Chapter Title : ഭദ്രദീപം [KKWriter 2024] [EXTENDED EDITION]

ആ ഏട്ടന്റെ അരക്കെട്ടു പതിയെ പതിയെ തന്റെ അനിയത്തിയ്ക്കുള്ളിൽ നിശ്ചലമാവുകയായിരുന്നു.

അതുവരെ ഏട്ടന്റെ താഡനം ഏറ്റുവാങ്ങിയ ആ സഹോദരിയുടെ പൂമേനി വിയർത്തുകൊണ്ട് കിടക്കുമ്പോൾ, ഏട്ടന്റെ അടിയിൽ പുളഞ്ഞു വിറകൊണ്ട്  നേടിയ ഈ സംതൃപ്‌തിയിൽ, അവളുടെ ആകാശം പോലെ ഉള്ള മനസ് സംതൃപ്തിയാലും, സന്തോഷത്താലും നിറഞ്ഞു.

ഒപ്പം അവളുടെ ചെറുവീട്ടിലെ ഐശ്വര്യപൂർവമുള്ള ഒരു പാലുകാച്ചൽ കർമ്മവും നടന്നുവല്ലോ. ഭദ്രദീപം തെളിഞ്ഞത് അവളുടെ കണ്ണുകളിലും, മനസ്സിലും ഉടലാകെയും ആയിരുന്നു.

ഭദ്രയെന്ന തന്റെ അനിയത്തിയിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് അവളുടെ പൊന്നേട്ടൻ കിതച്ചു.

ഏട്ടന്റെ കാലിലെ വിരലുകൾ മടങ്ങുന്നത് ഒരു പുരുഷായുസിന്റെ മുഴുവൻ ഭാരവും ആ രാത്രി പെങ്ങളൂട്ടിയിൽ ഒഴുക്കിക്കളയാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു എന്ന് മാത്രം!

പരിസരബോധം രണ്ടുപേർക്കും തിരിച്ചു കിട്ടിയപ്പോൾ രണ്ടാളും കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പൊട്ടിപ്പൊട്ടി കരഞ്ഞു. ഏട്ടൻ കുറ്റബോധത്താലും, അനിയത്തി തന്റെ ജന്മാഭിലാഷം നേടിയ സന്തോഷത്താലും.

കട്ടില്പ്പടിയിൽ ചാരി കിടക്കയിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന ഭദ്ര, ദീപനെ മുഖവും പുറവും തലോടി ചുണ്ടുകളിൽ ഉമ്മവെച്ച് സമാധാനിപ്പിച്ചു. ഇത്രനേരം ഏട്ടന്റെ ശക്തി അരക്കെട്ടിലേറ്റു വാങ്ങിയപ്പോൾ, അവൾ മോഹിച്ച ഏട്ടന്റെ പാല്പായസം കുടം കമിഴ്ത്തിയപോലെ പിഴിഞ്ഞു ഗർഭപാത്രത്തിലേക്ക് വാങ്ങുമ്പോൾ, വരും വരായ്കളേ കുറിച്ചൊന്നും അവൾ ഓർത്തതേയി ല്ല. ഇനിയവൾക്ക് യാതൊന്നും പ്രശ്നവും അല്ല. താൻ ഏട്ടന്റെമാത്രം ആയിരിക്കുന്നു. ഏട്ടൻ തന്റെ മാത്രവും.

ഇപ്പോൾ കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ ഏട്ടൻ ഭദ്രയുടെ മടിയിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് കരയുമ്പോൾ പെങ്ങളുടെ തുടകൾക്കിടയിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങിയ, കിടക്കയിൽ വീണ ചോരപ്പാടുകൾ ഏട്ടന്റെ കണ്ണീരുകൊണ്ട് കുളിരണിഞ്ഞു.

ചെറിയ ചുംബനങ്ങളാൽ അവൾ ആ കണ്ണീർ ഒപ്പിയെടുത്തു. ചെരിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ഏട്ടന്റെ മുഖം തലോടിത്തലോടി അവൾ മെല്ലെ അവനെ ഉറക്കി. ശാന്തമായുറങ്ങുന്ന ആ മുഖം നോക്കിക്കിടന്ന് അവൾ എപ്പോഴൊ മയങ്ങി. ഏട്ടൻ ഇടയ്ക്കുണർന്നതും തന്നെ നോക്കിക്കിടന്നതും ഒന്നും ആ സുഖനിദ്രയിൽ അവൾ അറിഞ്ഞില്ല.

അന്ന് രാവിലെ ആദ്യം ഉണർന്നത് അവളാണ്‌.

നഗ്നയായിക്കിടക്കുന്ന തന്റെ തുടയിൽ കാൽ കയറ്റിവെച്ച് തന്നെ പുണർന്നാണ്‌ നഗ്നനായിത്തന്നെ ഏട്ടനും കിടക്കുന്നതെന്നറിഞ്ഞ അവൾ, തലേന്നത്തെ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്ത് നാണിച്ചു.

തളർന്നുറങ്ങുന്ന ഏട്ടന്റെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മവെച്ച് അവൾ പതിയെ വിളിച്ചു,

“ഏട്ടാ…”

“മോളെ..”

“നേരം പുലർന്നു…”

ദീപൻ എണീറ്റുകൊണ്ട് മുണ്ടുടുത്തു.

ഭദ്ര