Chapter Title : ബംഗ്ലാവ് [ആദി]

വിശുദ്ധി ഏതാനും മിനിറ്റുകൾക്കകം വിസ്മൃതിയിലാവുമെന്ന് ഒരേങ്ങലോടെ അവൾ അറിഞ്ഞു.

അയാളുടെ പാവാട തുടകൾക്കിടയിലൂടെ കണങ്കാലിലൂടെ ഊർന്നുപോയത് വൃന്ദ അറിയുകയായിരുന്നു. പിന്നാലെ അടിപ്പാവാടയും!,

“ഇല്ലൊരു മാണിക്യം തന്നെ” അയാളുടെ വിറയാർന്ന സ്വരം.

ഹാജിയാർ അവളുടെ തടിച്ച തുടകളിൽ വിരലോടിച്ചു. മാർബിൾ പോൽ മിനുസമാർന്ന തുടകൾക്ക് വാഴത്തടയുടെ തണുപ്പായിരുന്നു. അയാളുടെ വിരലുകൾ ഇരുതുടകളിലും അരിച്ചരിച്ച നടന്നു. കോരിത്തരിച്ചുപോയി വൃന്ദ. തെറ്റാണു സംഭവിക്കുന്നതെന്നറിയാം. എന്നാൽ ആദ്യ അനുഭവമാണ്. അതും ഹൃദ്യമായിതന്നെ!. അയാൾ തുടകളിലൊന്നിൽ പതിയെ ചുണ്ടമർത്തി.

“ഫ്.ഹാവൂ.” അയാളുടെ നാവ് അവിടെ അരിച്ചരിച്ച നടന്നപ്പോൾ അവളൊന്നു പുളഞ്ഞു ‘ഹ’.’

“അടങേന്റെ ഹദൂറി.” ഹാജിയാർ മന്ത്രിച്ചു.

“ഏഴാം സ്വർഗ്ഗം ജ് കാണാൻ കെടക്കണത്തേയുള്ളൂ.”

അയാളുടെ ചുണ്ടുകൾ താഴേക്കരിച്ചു ചെന്നു. തുടയെന്നപോലെ കണങ്കാലും പാദങ്ങളും അയാൾ നക്കിത്തുടച്ചു. തിരികെ വീണ്ടും പാദങ്ങൾ പിന്നിട്ട്, കണങ്കാലിലൂടെ, തുടയിലൂടെ, തുടയിടുക്കിലൂടെ അണിവയറിലേക്ക്.

‘ഹൊ’ പൂത്തുലഞ്ഞുപോയി വൃന്ദ.

എതിർപ്പ് മനസ്സിന്റേതും കീഴടങ്ങൽ വീട് നഷ്ടപ്പെടുന്നതിന്റെയുമാണെങ്കിലും നിസ്സഹായവസ്ഥയിലായ ശരീരം അറിയപ്പെടാത്ത മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങളിലെത്താനും, അവിടെ ഉല്ലസിച്ചു നടക്കാനും അഭിലഷിക്കുന്നു. ചുണ്ടം നാവും ആ നേരം അവിടെ നിന്നിഴഞ്ഞ് മാറിടത്തിലെത്തി. ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വീർപ്പുമുട്ടുന്ന ഗോളങ്ങൾ!. അയാളുടെ വിരലുകൾ അവയെ പതിയെ താലോലിച്ചു അൽപനേരം.

പിന്നെ ചുണ്ടുകൾ മുകളിലേക്ക്. അവളുടെ ചുവന്ന അധരം അയാളുടെ വായ്ക്കകത്തായി. അയാൾ മെല്ലെ മെല്ലെ അത് നുകർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. പല്ലുകൾ അധരത്തിൽ തട്ടാതിരിക്കാൻ അയാൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സുഖമുച്ചൊരു ലഹരി നാഡിഞരമ്പുകളിൽ പടരുന്നത് അവൾ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ മിഴികളുടച്ചു അർദ്ധ മയക്കത്തിലെന്നോണം കിടന്നു.

രസം പകർന്ന നിമിഷങ്ങൾക്കിടെ അവളുടെ അധരം മോചിപ്പിക്കാൻ തെല്ല വൈകിയെന്ന് അയാൾ ഓർത്തു. ഒട്ടും അമാന്തിച്ചില്ല. അയാൾ അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ വിടർത്തി. മയക്കത്തിലെന്നോണം കിടന്ന അവളുടെ സഹകരണത്തോടെ തന്നെ, ആ വസ്ത്രം ഊർത്തിയെടുത്തു. കറുത്ത ബ്രാക്കുള്ളിൽ വീർപ്പുമുട്ടുന്ന മാംസക്കുന്നുകൾ!,

“പടച്ചോനേ..ഞമ്മളിതു തിന്നുപോകോല്ലോ.” ഹാജിയാർ ഉന്മാദം പൂണ്ടു.

അയാളുടെ കരവിരുത്തിൽ ബ്രാക്കുള്ളിൽ നിന്നും ഗോളങ്ങൾ മോചിതമായി. ആശ്വാസത്തോടെ ആ മാംസഗോളങ്ങൾ അയാളെ കൊതിപ്പിച്ചു കിടന്നു. അവയിലൊന്നിൽ അയാളുടെ കരം പതിഞ്ഞു.

ഹു.’ അവളൊന്നു ഞരങ്ങി.

അടുത്ത ക്ഷണം അയാൾ അതിലൊന്നു ഞെക്കി. ഞെങ്ങുന്നില്ല.! വല്ലാത്തൊരു കനപ്പു അയാൾ