Chapter Title : ഭദ്രദീപം [KKWriter 2024] [EXTENDED EDITION]

വിവാഹിതരായി.

അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി, അപൂർവം ചില സഹപ്രവർത്തകരുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ താലികെട്ടി, മാല ചാർത്തി, ഫോട്ടോകൾ എടുത്ത് ഔദ്യോഗികമായി അവർ ഭാര്യാ-ഭർത്താക്കന്മാരായി.

അവളുടെ വീട്ടുകാർക്ക് ഈ ബന്ധത്തിൽ വലിയ എതിർപ്പാണെന്നും, അവൻ അനാഥൻ ആണെന്നും, അതുകൊണ്ടാണ്‌ ഇരുകൂട്ടരും പങ്കെടുക്കാതിരുന്നത് എന്നുമാണ്‌ അവൾ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞ കഥ.

കൂടെയുള്ളവർ കൂടുതലും ആ നാട്ടുകാർ ആയിരുന്നതിനാൽ അധികം ചോദ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായില്ല. വളരെ കുറച്ച് മലയാളികൾ ഉണ്ടായിരുന്നവർ തന്നെ കേരളത്തിലെ മറ്റ് വിദൂരജില്ലകളിൽ നിന്നും ഉള്ളവർ ആയിരുന്നതിനാൽ അവർക്കും ഇതിൽ പ്രത്യേകമായൊന്നും തോന്നിയില്ല.

അന്നുമുതൽ തന്റെ ഏട്ടൻ കെട്ടിയ താലി ഭദ്ര ധൈര്യമായി കഴുത്തിൽ അണിയാനും തുടങ്ങി.

സഹോദരരതിയ്ക്കിടയിൽ അവർ തമ്മിൽ സഹോദരപ്രേമവും പതിന്മടങ്ങ് ഉണർന്നു.

ഭദ്രയ്ക്ക് തന്റെ ഏട്ടന്റെ കുട്ടികളെ പ്രസവിക്കണം എന്ന ആഗ്രഹം കലശലായി. അവൾ പക്ഷേ ഏട്ടനെ നിർബ്ബന്ധിയ്ക്കാൻ പോയില്ല.

അടുത്ത ഒരു വർഷം അവരുടെ ഹണിമൂൺ പോലെയായിരുന്നു. ഏട്ടന്റെയും അനിയത്തിയുടെയും, പരസ്പര സ്നേഹവും,പ്രേമവും, ദാഹവും, കാമവും എല്ലാം ഒരോ ദിവസവും കൂടിവന്നു.

ആഴ്ചയിലൊരിക്കൽ അവൻ ബാംഗ്ലൂരെത്തും. അതുവരെ തേനൊലിപ്പിച്ച് കാത്തിരിക്കുന്ന പെങ്ങളുടെ തേൻ മുഴുവൻ ഊറ്റും. ആങ്ങളയുടെ പാൽ അവളും. അവൾ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഹോസ്പിറ്റൽ, നഗരത്തിൽ നിന്ന് ഏറെ ദൂരെയായിരുന്നു. അതിനാൽ ആരും അവരെ അറിയുമായിരുന്നില്ല.

ഒരു ദിവസം തളർന്ന് ഏട്ടന്റെ മാറിൽ കിടക്കുമ്പോൾ അവൾ ഏട്ടന്റെ കാതിൽ ചോദിച്ചു,

“ഏട്ടാ, നമുക്ക് ഏട്ടനെപ്പോലെ ഒരു മോൻ വേണ്ടെ?”

ദീപൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു,

“എന്തേ നിന്നെപ്പോലെ ഒരു മോൾ ആയാൽപ്പോരേ?”

“എന്തായാലും… ഏട്ടന്‌ സമ്മതമാണോ?” അവൾ നാണത്താൽ ചുവന്ന്, മന്ത്രിയ്ക്കും പോലെ ചോദിച്ചു.

“പിന്നല്ലാതെ എന്റെ പെണ്ണേ..