Chapter Title : ബംഗ്ലാവ് [ആദി]

“ഇക്കായ്ക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുന്നോ..? അഡോബോധംകൊണ്ടാ…”

“മനുഷ്യന്റെ സ്വസ്ഥത കെടുത്തല്ലോ. നിനക്കിപ്പോ എന്താ വേണ്ടത് കായലീചുറ്റണം. പോയി പണ്ടാറടങ്ങ്. പക്ഷേങ്കി, ഇയ്യും അന്റെ സിൽബന്ധീം മാത്രമല്ല, ആ സ്രാങ്കും ഒപ്പം ബേണ . അയാളെ ഞമ്മള് ഷാപ്പി കാണാൻ പാടില്ല.”

“എനിക്ക് സിൽബന്ധികളില്ല.” അപ്പോൾ പോർച്ചിൽ മെഹറുന്നീസ നിൽക്കുന്നത് കാണായി

‘ബിഗ് ഷോപ്പർ എടുത്തുവെച്ചോ..?” ഫരീദ് വിളിച്ചു ചോദിച്ചു.

“ഉവ്വ…” അവൾ തലയാട്ടി

ഹാജിയാർ തല ചെരിച്ചു നോക്കി, മെഹറുന്നീസ നിൽക്കുന്നു. ഫരീദ് പോട്ടെ, മെഹറുന്നീസ് യുണ്ടല്ലോ..! അവളെയൊന്ന് കളിച്ചിട്ട് ആഴ്ച്ച രണ്ട് കഴിഞ്ഞു. അതെങ്ങനെയാ.. ഫരീദയില്ലാത്തപ്പൊ അവളുണ്ടാകില്ല. അവളുണ്ടാകുമ്പോ തനിക്ക് സമയമുണ്ടാകില്ല. എല്ലാം കൂടി ഒത്തുവരുനൊ ഓൾടെ പൂറിനു ഒരാഴ്ച്ചത്തെ ബന്ദ്. മാരുതികാർ ഗേറ്റ് കടന്നു മറഞ്ഞതും ഹാജിയാരുടെ കുണ്ണ എണീറ്റു.

അതോടെ അയാളും എണീറ്റു.

“എടീ മെഹറുന്നീസാ.” നീട്ടി വിളിച്ചു കൊണ്ടയാൾ ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയതും ടെലിഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു നാശം. ഈ സമയത്താരാണ്. ആരായിരുന്നാലും അവരെ മനസ്സിൽ പ്രാകിക്കൊണ്ടാണു അയാൾ ഫോണെടുത്തത്.

മില്ലിൽ നിന്ന് താരീഖാണ്. “മൊതലാളിയെ തെരക്കി അയ്യപ്പന്റെ മോള് വന്നേക്കണ്”

അത് കേട്ടതും ഹാജിയാരുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു മന്താരിൽ വൃന്ദയുടെ വെളുത്ത കുണ്ടിയും തെളിഞ്ഞു.

“ഇയ്യ് ചോദിച്ചോടാ എന്തിനാണെന്ന്..?”

“ഉവ്വ് മുതലാളീ… ഇന്ന് അയ്യപ്പനെ ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്യണ ദിവസാണ്. അവള കുറച്ച കായിക്ക് വന്നതാണ്’

“ഇതെയ്യാരു കാര്യം ചെയ്യ. ഓളേ അവിടെത്തന്നെ പിടിച്ചിരുത്ത്. പത്ത് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ ഞമ്മള് വരൂന്ന് പറ.’

ഫോൺ വെച്ച ഹാജിയാർ പിന്നിൽ നിന്നിരുന്ന മെഹറുന്നീസയെ ഒന്നു നോക്കി. എന്തൊരു ശേലാണ് ഇവളെ കാണാൻ. എത്ര കളിച്ചാലും മടുക്കില്ല. ഇവളെന്തായാലും ഞമ്മളെ കൂട്ടിലെ കോഴിയാണ്, എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും പിടിക്കാം. അയ്യപ്പന്റെ മോള് അങ്ങിനെയല്ല. അതോർത്തതും അയാൾ മെഹറുന്നീസ യുടെ കുണ്ടിക്കൊന്ന് പിടിച്ച് ഞെക്കിയിട്ട് പെട്ടെന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. ലാൻസർ ഗേറ്റ് കടന്ന് കുതിച്ചുപാഞ്ഞു.

വീട്ടിൽ ചെന്ന് ശിവൻകുട്ടിയെയും കൂട്ടിയാണ് ഫരീദ ഹൗസ്ബോട്ട കെട്ടിയിട്ടിടത്തെത്തിയത്. അവരെ കണ്ടപ്പോൾ പൗലോസ് ചേട്ടനൊന്ന് പരുങ്ങി.

“ഇതെന്താ ഇഞ്ചി കടിച്ച കൊരങ്ങിനെപ്പോലെ…? ബോട്ടെടുക്ക് ചേട്ടാ…” ഫരീദ ചിരിച്ചു. പൗലോസ് ബോട്ടിൽ കയറി. പിന്നാലെ ഫരീദയും ശിവൻകുട്ടിയും, ഹൗസ്ബോട്ട് നടുക്കായലിലേക്ക് നീങ്ങി.