Chapter Title : ബന്ധങ്ങളുടെ തേൻ നൂലുകൾ [ഋഷി]

ആ മുഖത്തൊരു മന്ദഹാസം വിടർന്നു. പല്ലു തേച്ചിട്ടു കുടിക്കാടാ അമ്മാവാ! എൻ്റെ മൂക്കിൽപ്പിടിച്ചു വലിച്ചിട്ട് അമ്മയെണീറ്റു. ആ കുണ്ടിപ്പാളികൾക്കു നടുവിലേക്ക് മുണ്ടു വലിഞ്ഞു കേറിയിരുന്നു! അപ്പോൾ ഉള്ളിലൊന്നുമില്ല! കൊഴുത്തുരുണ്ട അമ്മക്കുണ്ടികളുടെ തുളുമ്പൽ കണ്ട് നാവിൽ വെള്ളമൂറി. ഞാനെണീറ്റ് വരാന്തയിലേക്കു വിട്ടു.

അമ്മ പല്ലു തേച്ചു മുഖം കഴുകി വരാന്തയിലെ അര മതിലിൽ എൻ്റെയടുത്തു വന്നിരുന്നു. വെളിയിൽ ചാറ്റൽ മഴയും കാലത്തെ ചൂടില്ലാത്ത വെയിലും. ഞങ്ങൾ ആ സുന്ദരമായ പ്രഭാതം ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് ചായ മൊത്തി.

ഒന്നൂല്ലേലും നിനക്ക് ഭാര്യക്കൊരു നല്ല ചായയിട്ടു കൊടുക്കാൻ പറ്റും. അവളെന്നെ നമസ്കരിക്കണം. അമ്മ ചിരിച്ചു.

ഞാനമ്മയുടെ ഇടുപ്പിലെ മടക്കുകളിൽ പിടിച്ചെന്നോടു ചേർത്തു. അമ്മയെൻ്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു.

എൻ്റെ ദേവീ! അതൊക്കെ അങ്ങു ഭാവീലല്ലേ! നമുക്ക് ഇന്ന് ജീവിക്കണ്ടേ... എനിക്ക് വേറാരും വേണ്ട. എൻ്റെ ദേവി മതി. ഞാനമ്മയുടെ നെറുകയിൽ ഉമ്മവെച്ചു.

നിനക്കിപ്പോഴങ്ങനെയൊക്കെ തോന്നും. അഞ്ചു വർഷം കഴിയുമ്പോ നിനക്ക് മുപ്പത്തിയൊന്നാവും.

ഞാനമ്മേടെ വായ പൊത്തി. ദയവായി ഇന്ന് ഇക്കാര്യം എടുത്തിടില്ലെന്ന് സത്യം ചെയ്യാമോ? ഞാൻ കൈപ്പത്തി നിവർത്തി.

അമ്മ ആ വലിയ കണ്ണുകൾ എൻ്റെ നേർക്കു തിരിച്ചു. ശരീടാ കുട്ടാ! അമ്മയെൻ്റെ കരം കവർന്നു. നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാമോ?

ഓക്കെ. ഞാൻ പറഞ്ഞു.

ഇന്നെൻ്റെയൊപ്പം അമ്പലത്തിൽ വരണം.

എൻ്റെയുള്ളിലൊരു മിന്നലടിച്ചു.

എന്തിനാണമ്മേ?

എടാ. പണ്ട് നമ്മടെ ഗ്രാമത്തിലൊരു ചടങ്ങൊണ്ടായിരുന്നു.

എന്തു ചടങ്ങ്?

അത് പതിനെട്ടാവുമ്പം ആൺപിള്ളാര് അമ്മേടെയോ മൂത്ത പെങ്ങളുടെ കൂടെയോ അമ്പലത്തിൽ പോയി അവർക്കുവേണ്ടി വഴിപാടു കഴിക്കും. ഒരു പൂജ. അത്രേയുള്ളൂ. ഇതൊക്കെ ഞാൻ കുട്ടിയായിരുന്നപ്പോഴത്തെ കാര്യാണ്.