Chapter Title : ബെസ്റ്റി [veriyan]

പോലെ.

ഞാൻ അവളോട് ചേർന്നു. അവളെ കൈകൾക്കുള്ളിലാക്കി. അവളുടെ ചന്തികളിൽ പിടിച്ചു അടുപ്പിച്ചു. അവൾക്ക് എന്നേക്കാൾ ഉയരം അല്പം കുറവാണ്. അവൾ തല ഉയർത്തി എന്നെ നോക്കി.

"ഇന്നലെ തോന്നിയതാണെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ നിനക്ക്..." അതിനു ഉത്തരം പറയാതെ തന്നെ അവൾ ഉയർന്നു എന്റെ ചുണ്ടുകളോട് ചുണ്ട് ചേർത്തു. ഞാൻ അവളെ ചന്തികളിൽ പിടിച്ചു ഉയർത്തി. അവൾ വല്ലാത്ത ആവേശത്തോടെ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ ചപ്പി. ഞാനും വരണ്ട ആ ചുണ്ടുകൾ ചപ്പി നനച്ചു. അനന്യയുടെ വായ്ക്കുള്ളിൽ നാക്ക് കയറ്റി അവളുടെ ചൂടുള്ള വായ് നക്കി വടിച്ചു.

പല്ലുകൾ നക്കി വൃത്തിയാക്കി. ചുണ്ടുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും നുണഞ്ഞു കുടിച്ചു. ദീർഘ നേരത്തെ ചുംബനത്തിന് ശേഷം ഞങ്ങൾ അടർന്നു. രണ്ടുപേരും നന്നായി കിതക്കുന്നുണ്ട്. ഒപ്പം അവളുടെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞു.

"എന്താ അനൂ... എന്തിനാ കരയുന്നേ?" ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"ഒന്നൂല്ല... ഇത്രേം കാലമായിട്ടും നീ എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ?"

"എന്ത്?"

"നിനക്ക് എന്നോട്... ഇത്രേം കാലമായിട്ട്..."

ഞാൻ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ കൈ വെച്ചു.

"അനൂ... ഞങ്ങൾ ആൺപിള്ളേരുടെ റാണി ആണ് ഞങ്ങടെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആയിട്ടുള്ള പെൺകുട്ടി. ഞാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വാണം വിട്ടത് നിന്നെ ഓർത്തു ആണ്. എന്നിട്ടും മറ്റുള്ളവർക്ക് നമ്മൾ ആങ്ങളയും പെങ്ങളുമാണ്. ഒരിക്കലും ബെസ്റ്റിയോട് പ്രേമമോ കാമമോ അല്ലാ തോന്നുക... ആരാധനയാ... എനിക്ക് അത് നിന്നോട് എപ്പോഴും ഉണ്ട്. ഈ കളിയാക്കലും ഉപദ്രവുമൊക്കെ ഉള്ളിൽ അത്രയും ആരാധന ഉള്ളത് പുറത്തായിപ്പോകാതിരിക്കാൻ ചെയ്യുന്നതല്ലേ..."

അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. "ഈ കറുത്ത് മെലിഞ്ഞ പെണ്ണിനോടോ?"

"ആടോ... എനിക്ക് നിന്റെ വിയർപ്പ് മണം തന്നെ എന്തിഷ്ടാന്നറിയോ?"

ഞാൻ അവളെ പൊക്കി എടുത്തു. അവൾ എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ കാലുകൾ ഇറുക്കി എന്റെ മേലേക്ക് കേറി. ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ലിപ് അടിച്ചു.

"കല്യാണം ഇങ്ങെത്തിയില്ലേ പെണ്ണെ?" ഞാൻ അവളെ ബെഡിൽ കിടത്തി.

"ഇനിയും 5 മാസം ഉണ്ട്... അതുവരെ എന്റെ ആരാധകന് സ്വന്തമാ ഞാൻ..." അവൾ അത് പറഞ്ഞു എന്റെ കവിളിൽ മുത്തമിട്ടു.

"അപ്പൊ... അത് കഴിഞ്ഞിട്ടോ?"

"അമ്പട കള്ളാ...