ട് പേർക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കും അതൊന്നും അറിയുകയും ഇല്ല, നമ്മളിൽ കൂടി അല്ലാതെ ശരൺ അതറിയുകയും ഇല്ല, പിന്നെ ഇപ്പൊ ഉള്ളത് വെച്ച് മാത്രം ആരെയും അളക്കാൻ പറ്റില്ലാലോ, so ഇപ്പൊ റിസ്ക് എടുക്കേണ്ട

ആത്മസഖിയുടെ ആ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് സ്വീകര്യമായിരുന്നു, ശരൺ എന്നാ യുവ കോമളൻ അവളുടെ മനസ്സിൽ പ്രണയത്തിന്റെ വിത്തുകൾ വാരി വിതറി, പക്ഷെ അന്ന് രാത്രി ശരണുമായി സംസാരിച്ചിട്ട് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ ഒരു ദുസ്വപ്നം പോലെ അന്നത്തെ 5 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപുള്ള ആ ദിവസം അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് കടന്നു വന്നു

+2 കഴിഞ്ഞ് എൻട്രൻസ് കോച്ചിംഗിന് പോകുന്ന സമയത്താണ് ക്ലാസ്  പതിവിലും വളരെ നേരത്തെ കഴിഞ്ഞിരുന്നു  സാധാരണ ജംഗ്ഷൻ വരെയെങ്കിലും സ്കൂട്ടിയിൽ പോയ ശേഷം അവിടുന്ന് ബസിന് പോകാറാണ് പതിവ്. പക്ഷെ മാസാവസാനം ആയതുകൊണ്ട് പോലീസ് ചെക്കിങ് കൂടുതൽ ആയത് കാരണം നടന്നാണ് പോയത്,കുടയും എടുത്തില്ല

ഇറങ്ങെണ്ട സ്റ്റോപ്പ്‌ ആയപ്പോഴേക്കും മഴ നല്ല രീതിയിൽ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു, ബസ്സിറങ്ങി നിന്നപ്പോഴേക്കും സ്ഥിരമുള്ള വായിനോക്കി കൂട്ടം അവരുടെ കലാപരുപാടി തുടങ്ങി തന്റെ വരവും പോക്കും എല്ലാം അവർക്ക് മനപാഠമാണ് ഇന്ന് നേരത്തെ വന്ന കാരണം നോക്കിയുള്ള കൊത്തി പറിക്കൽ ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് കരുതിയതാ പക്ഷെ സ്ഥിരം കക്ഷികൾ എല്ലാം ഹാജർ

ഓട്ടോക്കാർ മുതൽ കടകൾ നടത്തുന്ന കിളവൻമാർ വരെ അവളെ നോക്കി വെള്ളമിറക്കും, അവരെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല