Chapter Title : ഭാര്യവീട് [ഏകലവ്യൻ]
സ്പർശനവും പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുകയാണവൾ. കവിളുകൾ തുടുത്ത് മുഖത്തെ പേശികൾ വലിഞ്ഞു. യാതൊരു ചലന നീക്കവും കാണാതിരുന്ന നീതു പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ഹരിയുടെ മുഖം അടുത്തു കണ്ടു.
“ഹ ഹ പേടിച്ചു പോയോ??”
അതും പറഞ് ഞാനവളെ അവിടെയുള്ള മൂന്നട്ടി ചാക്കുകൾ ഇട്ടതിന്റെ മുകളിൽ ഇരുത്തി. അവളുടെ ചന്തി വിസ്ത്രിതി ചാക്കിൽ പരന്നു. കയ്യെടുത്തു ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി. അൽപം ഉയരമുള്ള ബക്കറ്റ് എടുത്ത് വച് ഞാനും അവളുടെ ഇടതു ഭാഗത്തായി അടുത്തിരുന്നു. നീതു എന്നെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുവാണ്.
“എന്ത് പണിയ നി കാണിച്ചത്??”
“അത് ചേട്ടാ ഞാൻ അറിയാതെ..” അവൾ വിക്കി.
“എന്ത് ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നതോ??”
അവൾക്ക് ഒന്നും മിണ്ടാനായില്ല.
“ചേട്ടാ പ്ലീസ്..”
“എന്ത് പ്ലീസ്.. ഞാൻ ഇത് അവളോട് പറയണോ?”
“അയ്യോ വേണ്ട..”
“അമ്മയോട് പറയണോ??”
“വേണ്ട ഞാൻ കാല് പിടിക്കാം..”
“മ്മ് അതൊന്നും വേണ്ട..”
അവളുടെ മുഖം വിതുമ്പേണ്ട വക്കിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ മുഖഭാവം മാറ്റി ടോൺ ചേഞ്ച് ചെയ്തു.
“അതൊന്നും സാരമില്ല.. നി എന്റെ ഭാര്യേടെ അനിയത്തി അല്ലെ.. ഞാൻ ക്ഷമിച്ചു..”
തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളോടെ പെട്ടന്നവൾ മുഖമുയർത്തി എന്നെ സാകൂതം നോക്കി. നെഞ്ചിൽ ഷർട്ടിനെ ഉയർത്തി താഴുന്ന അവളുടെ മുല കുടങ്ങളെ ഞാനൊന്നു കണ്ണേറിഞ്ഞു. ഇരുന്ന ശേഷം അവളുടെ ലെഗ്ഗിൻസിൽ പൊതിഞ്ഞ ഇരു തുടകളും വികസിച്ചത് നോക്കിയ ശേഷം അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ പേടി കുറഞ്ഞ ഭാവമായിരുന്നു അവൾക്കുണ്ടായത്
അവൾ വീണ്ടും തല താഴ്ത്തി..
“ഇടക്കിടക്ക് നി തല കുനിക്കണ്ട.. ഷൈമയും അമ്മയും ഉറങ്ങിട്ടുണ്ടാവും.. ഞാൻ വിളിച്ചാലേ എണീക്കു..”
“പ്ലീസ് ഏട്ടാ..അവരെ വിളിക്കേണ്ട.” ഞാൻ ഹരിയേട്ടന്റെ ചുമലിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് കെഞ്ചി. ഹരിയേട്ടന്റെ നോട്ടം മുഴുവൻ എന്റെ നനഞു നിൽക്കുന്ന ചുണ്ടുകളിലായിരുന്നു. ആ നോട്ടം സഹിക്കവയ്യാതെ ഞാൻ രണ്ടു ചുണ്ടുകളും ഉള്ളിലേക്ക് കൂട്ടി പിടിച്ചു.
“എന്നാൽ എനിക്കൊരു ഉമ്മ തന്നിട് പൊയ്ക്കോ”
“എന്ത്??”
ഇങ്ങനെ പറയുമെന്ന് ഹരിയേട്ടന്റെ നോട്ടത്തിൽ നിന്നു ചെറിയ പ്രതീക്ഷ വന്നെങ്കിലും പെട്ടെന്നു കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഞെട്ടി പോയി.
“ഇല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് അമ്മയെ വിളിക്കാം..”
“വേണ്ട..”
💬 Comments
View all comments