Chapter Title : ബീനച്ചേച്ചി [Reloaded] [Master]

സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റും ഒരു കവറില്‍ ആക്കി  അവരെ കാണിക്കാനായി ഞാന്‍ എടുത്തിരുന്നു.

“ഇവനെയൊക്കെ ഉന്തിത്തള്ളി വിട്ടാലേ എന്തേലും ചെയ്യൂ..അതെങ്ങനാ, മലയാളികള്‍ മേലനങ്ങി പണിയുമോ? എല്ലാത്തിനും വെറുതെ ഇരുന്നു തിന്നണം..ഹും” പോകുന്ന പോക്കില്‍ തള്ളയുടെ കമന്റ് ഞാന്‍ കേട്ടു.

പോയി നിന്റെ തന്തയെ തള്ളടീ മുതുകിഴവീ എന്ന് മനസ്സില്‍ പുലഭ്യം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ലക്ഷ്യമില്ലാതെ നടന്നു. തള്ളയോടുള്ള കോപം അടങ്ങാന്‍ കുറെ സമയമെടുത്തു എനിക്ക്. ഉടനെ തിരികെ ചെല്ലാന്‍ പറ്റില്ല എന്നറിയാമായിരുന്നത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ ചടുലമായി, എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ നടന്നു.

ഒടുവില്‍ നടന്നുനടന്നു ഞാനൊരു വ്യാപാര മേഖലയില്‍ എത്തിപ്പെട്ടു. ഏതായാലും ഉച്ചവരെ എങ്കിലും കറങ്ങിയേ പറ്റൂ. അതിനും മുന്‍പേ ചെന്നാല്‍ ആ നശൂലം പിടിച്ച തള്ള വല്ലതും പറയും. ഞാന്‍ ആ സ്ഥലത്തിന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ചുമ്മാ ചുറ്റിക്കറങ്ങി. ധാരാളം ആളുകള്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന സ്ഥലമാണ്‌. കൈവണ്ടികളിലും ചെറിയ പെട്ടി വണ്ടികളിലും സാധനങ്ങളുമായി തലങ്ങും വിലങ്ങും പോകുന്ന മനുഷ്യര്‍. ഇവരൊക്കെ സ്വന്തം കുടുംബത്തിനു വേണ്ടി പകല്‍ മുഴുവന്‍ അധ്വാനിക്കുന്നവരാണ്. ഞാന്‍ ചേട്ടന്റെ ഭാര്യയെ കട്ടൂക്കാന്‍ വെമ്പി ജോലി ചെയ്യാന്‍ മടിക്കുന്നവനും. ചേച്ചിയുടെ കാര്യം ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ എന്റെ രക്തം ചൂടായി എങ്കിലും ആ തിരക്കിലൂടെ ഞാന്‍ വീണ്ടും നടന്നു. കുറെ അങ്ങനെ ചെന്നപ്പോള്‍ ഒരു സ്ഥാപനത്തിന്റെ മുന്‍പില്‍ കുറെ ആളുകള്‍ കൂട്ടം കൂടി നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടു ഞാനും നിന്നു.

“എന്താ കാര്യം..” കൂട്ടത്തില്‍ മലയാളി എന്ന് തോന്നിച്ച ഒരാളോട് ഞാന്‍ തിരക്കി.

“ഇവിടെ ഓഫീസിലേക്ക് ഒരു വേക്കന്‍സി ഉണ്ട്..അതിന്റെ ഇന്റര്‍വ്യൂവിന് നില്‍ക്കുന്നവരാ” അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“എന്ത് വേക്കന്‍സി?”

“കണക്കൊക്കെ എഴുതണം..പിന്നെ അല്ലറ ചില്ലറ പുറംപണി..ആള്‍ ഇന്‍ ആള്‍” അവന്‍ ചിരിച്ചു.

“ഞാന്‍ പുതിയ ആളാ..ശ്രമിക്കണോ?” ഞാന്‍ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“ചുമ്മാ നോക്ക്..കിട്ടുന്നെങ്കില്‍ കിട്ടട്ടെ..എനിക്ക് വേറെ ഒരിടത്ത് ശരിയായി..നാളെ ജോയിന്‍ ചെയ്യണം. അതിലും വല്ലോം കൂടുതല്‍ ഇവിടെ കിട്ടുമോ എന്ന് നോക്കാനാ നില്‍ക്കുന്നത്” അവന്‍ പറഞ്ഞു.

ചുരുക്കം പറഞ്ഞാല്‍ തള്ള ഉന്തിത്തള്ളി വിട്ടതുകൊണ്ട് എനിക്ക് തന്നെ ആ ജോലി കിട്ടി. സ്ഥാപനത്തിന്റെ ഉടമ ഒരു മലയാളി ആയിരുന്നു. എന്നെ എന്തോ അയാള്‍ക്കങ്ങ് ബോധിച്ചു. എന്നിട്ട് ഒരാഴ്ചയ്ക്കുള്ളില്‍ സൗകര്യം