ഭർത്താവിനെയും അമ്മായിഅപ്പനെയും കാൽ ചുവട്ടിലാക്കിയ നിമ്മി 8 [പഴശ്ശി]

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

നിമ്മിയുടെ ഉള്ളിൽ ഭയത്തിന് പകരം ഒരുതരം ക്രൂരമായ ആനന്ദമാണ് നിറഞ്ഞത്.

​തോമസ് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി, ആ കണ്ണുകളിൽ പകയുടെ കനലുകൾ എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​തോമസ്: "നിമ്മി, നീ വിചാരിക്കുന്നത് ആ പാവം കിടക്കുന്ന അനിത ഒരു ഇരയാണെന്നാണോ?
അവൾ എന്നെ വഞ്ചിച്ചത് വെറുമൊരു ശാരീരിക ബന്ധത്തിലൂടെ മാത്രമല്ല. അവൾ എന്റെ വംശത്തെത്തന്നെ ചതിച്ചു."

​നിമ്മി ആകാംക്ഷയോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് നോക്കി.

തോമസ് പതുക്കെ അവളുടെ കാതോരം ചെന്ന് ആ വലിയ സത്യം വെളിപ്പെടുത്തി.

തോമസ്: "ജോൺ... അവൻ എന്റെ രക്തമല്ല നിമ്മി. അവൻ എന്റെ മകനല്ല!"

​നിമ്മി ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു. "എന്താ അങ്കിൾ ഈ പറയുന്നത്? അപ്പോൾ ജോൺ...?"

​തോമസ്: "അതെ. ലണ്ടനിലെ ആ വലിയ ആശുപത്രിയിൽ അവൾ നേഴ്സായി ജോലി ചെയ്തിരുന്ന കാലം. അവിടെ സ്റ്റാഫ് നേഴ്സായിരുന്ന ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരൻ പയ്യനുമായി അവൾക്ക് വർഷങ്ങളോളം നീണ്ട അവിഹിത ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ ബിസിനസ്സ് തിരക്കുകളിൽ ഓടിനടക്കുമ്പോൾ അവൾ ആ സായിപ്പിനൊപ്പം സുഖിക്കുകയായിരുന്നു.

ആ ബന്ധത്തിൽ ഉണ്ടായ പാപമാണ് ജോൺ."

​തോമസ് ഒരു നിമിഷം നിർത്തി, തന്റെ കൈകൾ നിമ്മിയുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൂടുതൽ മുറുക്കി.

​തോമസ്: "ഞാൻ ഇത് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ വൈകിപ്പോയിരുന്നു. എന്റെ മകനാണെന്ന് കരുതി ഞാൻ വളർത്തിയവൻ മറ്റൊരുത്തന്റെ വിത്താണെന്ന് അറിഞ്ഞ നിമിഷം... അന്നാണ് എന്നിലെ മനുഷ്യൻ മരിച്ചത്. അവനെ കൊല്ലാനാണ് ഞാൻ ആദ്യം തുനിഞ്ഞത്. പക്ഷേ വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു.

​ഈ വെളിപ്പെടുത്തൽ കേട്ടതോടെ നിമ്മിക്ക് ജോണിനോടുള്ള പുച്ഛം ഇരട്ടിച്ചു. താൻ വിവാഹം കഴിക്കാൻ പോകുന്നത് തന്റെ അമ്മായിയപ്പനെ ചതിച്ച മറ്റൊരുവന്റെ മകനെയാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളെ കൂടുതൽ ക്രൂരയാക്കി.

​നിമ്മി: "അപ്പോൾ ജോൺ ഒരു 'ബാസ്റ്റാർഡ്' (Bastard) ആണല്ലേ?

എനിക്കിപ്പോൾ എല്ലാം മനസ്സിലാകുന്നു അങ്കിൾ. അതുകൊണ്ടാണ് അവന് നിങ്ങളെപ്പോലെ ഒരു ആൺകരുത്തില്ലാത്തത്.

അവൻ ആ സായിപ്പിന്റെ ഭീരുവായ മകനാണ്."

​തോമസ്: "അതെ നിമ്മി. അവൻ എന്റെ മകനല്ലെന്ന് അവനോ അനിതയ്ക്കോ അറിയില്ല. അത് എന്റെ ഉള്ളിലെ വലിയൊരു രഹസ്യമാണ്. നിനക്ക് മുന്നിൽ മാത്രമാണ് ഞാൻ ഇന്ന് ഇത് തുറന്നു പറയുന്നത്. കാരണം, നീയെങ്കിലും അത് അറിയണം."

​നിമ്മി: (തോമസിന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈകൾ പടർത്തിക്കൊണ്ട്) "അങ്കിൾ, എനിക്കിപ്പോൾ നിങ്ങളോട് തോന്നുന്ന ബഹുമാനം വാക്കുകൾക്ക് അപ്പുറമാണ്. ഇത്രയും വലിയൊരു ചതി സഹിച്ചുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ അവനെ വളർത്തിയല്ലോ.

ഇനി ഞാൻ അങ്കിളിനൊപ്പമുണ്ട്. ചതിക്ക് പകരം ചതി തന്നെ.. അവനെ കൊണ്ട് അനിതമ്മയെ ഒരു പാടം പഠിപ്പിക്കണം...ഈ ചതിക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യിപ്പിക്കണം."

നിമ്മി തോമസിനെ ആഞ്ഞു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
അവളുടെ പൂറ് അണപ്പൊട്ടി ഒഴുകി എങ്കിലും അവൾ കൈ വിടുവിച്ചു റൂമിലേക്ക് പോയി...

അങ്ങനെ ആ ദിവസം എത്തി..

കല്യാണ ദിവസം

നിമ്മിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്നു അമ്മ മാത്രം,
അനിതമ്മയെ സ്ട്രക്റ്ററിൽ തോമസ്പള്ളിയിൽ കൊണ്ടുവന്നു
ജോണിന്റെ നാട്ടിൽ ഉള്ള നാലഞ്ചു കുടുംബക്കാർ. കമ്പനിയിൽ നിന്നു അഞ്ചു മാനേജർ മാർ. കൂടെ രാംദീറും

പള്ളിയിലെ ഇടനാഴിയിലൂടെ നിമ്മി നടന്നു വരുമ്പോൾ എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ അവളിലുടക്കി.

വെള്ള നിറത്തിലുള്ള ആ