Chapter Title : ഭാര്യവീട് 3 [ഏകലവ്യൻ]

നിൽക്കുന്നു. ഷൈമ അവളുടെ സൈഡിൽ നിന്ന് എന്തോ പണിയെടുക്കുന്നു. ഞാൻ പിൻ‌വലിഞ്ഞ് വീണ്ടും ചെവി കൂർപ്പിച്ചു.
“എന്നാലൊന്ന് നടന്നെ നീ..”
“എന്തിനാ??”
“കാണാൻ..”
“കാലു വേദനയാന്ന്..”
“എന്തിറ്റ്??”
“കൊതുക് കടിച്ചിട്ട്..”
“ജനൽ തുറന്നിട്ടാണോ കിടക്കുന്നെ നീ??”
അമ്മയുടെ സ്വരം.
“ആ ഇന്നലെ അടക്കാൻ വിട്ടു പോയി.”
“എന്നാലും അതിനിങ്ങനെ പാത്തി നടക്കാൻ നിന്റെ അവിടെയാണോ കടിച്ചത്??”
വീണ്ടും ഷൈമയുടെ കടുപ്പിച്ച സ്വരം എന്തോ സംശയമുള്ളത് പോലെ
“ആ അതെ.. ഈ ഷൈമേച്ചിക്ക് എപ്പോഴും എന്താ ഇങ്ങനെ.”
അവൾ ചുണ്ട് കോട്ടി ദേഷ്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു. പെട്ടന്ന് തന്നെ അവളുടെ തലയിൽ കിഴുക്കും കിട്ടി. നീതുവിന്റെ കണ്ണിൽ കണ്ണീർ ചാരുത.
“നോക്കമ്മേ.. ഇവളുടെ കണ്ണിന് നീരുണ്ട്.”
നീതു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
“അതെന്താ പറ്റിയെ മോളെ??”
ശ്യാമള ചോദിച്ചു.
“ഇന്നലെ ഉറക്കം കിട്ടിയില്ല അമ്മേ. എന്റെ കാര്യം നിങ്ങൾക്കറിയില്ലേ. വേഗം നീര് വരും.”
“ഉറക്കം കിട്ടാതെ നിക്കാനും മാത്രം എന്താ പണി.??”
ഷൈമ അവളെ ചോദിച്ചു കുഴപ്പിക്കും എന്ന് മനസ്സിലാക്കി ഞാൻ ഷൈമയെ ഹാളിലേക്ക് വിളിച്ചു. അവൾ ഭക്ഷണവും എടുത്ത് വന്ന് വിളമ്പി. നീതുവിനെ അവിടേക്ക് പ്രതീക്ഷിച്ചെങ്കിലും കണ്ടില്ല. അവളെ കാണാതെ വേദനയുടെ അവസ്ഥയും അറിയാതെ എനിക്ക് ഇറങ്ങേണ്ടി വന്നു. പണി സ്ഥലത്ത് എത്തി ഫോൺ നോക്കിയപ്പോൾ മെസ്സേജുകൾ ശൂന്യമായിരുന്നു. രേഷ്മയുടെയോ നീതുവിന്റെയോ മെസ്സേജുകൾ ഇല്ല. വെറുതെ നീതുവിന് ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചു. ഡെലിവേറെഡ് പോലും ആയില്ല. രേഷ്മയുടെ വിവരമേ ഇല്ല. അവൾക്കും രണ്ട് മെസ്സേജ് ഇട്ടു.

സെയിം അവസ്ഥ. ശേഷം ഫിനിഷിങ് സ്റ്റേജിലേക്ക് എത്തിയ ഇന്റീരിയർ വർക്കിന്റെ ബാക്കി വർക്കുകൾ കൂടെ ഏല്പിച്ച് അൽപം വർക്കുകൾ ഞാനും ചെയ്തു. മനസ്സിലൊരു മ്ലാനത. അപ്പോഴാണ് കീശയിലിട്ട ഫോണിൽ ഒരു വൈബ്രേഷൻ. ഫോണെടുത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ ‘ഹരിയല്ലേ?’ എന്നു ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു ഗൾഫ് നമ്പറിൽ നിന്നു മെസേജ്. വർക്ക്‌ കഴിഞ്ഞിട്ട് നോക്കാം എന്നു കരുതി താല്പര്യമില്ലാതെ ഞാൻ ഒഴിവാക്കി. വേഗം വീട്ടിലേക്ക് പോവാം എന്ന് കരുതി ഉച്ചയോടെ ഓരോ പോർഷൻസ് തീർത്ത് ഞാൻ ഇറങ്ങി. നീതുവിന്റെ വയ്യാത്ത അവസ്ഥ ഓർത്ത് മനസ്സിലൊരു വിങ്ങൽ.

അവളാണെങ്കിൽ