Chapter Title : ബസ് കണ്ടക്ടർ 2 [Daisy]

എന്റെ വാ പൊത്തി പിടിച്ചോണ്ട് ആ ലാബിന്റെ പിന്നിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി. ഞാൻ ആകെ പേടിച്ചു... അവിടേക്ക് പ്രിൻസിപ്പൽ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ രക്ഷപ്പെട്ടന്നാണ് തോന്നിയത്. പക്ഷെ അവർ.. എന്റെ സാരീ തലപ്പ് ഊരി എന്റെ ബ്ലൗസ് അഴിച്ചു.. എന്റെ മുലകൾ ബ്രായ്ക്ക് മുകളിലൂടെ അവർ കശക്കി...എന്റെ കണ്ണീരു കണ്ടാവണം എന്റെ മടിക്കുത്തു അഴിക്കാതെ അവര് പോയത്... കൂടെ എന്റെ ആ നിൽപ്പ് അവർ ഫോട്ടോ എടുത്തു.. ഈ കാര്യം ആരോടും പറയരുത്... പറയാതെ ഇരുന്നാൽ നേട്ടം നിനക്ക്. പറഞ്ഞാൽ നഷ്ടവും നിനക്ക് എന്ന ഭീഷണി... ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും.. നിങ്ങൾ പറ...അവന്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ ആരായി.. എനിക്ക് ഇനി വയ്യ.

ഞാൻ നിർത്തുവാ. അവരുടെ കാൽ കീഴിൽ കിടക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് ശരീരം വിറ്റു ജീവിക്കുന്നതാ.. ഗോപിക മുഖം കഴുകി നേരെ പ്രിൻസിപ്പൽ മാഡത്തിന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി.. നിമിഷങ്ങൾക്ക് ഉള്ളിൽ വാതിൽ അടഞ്ഞു...അടുത്ത ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോകാനുള്ള മണി അടിച്ചു.. ഞങ്ങൾ ക്ലാസ്സുകളിലേക്ക് ചെന്നു.. പിന്നീട് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് അറിയില്ല... ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ പ്രിൻസിപ്പൽ ഇല്ല... ഓഫീസ് അടച്ചു... ഞങ്ങൾ വീടുകളിലേക്ക് ചെന്നു. ഗോപികയെ വിളിച്ചിട്ട് പിന്നീട് എടുത്തില്ല. രാത്രി 11 മണി കഴിഞ്ഞു ഒരു മെസ്സേജ് വന്നു..

"ടീച്ചർ, പേടിക്കേണ്ട.. ഞാൻ നാളെ വരും" പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഗോപിക വന്നു. നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ. ഈ മാറ്റത്തിന്റെ കാരണം എനിക്ക് മനസിലായില്ല.. വൈകാതെ മാലിനി ടീച്ചർ അത് കണ്ടെത്തി. "നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞോ ഗോപിക യുടെ മാറ്റത്തിന്റെ കാര്യം.."

"ഇല്ല, എന്താ"

അവളും ആ ആൽബർട്ടും കൂടി പഴയ ലൈബ്രറിയുടെ മറവിൽ കിടന്നു കളിയായിരുന്നു. ഞാൻ കണ്ടു... ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് അവനെ മതി. അവനെ സോപ്പ് ഇട്ടു നിന്നാൽ പ്രിൻസിപ്പൽ പോക്കറ്റിൽ ഇരിക്കും.. അത്കൊണ്ട് ആണ് അവൾ പൂറും കൂതിയും കൊടുത്തു അവനെ കൂടെ നിർത്തിയേക്കുന്നത്

സത്യം ആണോ ടീച്ചർ.. അപ്പോൾ അവൾ ഇവിടെ അന്ന് കിടന്നു കരഞ്ഞതോ

സത്യം തന്നെ. പക്ഷെ അന്ന് അവൾ പ്രിൻസിപ്പലിന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയത് ഓർമ്മ ഉണ്ടോ. അന്ന് അവിടെ നടന്നത് നമ്മൾ ആരും അറിഞ്ഞില്ല. ഇന്ന് അവൾ തന്നെ എന്നോട് പറഞ്ഞു..

"എനിക്ക് ജീവിക്കണം മാലതി ടീച്ചർ. എല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കാൻ ആണ് അങ്ങോട്ട് കയറി ചെന്നത്. ചെന്നപ്പോൾ അവിടെ പ്രിൻസിപ്പാളും അവനും. അവൻ സീറ്റിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു..വീണ്ടും എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ വന്നതാണെന്ന്