Chapter Title : ബംഗ്ലാവ് [ആദി]

“എന്താടാ..?” വത്സല് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

“അമ്മേ. അവളോട് പുറത്തു പോകുമ്പോൾ ഒരു ദാവണിയെങ്കിലും ചുറ്റാൻ പറ്’ തെല്ല ഈർഷ്യയോടെയാണവൻ പറഞ്ഞത്.

മകൻ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ അവർക്ക് മനസ്സിലായി. അമ്മയുടെ കയ്യിൽ അവൾക്കുള്ള പൈസയും കൊടുത്ത് അവൻ നട വഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ട് നടന്നു. റോഡിലേക്ക് കയറി. ചന്തയിലെത്തിയപ്പോൾ ഹാജിയാരുടെ ലാൻസർ കാർ റോഡ് സൈഡിൽ കിടപ്പുണ്ട്. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ മുതലാളിയുമായി സംസാരിച്ചുകൊണ്ടു നിന്ന കൈപ്പറമ്പിൽ അനില യാത്ര പറഞ്ഞ് നടന്നകന്നു.

“അഡ്മിഷനെന്നു പറഞ്ഞ് കായ് ബാങ്ങിച്ചിട്ട് കൊറച്ചായി. മുതലുമില്ല പലിശേമില്ല. ഒടുക്കം കായ്ക്ക് തിരിച്ചു തരാനും വഴി ഞമ്മ പറഞ്ഞു കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു.” അയാളൊന്നു ചിരിച്ചു.

“ഓള പഠിപ്പും കഴിഞ്ഞ് കാനഡേലോ മറ്റോ പോവാ ത്രേ. ഞമ്മ മേലോട്ടു നോക്കേണ്ടി വരില്ലേ . ഞമ്മന്റെ ഐഡിയ അവക്ക് പിടിച്ചുന്നാ തോന്നണേ…” അയാൾ കാറിൽ ശിവൻകുട്ടിയും കടന്നിരുന്നു. ലാൻസർ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി.

“ആ സാങ്കിന്നലെ ഷാപ്പിലാരുന്നല്ലൊ! ആരാ ബോട്ടോടിച്ചത്? ഹാജിയാർ ഡ്രൈവിങ്ങിൽ ശ്രദ്ധയർപ്പിച്ചു ചോദിച്ചു. അയാളുടെ ഭാവം എന്താണെന്നു കാണാമായിരുന്നില്ല.

“മൊതലാളിച്ചിയമ്മ പറഞ്ഞു വിട്ടതാ..? “ശിവൻകുട്ടി സത്യം പറഞ്ഞു

“ങ്ങും.” അയാളൊന്നു മൂളി

അപ്പോഴാണ് എതിരെ ശ്രീകലയും കൂട്ടുകാരികളും വരുന്നത്. തുന്നൽ പരിശീലന കേന്ദ്രത്തിലേക്കാണ്.

“ഇങ്ങനേ ഒക്കെ പെങ്കുട്ട്യോള ഇന്നാട്ടിലുണ്ടേ ე? ആരാടാ ആ മൊഞ്ചത്തി. പട്ടുപാവാടേം ബ്ലൗസും നന്നയിണങ്ങുന്നുണ്ട്’ (ശീകലയെ ചൂണ്ടിയാണു അയാൾ അത് പറഞ്ഞത്

“അത് കൈതാരിൽ രാഘവന്റെ മോളും, തോന്നയ്ക്കക്കൽ ശിവൻകുട്ടീടെ ഭാവി വധുവുമായ ശ്രീകല.” അവൻ പരിചയപ്പെടുത്തി ഹാജിയാർ ചമ്മിപ്പോയി. എങ്കിലും അയാൾ അതിൽ നിന്നും തടിയൂരി

“ജ് കണ്ടുണ്ടെച്ചത് കൊള്ളാം. ഹദൂറി