Chapter Title : ഭദ്രദീപം [KKWriter 2024] [EXTENDED EDITION]

കാൽക്കൽ വീണ്‌ നമസ്കരിച്ചു.

വധൂവരന്മാർ അനുഗ്രഹത്തിനായി വന്നതുപോലെയാണ്‌ ആ അമ്മയ്ക്ക് തോന്നിയത്. ഇരുവരെയും അവർ തലയിൽ കൈവച്ച് അനുഗ്രഹിച്ചു. രണ്ടുപേരെയും പിടിച്ചെഴുന്നേല്പിച്ച് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കവിളുകളിൽ ഉമ്മകൾ നല്കി.

“എനിക്കിനി എന്റെ പേരക്കുട്ടികളെ കാണണം. താമസിപ്പിയ്ക്കണ്ട.” പുഞ്ചിരിയോടെ രേവതിയമ്മ അവരോട് മന്ത്രിച്ചു.

ഭദ്രയുടെ മുഖം ചുവന്നുപോയി.

അവൾ ഇടംകണ്ണിട്ട് ഏട്ടനെ നോക്കി.

“ശരിയമ്മേ..” പുഞ്ചിരിയോടെ ദീപൻ തിരികെ മന്ത്രിച്ചു.

തന്റെ കാലുകൾക്കിടയിലൂടെ തേൻ ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നതുപോലെ ഏട്ടന്റെ പെങ്ങളൂട്ടിയ്ക്ക് തോന്നി. അവളുടെ മനസ് പ്രതീക്ഷയാൽ തുടികൊട്ടാൻ തുടങ്ങി.

അന്നുതന്നെ അനന്തന്റെയൊപ്പം രേവതിയമ്മ സ്വന്തം വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോയി. പിറ്റേന്ന് അവിടെനിന്ന് ഡൽഹിയ്ക്കും.

അന്നുരാത്രി.

ദീപൻ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ തങ്ങളുടെ കട്ടിലിൽ പുതിയ വിരിപ്പുകളും, തലയണക്കവറുകളും, അതിനെല്ലാം മേലെ വിതറിയ മുല്ലപ്പൂക്കളും. ഒരറ്റത്ത് ഒരു പുതിയ ജോഡി മുണ്ടും ഷർട്ടും മാത്രം വച്ചിട്ടുണ്ട്. അടിവസ്ത്രങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.

ഒപ്പം ഒരു കുറിപ്പും:

“ഇന്ന് ഒരു പ്രത്യേക ദിവസമാണ്‌. ഏട്ടൻ കുളിച്ച് ഇതെല്ലാം ഇട്ട് ഒരുങ്ങി ഹാളിലേയ്ക്ക് വരണം.”

ദീപന്റെ മുഖത്ത് നിലാവുപോലെ ചിരി വിരിഞ്ഞു. തന്റെ അനിയത്തിയുടെ മനസ്സിലിരുപ്പ് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ഒരുങ്ങി ഹാളിൽ എത്തിയ ദീപൻ കണ്ടത്, കുളിച്ച് കണ്ണെഴുതി കേരളാ സാരിയും കറുത്ത ബ്ലൗസും ധരിച്ച്, ചന്ദനക്കുറിയും തൊട്ട്, മേശപ്പുറത്ത് ഒരിലയിൽ സദ്യ വിളമ്പി, അതിനടുത്ത് നാണത്തിൽ കുതിർന്ന പുഞ്ചിരിയും ആയി നിൽക്കുന്ന തന്റെ അനിയത്തിക്കുട്ടിയെയാണ്‌.

നാണം, ആ വെളുത്തു തുടുത്ത കവിളുകളിലെ ചോരമയം ഒന്നുകൂടെ കൂടിയിട്ട് അത് ചുണ്ടുകളേയും തൊണ്ടിപ്പഴങ്ങളാക്കിയിട്ടുണ്ട്. കറുത്ത ബ്ലൗസ് മാറിൽ ഇറുകിക്കിടക്കുന്നത് കണ്ടാലറിയാം അവൾ ബ്രായിട്ടിട്ടില്ലെന്ന്. സാരി ഉടുത്തിരിക്കുന്നത് അടിപ്പാവാടയുടുക്കാതെയാണ്‌. അപ്പോൾപ്പിന്നെ ഷഡ്ഡിയും ഇട്ടുകാണാൻ