Chapter Title : ഭർത്താവിനെയും അമ്മായിഅപ്പനെയും കാൽ ചുവട്ടിലാക്കിയ നിമ്മി 8 [പഴശ്ശി]

അനിതാമ്മയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽ പാതി തുറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു.

നിമ്മി രാംദീറിനെ മാറ്റി നിർത്തി തോളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു, "രാംദീർ, ഇന്ന് രാത്രി നീ ഇവിടെ തന്നെ കാണണം. പാർട്ടിക്കാർ പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ നമുക്ക് ജോണിന് ഒരു ചെറിയ 'ട്രെയിനിംഗ്' കൊടുക്കാനുണ്ട്."

പാർട്ടിയുടെ ബഹളങ്ങളെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞു. അതിഥികൾ ഓരോരുത്തരായി യാത്ര പറഞ്ഞു പോയി.

മുകളിലത്തെ ബാൽക്കണിയിൽ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി തോമസ് ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. കയ്യിലുള്ള വിസ്കി ഗ്ലാസിലെ ഐസ് കട്ടകൾ തമ്മിൽ മുട്ടുന്ന ശബ്ദം മാത്രം അവിടെ കേട്ടു.

തോമസ് ഗ്ലാസിൽ നിന്ന് ഒരു കടുപ്പമേറിയ സിപ്പ് എടുത്തു. പെട്ടെന്ന്, പിന്നിൽ നിന്ന് രണ്ട് മൃദുവായ കൈകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിലൂടെ പടർന്നു.
തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ തന്നെ അത് നിമ്മിയാണെന്ന് തോമസിന് മനസ്സിലായി.

അവൾ തന്റെ മുഖം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉറച്ച തോളിൽ അമർത്തി പതുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

​"അങ്കിൾ... എന്താണ് ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക്? ജോണിന്റെ അച്ഛൻ എന്ന നിലയിൽ സന്തോഷിക്കേണ്ട ദിവസമല്ലേ ഇന്ന്?" നിമ്മി കുസൃതി കലർന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.

തോമസ് അവളുടെ കൈകളിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു.

പക്ഷേ അത് നീ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെയല്ല നിമ്മി. മുകളിലെ മുറിയിൽ ഒരു വിഡ്ഢി തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് നിന്നോട് സഹതാപം തോന്നുന്നു."

നിമ്മി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴുത്തിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "സഹതാപം വേണ്ട അങ്കിൾ. ആ മുറിയിൽ പൂക്കൾ വിരിക്കാൻ മാത്രമേ അവനെക്കൊണ്ട് കഴിയൂ. എനിക്ക് വേണ്ട ആൺകരുത്ത് എവിടെയാണെന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം."

അതേസമയം, മുകളിലത്തെ നിലയിലെ മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച കിടപ്പറയിൽ ജോൺ തിരക്കിലായിരുന്നു.

ആ മുറി മുഴുവൻ മുല്ലപ്പൂക്കളുടെയും