Chapter Title : ബംഗ്ലാവ് [ആദി]

തുടകളുടെ ഇടുക്കിലാണ് തന്റെ വീരനെ വെച്ചത്. വീരൻ കാര്യം സാധിച്ചു.! മറ്റു പല രോടും ഈ വീരസ്യം സാറാമ്മ വിളമ്പി, അങ്ങനെയാണ് ആ വിവരം താൻ അറിഞ്ഞത്. വൈകാതെ കൂട്ടുകാരും. ശ്രീകലയുടെ ചെവിയിലും ആരോ അത് എത്തിച്ചു

അവളത് തമാശയായിട്ടാണ് എടുത്തത്. വിശ്വസിച്ചതുമില്ല. അതുകൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു. ശിവൻകുട്ടിയൊരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ അതെല്ലാം ഓർത്ത് കിടക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് അതുവഴി പോയ ഒരു കൊച്ചുകുട്ടി ഒരു കല്ല് എടുത്തു അടുത്തുള്ള ചെളിയിലേക്ക് എറിഞ്ഞത്.

പ്ലം. ‘ ചെളിയിൽ കല്ലു വീണ ശബ്ദം

അത് കേട്ടതും ശിവൻകുട്ടിയുടെ ഉള്ളം തലേ രാത്രിയിലേക്കോടി. വിറകു പുരയിലെ ഇരുട്ടിലാണവൻ. പ്ലം, പ്ലം. പ്ലം.” അവന്റെ കാതിൽ അലയടിച്ചു. രാഘവേട്ടന്റെ കുതിപ്പും അമ്മയുടെ കിതപ്പും.!

ശാന്തമായിരുന്ന മനസ്സ് വീണ്ടും അസ്വസ്തമായതും അവൻ എണീറ്റു. കൂട്ടുകാരോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് നടന്നു. ചെമ്മൺപാതയിലേക്ക് കയറിയതും അവനൊന്ന് ശങ്കിച്ചു നിന്നു. കാലുകൾ ചലിച്ചത് ഷാപ്പിലേക്കായിരുന്നു. രണ്ടെണ്ണം കൂടി അകത്ത് ചെന്നതോടെ ഉള്ളിലെ കാറും കോളുമടങ്ങി. തിരമാലകളടങ്ങി. ഷാപ്പിലെ ബെഞ്ചിൽ നിന്നെണീറ്റ് കാശും കൊടുത്ത് ഇറങ്ങി നടന്നു.

സന്ധ്യയാവുന്നതേയുള്ളൂ. വീട്ടിലേക്കുള്ള നടപ്പാതയിലേക്കിറങ്ങിയതും തന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നൊരാൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങുന്നത് അവൻ കണ്ടു ആരാണത്..? അവനു മനസ്സിലായില്ല. അമ്മയിനി ഈ സമയത്തും തുടങ്ങിയോ..? അവന്റെ ചിന്ത അങ്ങോട്ടാണ് പോയത് കുറച്ചുകൂടി അടുത്തെത്തിയപ്പോഴാണ് അവനു ആളെ മനസ്സിലായത്.

മേസ്തിരി നാരായണൻ, അവന്റെ അടുത്തെത്തിയതും നാരായണൻ നിന്നു.

“ശിവാ. നാളെ പണിക്ക് വരാൻ കഴിയില്ല. പിള്ളേരെല്ലാം തിരക്കിലാ. നമുക്ക് അടുത്ത തിങ്കളാഴ്ച്ച് ഉറപ്പായും തുടങ്ങാം..” അവൻ തലയാട്ടി. നാരായണൻ നടന്നകന്നു വീടുപണിയോടുള്ള താൽപര്യം പോലും അവനു നഷ്ടമായിരുന്നു. ചത്ത മനസ്സോടെ അവൻ മുന്നോട്ടു നടന്നു. വീട്ടു മുറ്റത്തേക്ക് കയറിയതും ഉമ്മറത്ത് വിളക്ക് വയ്ക്കക്കുന്ന ശാലിനിയേയാണു കണ്ടത്, അവന്റെ കാലുകൾ ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി

വിളക്കിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന അനിയത്തിക്കുട്ടിയുടെ നിഷ്ക്കളങ്കമായ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളം പിടഞ്ഞു. ചെറുപ്പം മുതലേ അമ്മയേക്കാളധികം ഇവളുടെ കാര്യത്തിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തിയിരുന്നത് താനായിരുന്നു. ഇപ്പോഴും അതേ. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അമ്മ തെറ്റു ചെയ്തതിനു പാവം ഇവളെന്തു പിഴച്ചു. ഇന്നലെ താനെന്തൊക്കെയാണ്