Chapter Title : ബംഗ്ലാവ് [ആദി]

സത്യമായിരുന്നു. അമ്മയെ അവൻ ആദ്യമായി വെറുത്തു. സമയം കുറേയായി. അവൻ പതുക്കെ എണീറ്റു. അപ്പോഴാണറിഞ്ഞത്. ശൈഡ്ഡിക്ക് ൻവശത്ത് പശപോലെ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്നു. സ്വന്തം അമ്മയെ റ്റൊരുത്തൻ പണ്ണിയതറിഞ്ഞ് കുണ്ണ കണ്ണീരൊലിപ്പിച്ചതാണ്. അവനൊരു നെടുവീർപ്പിട്ട് മുറ്റത്തേക്ക് നടന്നു.

വാതിലിനു മുട്ടി. പക്ഷേ അമ്മെ എന്നു വിളിച്ചില്ല. അമ്മ തന്നെ വന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. കുളിച്ച പ്രസന്നമായ മുഖം!,

“നിന്റെ ഷർട്ടിലെന്താടാ മാറാല, നീയെവിടേങ്കിലും വീണോ?” വത്സല ശ്രദ്ധിച്ചത് അതായിരുന്നു.

തളേള എവിടേങ്കിലും വീണാലൊന്നും മാറാല പറ്റില്ല. അതിനു മാറാല ഉള്ളടത്ത് തന്നെ ചെന്ന് നിൽക്കണം. അവൻ അമ്മയോടൊന്നും മിണ്ടാതെ ഉള്ളിലേക്ക് പോയി. കള്ളിന്റെ മണം കിട്ടിയ വത്സല പിന്നൊന്നും ചോദിച്ചതുമില്ല. അവനൊന്നും തിന്നാൻ നിന്നില്ല. ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന കുപ്പിയെടുത്ത് വായിലേക്ക് കമിഴ്ത്തി കട്ടിലിലേക്ക് വീണു.

പിറ്റേന്ന് പത്തു മണിക്കാണവൻ എണീറ്റത്. അല്ലെങ്കിലും ഞായറാഴ്ച്ച വൈകിയേ ഉണരാറുള്ളൂ. മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങിയ അവൻ കണ്ടത് വീക്കിലിയും വായിച്ച് കസേരയിലിരിക്കുന്ന ശാലിനിയെയാണ്. അമ്മയുടെ ജാരസന്തതി, അമ്മക്ക് കള്ള വെടിയിലുണ്ടായ മകൾ!. അവൻ മുഖം തിരിച്ചു.

ചായ കൂടിക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് വൻ നോക്കാനേ നിന്നില്ല. പക്ഷേ, അമ്മ തിരിഞ്ഞ് നടക്കുമ്പോഴെല്ലാം പിന്തുടരുന്ന കണ്ണുകൾ

അവനെതന്നെ വഞ്ചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

“അമ്മയുടെ മുഖത്തെന്താ ഒരു പാട്? വീക്കിലിയിൽ മുഖം പൂഴ്സത്തിയിരുന്ന ശാലിനി അപ്പോഴാണത് ശ്രദ്ധിച്ചത്.

ശാലിനിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട വത്സല ചെറുതായൊന്നു ഞെട്ടി. ശിവൻകുട്ടിയും അമ്മയെ നോക്കി. രാഘവേട്ടന്റെ കടികൊണ്ട പാട് തെളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട് കവിളിൽ,

“അത് രാവിലെ കട്ടിലിൽ കൊണ്ടതാടീ.’ അതും പറഞ്ഞവർ കണ്ണാടിയിൽ ചെന്ന് നോക്കി. ശരിയാണ്. സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാൽ പല്ല് കൊണ്ടതാണെന്ന് മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്യും. അവളവിടെ