ഇത് എന്റെ ജീവിത കഥയുടെ തുടർച്ചയാണ് കുറച്ചു ഗ്യാപ് വന്നത് കൊണ്ടാണ് പുതിയ പേരിൽ എഴുതുന്നത്.ഒരു ഗവണ്മെന്റ് B.Ed കോളേജിലാണ് ഞാൻ പഠിച്ചത് അവിടെ ഹോസ്റ്റൽ ഇല്ലായിരുന്നു. കുടുതലും ആ പരിസരത്ത് തന്നെ ഉള്ള കുട്ടികൾ ആയിരുന്നു അവിടെ പഠിച്ചിരുന്നത്. ബാക്കി ഉള്ള കുട്ടികൾ അടുത്തുള്ള വീടുകളിൽ പേയിങ് ഗസ്റ്റ്‌ ആയിട്ട് തങ്ങും. ഞാനും അച്ഛനും അഡ്മിഷൻ എടുത്ത് കഴിഞ്ഞു. താമസതേകുറിച്ചു അനേഷിച്ചു. ഒരു വീട്ടിൽ സീനിയർസ് പോയ ഒഴിവ് ഉണ്ട്. ആ വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോൾ അച്ഛന്റെ കൂട്ടുകാരന് അറിയാവുന്ന ആൾക്കാർ ആണ്‌. മുകളിലെ നിലയിലാണ് റൂ ബാത്റൂം മുകളിൽ തന്നെ ഉണ്ട്. ഫുഡ്‌ അവിടുന്ന് കിട്ടും. ആ വീട്ടിൽ ഒരു ആന്റിയും അങ്കിളും അവരുടെ ബുദ്ധി കുറവുള്ള മകനും ആരുന്നു ഉണ്ടാരുന്നത്. കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ മനസിലായി അങ്കിളും ആന്റിയും പാവങ്ങളാന്ന് അവരുടെ മകൻ കാണാൻ നല്ല ഭംഗി ഉണ്ട് പക്ഷെ ബുദ്ധി ഇല്ല ഓട്ടിസം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു ഒന്നും അറിയില്ല. എല്ലാം പറഞ്ഞു കൊടുത്താലും കുട്ടികളെ പോലെ വീണ്ടും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഇരിക്കും. അങ്കിൾ നല്ല വിദ്യാഭ്യാസവും വിവരവുംഉള്ള ആളാണ്. വർഷങ്ങൾ ആയിട്ട് കുട്ടികൾ അവിടെ താമസിച്ചു പോരുന്ന കൊണ്ട് അങ്കിളിന് ഞങളുടെ സിലബസിനെ കുറിച്ചും നല്ല അറിവ് ഉണ്ടാരുന്നു. ഞാൻ പെട്ടന്ന് തന്നെ അവിടുത്തെ വീടുമായി അടുത്തു ശരിക്കും വീട്ടിലെ അംഗത്തെ പോലെ തന്നെ ആയി. ഞാനും ആന്റിയുടെ കൂടെ ഫുഡ്‌ ഉണ്ടാക്കാൻ ഒക്കെ കുടും. വിച്ചു എന്നാണ് അവരുടെ മകന്റെ പേര്. ആദ്യമൊക്കെ വിച്ചു അടുത്ത് വരുമ്പോൾ എനിക്ക് പേടിയാരുന്നു കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അത് മാറി. വിച്ചു പാവമാ 33 വയസ് ഉണ്ട് പക്ഷെ കുട്ടികളെ പോലെ. എല്ലാ കാര്യത്തിനും വാശി. കുട്ടികളെ നോക്കുന്ന പോലെ നോക്കണം എന്നെ ശ്രീച്ചി എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത് ശ്രീവിദ്യ ചേച്ചി എന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുത്താലും ചേച്ചി എന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുത്താലും അങ്ങനെയെ വിളിക്കു. എല്ലാ മാസവും അവനെ കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകണം. ഞാനും പഠിക്കുമ്പോൾ