Chapter Title : ഭക്തരതി [Archana]
എന്നിട്ടും കുണ്ണ പൊങ്ങിത്തന്നെ നിന്നു. അതിന്റെ മകുടം പിന്നെയും ഒലിപ്പിക്കാന് തുടങ്ങി. “പോടാ നിന്റെ മുറീല്” അവള് വീണ്ടും ഒച്ചയിട്ടു.
വിഷ്ണുവിന്റെ മനസ്സ് പെട്ടെന്ന് പശ്ചാത്താപവിവശമായി. “മമ്മീ, ഞാന്! സോറി! റിയലി സോറി!” എന്നിട്ട് ശോഭയുടെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ സ്വന്തം ബെഡ് റൂമിലേക്ക് പോയി. സ്വന്തം കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനാവാതെ ശോഭ സോഫയില് തളര്ന്നിരുന്നു. “ഭഗവാനെ, ശരിക്കും അങ്ങനെ നടന്നതാണോ?” അവള് തലയില് കൈവെച്ച് ചിന്തിച്ചു. “എന്റെ മോന്! വിഷ്ണു! അവന് പൂഞ്ഞാണ്ടിയേപ്പിടിച്ച്! എന്നിട്ട് എന്റെ മൊഖത്തേക്ക് തന്നെ! എങ്ങനെ മനസ്സ് വന്നു അവന്? എവിടുന്നു കിട്ടി അവനീ ധൈര്യം?” ശോഭയുടെ ഹൃദയം തപിച്ചു. അവളുടെ പോര്മുലകള് വികാരക്ഷോഭം കൊണ്ട് നൈറ്റിക്കുള്ളില് ഉയര്ന്ന് താഴ്ന്നു. “എനിക്കെന്താ ശരിക്കും ദേഷ്യം വരാത്തെ?” ശോഭ കൈപൊക്കി. കവിളില് നിന്ന് വിഷ്ണുവിന്റെ കുണ്ണപ്പാല് തുടച്ചു. എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് അറിയാതെ അവള് വിരല് വായില് വെച്ചു. മകന്റെ കുണ്ണപ്പാല് രുചിച്ചു. “ഹ്മം!ഹ്മം!” ആസ്വദിച്ച് അവള് വിരലുകള് ഈമ്പി. വീണ്ടും വീണ്ടും. “ഞാനെന്താ ഈ ചെയ്യുന്നേ? അരുത്! എന്താ ഞാന് ഇങ്ങനെ? അഞ്ചു വര്ഷം! ഭഗവാനേ! അഞ്ചു വര്ഷം ആണിനെ അറിയാതെ കഴിഞ്ഞതിന്റെ കൊഴപ്പം!” ശോഭ അല്പ്പ സമയം കൂടി അവിടെ ഇരുന്നു. “ഇനി എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? എങ്ങനെയാണ് ഇത്തരം സിറ്റ്വേഷന്സ് ഹാന്ഡില് ചെയ്യേണ്ടത്? എങ്ങനെ നല്ല മാതാപിതാക്കളാവാം എന്ന് ഡോക്റ്റര് സത്യനാരായണ എഴുതിയ പുസ്തകത്തില് ഒന്നും ഇത്തരം കാര്യങ്ങള് ഇല്ലല്ലോ? ഒരു വനിതാ മാസികേലും ഇത് പോലെ ഒരു സിറ്റ്വേഷന് കണ്ടിട്ടില്ല!” അവസാനം വിഷ്ണുവിനെ കണ്ട സംസാരിക്കാന് അവള് തീരുമാനിച്ചു. അവള് എഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ കതക് അടഞ്ഞുകിടന്നിരുന്നു. “വിഷ്ണു!” അവള് വിളിച്ചു. “കതക് തൊറ! എനിക്ക് നിന്നോട് കൊറച്ച് കാര്യം പറയാനുണ്ട്!”
“മമ്മി ഒരു സെക്കന്റ്” കുണ്ണ തിരികെ പാന്റ്റ്സില് വെച്ചുകൊണ്ട് വിഷ്ണു പറഞ്ഞു. പിന്നെ അവന് എഴുന്നേറ്റു വാതില് തുറന്നു. ശോഭ അകത്തേക്ക് കയറി. വിഷ്ണുവിനെ നോക്കി. "സോറി മമ്മീ" അവന് പറഞ്ഞു. "എന്ത് ചെയ്യുവാണ് എന്ന് ഒരു പിടീം കിട്ടീല്ല. ഒന്നും ഓര്ത്തില്ല. അങ്ങനെ പറ്റിപ്പോയി. ഇനി ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല. പ്ലീസ്
💬 Comments
View all comments