Chapter Title : ഭാസുരചരിതം വിജയേശ്വരീപർവം 1 [കൊതിച്ചി]

ഭാസു ഒന്നു പാളിനോക്കി. അവരുടെ ദേഹത്തോടൊട്ടി കിടക്കുന്ന തോർത്ത് അവരുടെ ശരീരമഹിമ വെളിയിൽകാട്ടുന്നതായിരുന്നു. എന്നും പാലും മുട്ടയും ഇറച്ചിയുമൊക്കെയല്ലേ തീറ്റ.

ചിന്നനും കിട്ടനും പോയൊറങ്ങിക്കേ– അമ്മായി വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.
ഇച്ചെരെ കൂടെ പഠിച്ചിട്ട് ഒറങ്ങാം അമ്മാ, ഗുണനപ്പട്ടിക എഴുതാനുമൊണ്ട്– ചിന്നൻ പറഞ്ഞു.
ഇതുവരെ എന്തായിരുന്നു നെന്റെയൊക്കെ പണി. ഇനി ഒരു പട്ടികേം എഴുതണ്ട.

പോയിക്കെടന്നൊറങ്ങിനെടാ. കർശനസ്വരത്തിൽ അമ്മായി പറഞ്ഞു. അന്നത്തെ കാലത്തെ അമ്മമാർ പറയുന്നതായിരുന്നു കുട്ടികളുടെ അവസാനവാക്ക്. തെറ്റിച്ചാൽ ചന്തിയിൽ പുളിങ്കമ്പ് പൊളയും. അതുപേടിച്ച് കുട്ടികൾ അമ്മ പറയുന്നതിനെ

എതിർക്കാറേയില്ലായിരുന്നു. പിള്ളേർക്കുമേൽ അന്നത്തെ മാതാപിതാക്കൾക്കു വല്ലാത്ത കൺട്രോൾ ആയിരുന്നു.

ചിന്നനും കിട്ടനും ഒരുമിച്ചു തെക്കിനിയിലെ മുറിയിലാണു കിടക്കുന്നത്. അവർ അങ്ങോട്ടേക്കു പോയി. അമ്മായി തന്നെ നോക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ എന്തോ പണി വരാനുണ്ടെന്നു ഭാസു നിരൂപിച്ചു. ചായ്പിലാണു ഭാസു സാധാരണ കിടക്കുന്നത്.
ഭാസുരചന്ദ്രാ ഇങ്ങട് വാടാ...അമ്മായി വിരൽചൂണ്ടി വിളിച്ചു.

ഞാനും ഒറങ്ങാൻ പോവ്വാ അമ്മായിയേ...ഭാസു പറഞ്ഞു.
നെന്നോട് ഞാൻ ഒറങ്ങാൻ പറഞ്ഞോടാ..അമ്മായി ചോദിച്ചു.

ഭാസു അമ്മായിയുടെ മുന്നിൽ പോയി തലകുനിച്ചു നിന്നു. ഭാസുവിനെക്കാൾ പൊക്കമുണ്ടായിരുന്നു അമ്മായിക്ക്. അവർ ക്രൗര്യഭാവത്തിൽ ഭാസുവിനെ നോക്കി നിന്നു.
ആ സമയം അകംവാല്യക്കാരിയായ ബീനാമ്മ അങ്ങോട്ടേക്കു വന്നു.

കൊച്ചമ്മേ ആട്ടെറച്ചി കറിവച്ചു ഉരുളക്കെഴങ്ങിട്ടു വച്ചിട്ടൊണ്ട്– അവർ പറഞ്ഞു.
രുചിയൊണ്ടോടീ– അമ്മായി ചോദിച്ചു.
ഒവ്വേ...നന്നായിട്ടൊണ്ട്.

നന്നായിരിക്കണം, ഇല്ലേൽ നാളെ നീ എന്റെ കാലിന്റെടിയിൽ കിടന്ന് നാളെ ചതയും– അമ്മായി ഒരു താക്കീത് പോലെ പറഞ്ഞു–എന്നാൽ ഇന്നു നീ വീട്ടിപ്പൊയ്ക്കോ. മറ്റന്നാ ഉച്ചയോടെ ഇങ്ങെത്തണം

അല്ലാ കൊച്ചമ്മച്ചി ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക്..ബീനാമ്മ ചോദിച്ചു.
എന്തുവാടീ, എന്നെ നീലക്കുറുക്കൻ പിടിക്കുവോ..നീ പോയിട്ടു