Chapter Title : ബന്ധങ്ങളുടെ തേൻ നൂലുകൾ [ഋഷി]

കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കായി എരിവും പുളിയും കുറഞ്ഞ കറികളും, ചോറ്, ഇഡ്ഢലി, അല്ലെങ്കിൽ ഉപ്പുമാവ്... ഇത്യാദികൾ ഉണ്ടാക്കും. ഞാൻ വൈകി കണ്ണും തിരുമ്മിയെണീറ്റു വരുമ്പോൾ ചായ, പലഹാരം.. പിള്ളേരു വന്നു കഴിഞ്ഞാൽ മൊത്തം ബിസിയാവും. പിന്നെ വൈകുന്നേരം വീടു വൃത്തിയാക്കണം... എന്നാലും ഒരിക്കലും ആ മുഖത്ത് തളർച്ചയോ മടുപ്പോ കാണാനാവില്ല. ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.

വെളിയിൽ പാൽക്കുപ്പിയിരിപ്പുണ്ട്. അതുമെടുത്ത് ഞാനടുക്കളയിൽ കയറി ചായയിട്ടു. ആവിപറക്കുന്ന ചായയുമായി അമ്മയുടെ അരികിലിരുന്നു.

എണീക്കടീ ദേവിമോളേ! എന്തൊരൊറക്കാടീ ഇത്! വല്ലവനും വന്നു നിന്നെ കട്ടോണ്ടു പോയാലും നീയറിയത്തില്ല! ഒരു കാരണവർ ശൈലിയിൽ നാടകീയമായി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ ചായ ഗ്ലാസ് അമ്മയുടെ മൂക്കിനു താഴെപ്പിടിച്ചു...

അമ്മ പാതിമയക്കത്തിലായിരുന്നു. ചായേടെ സുഗന്ധവും ഞാനൊണ്ടാക്കുന്ന ഒച്ചപ്പാടുമെല്ലാം കൂടിച്ചേർന്ന് ആ മയക്കത്തിൻ്റെ മഞ്ഞുരുക്കി...

ഞായറാഴ്ച്ചയായിട്ട് ഒന്നൊറങ്ങാമ്പോലും സമ്മതിക്കരുത്! ആ മുഖത്തൊരു മന്ദഹാസം വിടർന്നു. പല്ലു തേച്ചിട്ടു കുടിക്കാടാ അമ്മാവാ! എൻ്റെ മൂക്കിൽപ്പിടിച്ചു വലിച്ചിട്ട് അമ്മയെണീറ്റു. ആ കുണ്ടിപ്പാളികൾക്കു നടുവിലേക്ക് മുണ്ടു വലിഞ്ഞു കേറിയിരുന്നു! അപ്പോൾ ഉള്ളിലൊന്നുമില്ല! കൊഴുത്തുരുണ്ട അമ്മക്കുണ്ടികളുടെ തുളുമ്പൽ കണ്ട് നാവിൽ വെള്ളമൂറി. ഞാനെണീറ്റ് വരാന്തയിലേക്കു വിട്ടു.

അമ്മ പല്ലു തേച്ചു മുഖം കഴുകി വരാന്തയിലെ അര മതിലിൽ എൻ്റെയടുത്തു വന്നിരുന്നു. വെളിയിൽ ചാറ്റൽ മഴയും കാലത്തെ ചൂടില്ലാത്ത വെയിലും. ഞങ്ങൾ ആ സുന്ദരമായ പ്രഭാതം ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് ചായ മൊത്തി.

ഒന്നൂല്ലേലും നിനക്ക് ഭാര്യക്കൊരു നല്ല ചായയിട്ടു കൊടുക്കാൻ പറ്റും. അവളെന്നെ നമസ്കരിക്കണം. അമ്മ ചിരിച്ചു.

ഞാനമ്മയുടെ ഇടുപ്പിലെ മടക്കുകളിൽ പിടിച്ചെന്നോടു ചേർത്തു. അമ്മയെൻ്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു.

എൻ്റെ ദേവീ! അതൊക്കെ അങ്ങു ഭാവീലല്ലേ! നമുക്ക് ഇന്ന് ജീവിക്കണ്ടേ... എനിക്ക് വേറാരും വേണ്ട. എൻ്റെ ദേവി മതി. ഞാനമ്മയുടെ നെറുകയിൽ ഉമ്മവെച്ചു.

നിനക്കിപ്പോഴങ്ങനെയൊക്കെ തോന്നും. അഞ്ചു വർഷം കഴിയുമ്പോ നിനക്ക് മുപ്പത്തിയൊന്നാവും.

ഞാനമ്മേടെ വായ പൊത്തി. ദയവായി ഇന്ന് ഇക്കാര്യം എടുത്തിടില്ലെന്ന് സത്യം ചെയ്യാമോ? ഞാൻ കൈപ്പത്തി നിവർത്തി.

അമ്മ ആ വലിയ കണ്ണുകൾ എൻ്റെ നേർക്കു തിരിച്ചു. ശരീടാ കുട്ടാ! അമ്മയെൻ്റെ കരം കവർന്നു. നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാമോ?

ഓക്കെ. ഞാൻ പറഞ്ഞു.

ഇന്നെൻ്റെയൊപ്പം അമ്പലത്തിൽ വരണം.

എൻ്റെയുള്ളിലൊരു മിന്നലടിച്ചു.

എന്തിനാണമ്മേ?

എടാ. പണ്ട് നമ്മടെ ഗ്രാമത്തിലൊരു ചടങ്ങൊണ്ടായിരുന്നു.

എന്തു ചടങ്ങ്?

അത് പതിനെട്ടാവുമ്പം ആൺപിള്ളാര് അമ്മേടെയോ മൂത്ത പെങ്ങളുടെ കൂടെയോ അമ്പലത്തിൽ പോയി അവർക്കുവേണ്ടി വഴിപാടു കഴിക്കും. ഒരു പൂജ. അത്രേയുള്ളൂ. ഇതൊക്കെ ഞാൻ കുട്ടിയായിരുന്നപ്പോഴത്തെ കാര്യാണ്.