Chapter Title : ബംഗ്ലാവ് [ആദി]

അടിവസ്ത്രം ഊർന്നുപോകുന്ന തോന്നലുണ്ടായത്. തോന്നലല്ല, യാഥാർത്ഥ്യം തന്നെ!. ആ ദേഹത്തുനിന്നും അവസാനത്തെ വസ്ത്രവും വിട്ടുകന്നു! ഇനി അരക്കെട്ടു മറയ്ക്കാൻ ഇത്തിരി രോമങ്ങളും, ഒരു അരഞ്ഞാണ ചരടും മാത്രം…!

വൃന്ദ ഭാവനയിൽ ആ രംഗം കണ്ടു. അപ്പോൾ വയറിൽ ചൂടുള്ളതെന്തോ മുട്ടിനിന്നു. അത് അനങ്ങന്നു. അണിവയറിൽ പാമ്പിഴയുന്ന പ്രതീതി. അവൾ സ്വയമറിയാതെ അതൊന്നു തൊട്ടു.

‘ഹയ്യോ…’ ഭയത്തോടെ അവൾ കൈ പിൻവലിച്ചു.

പിടയുന്ന പൗരുഷം!

“അയ്ക്കന്റെ പിടിച്ചോളിൻ. ഉപദ്രവിക്കില്ല.പാവാ,” ഹാജിയാർ ചിരിച്ചു.

അനന്തരം അതെടുത്ത് അവളുടെ ഊഷ്മളമായ കയ്യിൽ പിടിപ്പിച്ചു. അതിന്റെ തൊലിയില്ലാത്ത മകുടത്തിൽ, അഗ്രഭാഗത്തിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തിയ മദജലം അവളുടെ കയ്യിൽ പറ്റി.

“ചെ” അവളതു വിട്ടുകളഞ്ഞു. അയാൾ ഊറിച്ചിരിച്ചു.

അയാളുടെ അടുത്ത നീക്കം പെട്ടെന്നായിരുന്നു. അവളുടെ തുടകൾ അയാൾ അകറ്റിവെച്ചു. എന്നിട്ട് അതിനിടയിൽ കിടന്നു. ആ ജന്തു തന്റെ മുള്ളുന്ന ചെപ്പിൽ മുട്ടിയതും, ചെപ്പിനോടെന്തോ മന്ത്രിക്കുന്നതും വിറയലോടെ അവൾ അറിഞ്ഞു. എന്താണാ കിന്നാരം? ഞാനങ്ങ് അകത്തേക്ക് കയറട്ടേന്ന് അനുവാദം വാങ്ങുകയാണോ? അവൾ ആലോചിച്ചു

പിന്നെ ചിന്തിക്കേണ്ടി വന്നില്ല. ആണൊരുത്തൻ പൊടുന്നനെ വളഞ്ഞുകുത്തി പുളഞ്ഞുകയറി.

“അയ്യോ..” അവൾ ചീറി, കരച്ചിൽ ഉച്ചത്തിലായി.

അയാൾ അത് ഗൗനിച്ചില്ല. ആദ്യം എല്ലാ പെൺകുട്ടികളും ഇങ്ങിനെ തന്നെ. കയറുമ്പോൾ കരയും! പിന്നീടൊന്നു കേറ്റാൻ വേണ്ടി നെട്ടോട്ടമോടും! അയാൾ വിലയിരുത്തി.

‘വിട.വേണ്ട…’ അവൾ തുനിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അയാൾക്ക് ബോധോദയം ഉദിച്ചത്. അയാൾ അവളുടെ അധരത്തിൽ മുദ്ര വെച്ചു.

പിന്നെ അവൾക്ക് ശബ്ദിക്കാനായില്ല. ഹാജിയാർ അവളിൽ കയറിയിറങ്ങി തുടങ്ങി. അയാളുടെ നാവ് അവളുടെ നാവിനേയും പൗരുഷം അവളുടെ കന്യകാത്വത്തിലും കുത്തി തുടങ്ങി. കട്ടിൽ ഉലയുന്നതിനൊപ്പം അവളുടെ ഞെരക്കവും